Brak źródła prawdziwych informacji bywał naprawdę irytujący, a dowiadywanie się wszystkiego z drugiej, czy nawet z trzeciej, czy czwartej ręki, nosiło ze sobą to ryzyko, że każdy lubił dodawać od siebie kilka słów, albo jego pamięć mogła coś przekręcić, przez co cała historia mogła nabrać zupełnie nowej treści.
Jeżeli na Lammas był któryś z jego wujków, to może oni będą wiedzieli, czego dotyczyła ta cała bójka. Odnotował sobie w pamięci, by przy okazji spróbować o to zapytać, a jeśli dostałby jakąś konkretną odpowiedź, mógłby przekazać ją również Electrze, o ile byłaby zainteresowana.
-To dobrze - powiedział. -Gdyby jeszcze on dołączył do bójki, raczej nie wyszłoby mu to na dobre.
Bo sprzedawać świeczki w kształcie penisów, to jedno - Mulciberowie mogliby nawet wymyślić historyjkę, że ktoś Charlesa podpuścił, a że jest on młody, może jeszcze naiwny, to podłapał pomysł, ale został już zbesztany i to koniec jego "oryginalnego" biznesu. Gdyby jednak dołączył jeszcze do bójki... Tego mogliby mu nie odpuścić. Biedny Charles.
W odpowiedzi na jej udawane oburzenie uniósł w obronnym geście ręce.
-Na swoją obronę, moja droga - zaczął oficjalnym tonem, przez który zaczynał przebijać się śmiech - to ty postanowiłaś pochwalić się na ulicy miniaturową pałą, którą nosisz w torebce, więc chyba oboje możemy wstydzić się za swoje zachowanie - ona za wyciąganie mini pały, a on za podtrzymywanie tematu.
Na świecie powinno być więcej takich ludzi, jak Electra - czasami tak myślał. Będących po prostu sobą, umiejących śmiać z wielu rzeczy i nieprzejmujących się tym, czy czyjaś krew była "czysta", czy "brudna". Nie żyli już przecież w średniowieczu, krew czarodziei i mugoli zaczynała mieszać się już wiele lat temu, więc dlaczego niektórych wciąż tak strasznie to mierziło?
Jasperowi zdarzało się również czasami zastanawiać, jak wyglądałoby jego życie, gdyby jego matka tamtego dnia zdecydowała się iść do ołtarza i pozwoliła Jonathanowi wsunąć na swój palec pierścionek. Czy byliby w stanie stworzyć szczęśliwe małżeństwo, czy jednak pozostaliby na stopie przyjaźni? A może "zmiana statusu" zrzuciłaby na ich barki za wiele i kompletnie zniszczyłaby ich relację?
Kim byliby on i jego rodzeństwo? Czy w ogóle pojawiliby się na świecie? A może Charlotte odmówiłaby urodzenia dziecka mężczyźnie, którego nie chciała poślubić? A może to Jonathan nie chciałby mieć z Charlotte dzieci?
Zdarzało się Jasperowi nad tym zastanawiać i widział w swojej wyobraźni wiele różnych możliwości, ale jedna rzecz pozostawała niezmienna - ciężko było mu wyobrazić sobie swojego ojca chrzestnego jako jego ojca.
-W takim razie czekam na więcej informacji. Benji! - zawołał i pociągnął smycz, bo jego pies pobiegł za Cerberem i właśnie zaczął obwąchiwać jakąś starszą panią, która nie wyglądała na zadowoloną z obecności psa. Albo usłyszała ich rozmowę.
Kobieta zlustrowała ich wzrokiem i zaczęła coś mruczeć pod nosem, a na jej twarzy pojawił się grymas, jakby poczuła coś wyjątkowo śmierdzącego. Jasper postanowił ją zignorować.
-Zmieniłaś Cerberowi szampon? Mam wrażenie, że futro mu zgęstniało.