[30.08.72, cmentarz w Little Hangleton] Śmierć i pogrzeb Chestera Rookwooda

28 sierpnia 1972 roku, Chester Rookwood został znaleziony martwy w swoim gabinecie. Imogen chciała zaprosić teścia na obiad, więc zapukała i nie doczekawszy się odpowiedzi zajrzała do środka. Emerytowany auror wyglądał trochę jakby się tylko zamyślił głęboko, rysy jego twarzy złagodniały a sylwetka straciła sporo ze swojej zwyczajowej sztywności. Siedział w ulubionym fotelu, z na wpół przymkniętymi oczyma. W popielnicy na biurku wciąż tlił się niedopałek papierosa, jeszcze jednego zgubnego nałogu, którym – obok ślepej (i jak się okazało nieodwzajemnionej) miłości do Czarnego Pana – przesiąknięte było życie Chestera.
Imogen zaczęła krzyczeć.
Śmierć zawsze była niespodziewana, a jednak w przypadku najstarszego syna Edwarda Rookwooda, wydawała się jakąś smutną konsekwencją ostatnich miesięcy. W końcu wszystko miało swój kres: wierna służba Lordowi Voldemortowi, praca w Ministerstwie Magii, trzymanie twardą ręką trójki swoich dorosłych dzieci i wreszcie własne, nie dość docenione przez niego samego, życie.

*

Noc z 30 na 31 sierpnia 1972 roku

Sierpniowa noc była ciepła, choć w powietrzu dało się wyczuć zbliżającą już wielkimi krokami jesień. Wiatr smagał złocące się liście, zrzucał je z drzew, unosił w powietrze i w znudzeniu ciskał na ziemię, na pożółkłą trawę, na stare, powykrzywiane płyty nagrobne. Na bezchmurnym niebie widać było idealnie przecięty na wpół blady księżyc.
Niewielki kondukt żałobny zmierzał przez cmentarz w Little Hangleton, by w rodowej krypcie Rookwoodów złożyć najstarszego syna Edwarda, Chestera Rookwooda. W pogrzebie uczestniczyli tylko członkowie najbliższej rodziny i bliscy zmarłego. Ubrani na czarno, z latarniami w rękach, stanowili widok tyleż niezwykły co interesujący. Pogrzeby zazwyczaj odbywały się z rana, ten z uwagi na obecność w rodzinie wampirów, musiał mieć miejsce w nocy.
Kapłanka, rachityczna kobieta o posągowej urodzie i posiwiałych ze starości włosach, wygłosiła krótką modlitwę. Odśpiewano stosowne pieśni. Wreszcie trumna z ciałem spoczęła w rodowej krypcie, tuż obok trumny ukochanej żony, której Chesterowi nie udało się uratować. Bliscy złożyli kwiaty.
To był standardowy pogrzeb, nawet jeśli odbył się o niecodziennej porze.

ZASADY UCZESTNICTWA W SESJI

1. Każda postać może napisać w sesji tylko JEDEN post, ale dowolnej długości. W poście tym możecie odnieść się do samego pogrzebu (tego czy postać wzięła w nim udział jeśli nie to kiedy odwiedziła grób), jakie ma odczucia w związku ze śmiercią Chestera, jak się czuje – cokolwiek, byle miało związek z wydarzeniem, które właśnie ma miejsce.
2. Jeśli ktoś chce rozegrać pełną sesję o tematyce pogrzebu/śmierci postaci – oczywiście może to zrobić, ale po prostu załóżcie sobie ku temu oddzielny temat.
3. Sesja będzie otwarta do końca rozliczenia letniego kwartału. Potem ją zamknę.