Nieświadomy zagrożenia, z każdą kolejną chwilą znajdywał się coraz dalej brzegu. Zanurzał się głębiej w mętnej, chłodnej wodzie, zapominając o tym, że nad jeziorem zjawił się w zupełnie innym celu. Teraz nie miało to znaczenia. Teraz nie liczyło się nic więcej - tylko te stworzenie o najpiękniejszym głosie, jaki dane było mu usłyszeć.
Ocknął się w chwili, kiedy do jego uszu dotarł znajomy głos. W oczach pojawiło się przerażenie. Serce zaczęło bić tak szybko, jakby przebiegł właśnie jakiś maraton. Strach nie pomagał. On nigdy nie był dobrym towarzyszem dla człowieka znajdującego się w wodzie. Tym razem nie mogło być inaczej. Problemem było nie tylko uwolnienie się od stworzenia, ale też utrzymanie na powierzchni. Niby nie był złym pływakiem, ale w tym momencie...
W tym momencie niewiele brakowało, żeby się utopił.
Śmierć niewątpliwie godna czarodzieja.
Pociągnięty w dół, pod wodę, próbował się bronić. Bez użycia czarów. Bez różdżki, do której nie był w stanie się dostać. Wynurzył się na krótki moment, nie zdążając nawet zaczerpnąć powietrza. Zaraz coś szarpnęło go pod wodę. Brakowało tchu.
Gdyby był sam, tutaj by nastąpił koniec.
Na szczęście wszystko widziała Geraldine. Nie zostawiła go samego. Choć ich relacja przez ostatnie miesiące zdawała się coraz bardziej tracić na znaczeniu, kobieta postanowiła zjawić się w umówionym miejscu. Interweniowała, widząc całe zajście. Dzięki temu mógł raz jeszcze spróbować uwolnić się z objęć swojej niedawnej miłości, starając się wydostać na powierzchnię.
Tym razem z sukcesem.
Całkiem sporych ilości wody, które wcześniej trafiły do jego ust, teraz starał się pozbyć. Kaszlał, unosząc się na powierzchni. Starał się nabrać powietrza. Uspokoić organizm. Potrzebował chwili, zanim będzie w stanie dostać się do brzegu, zareagować na to, co w tym czasie robiła Geraldine. Był w lekkim szoku. Najpewniej potrzeba było nieco dłuższej siły, aby dał radę wrócić do siebie.
Choć może byłoby lepiej gdyby pozostał w tym stanie. Na dłużej.
- jest trochę za zi-zimno na kąpiel w jeziorze, u-uprzedzam gdybyś się nad tym za-zastanawiała. - zamiast dziękuje, przywitał się z siostrą tymi słowy, rzucając się na trawę ledwie tylko udało mu się dostać do brzegu. Znów kilka razy odkaszlnął, pozbywając się odrobiny wody z organizmu. Oddychał dość ciężko. Potrzebował chwili, żeby odwrócić się na plecy. Mógł wreszcie spojrzeć na coś więcej, niż zdecydowanie zbyt wysoka trawa. Widać było, że okolica od dawna nie cieszyła się popularnością. Pozostała zaniedbana. Dawniej wyglądało to inaczej. - chyba będę musiał Ci podziękować, ale zanim... te ubrania są cholernie mokre i ciężkie, a moja różdżka... chyba została w jeziorze. - przymknął oczy. Potrzebował chwili odpoczynku. Odrobiny spokoju. To nie tak, że tego typu atrakcje przytrafiają mu się regularnie.
Tylko co trzeci czwartek.