Sytuacja nie wyglądała zbyt ciekawie. Nie dość, że z po obu stronach miał śmierciożerców, to jeszcze przed nimi pojawił się właściciel tego domu, traktujący ich wszystkich razem za jedną grupę. Powinien czuć się wyróżniony takim tytułem, którego niestety nie posiadał. Wyróżniał się, gdyż nie miał na sobie szaty i maski śmierciożercy. Wyglądał jak zwyczajny obywatel tego miasta. Dokładniej, z Londynu.
Zrobiło się bardziej niebezpiecznie w otoczeniu czegoś, co powodowało silne wybuchy. Kobieta postanowiła wykorzystać sytuację i uciec z produktami, po jakie najwyraźniej przyszli, a były to właśnie substancje w pojemnikach. Korzystając dodatkowo z okazji odzyskania swojej różdżki.
Na linii ognia Richard pozostawał z dwoma osobnikami, kompletnie mu nieznanymi. Musiał szybko podjąć decyzję, jak działać, po której stronie się opowiedzieć. Najlepiej byłoby po żadnej. Ale skoro wzięty został za śmierciożercę…
Jest funkcjonariuszem prawa i powinien reagować odpowiednio do swojego stanowiska. Nawet, jeżeli to nie ten kraj reprezentował, nie to Ministerstwo. Z drugiej strony, nie musiał zdradzać, kim jest i tego nawet nie robił.
- Wiej.
Szepnął w jej kierunku, patrząc prosto w oczy. Być może ją zaskoczył. Nie dbał o to. Będzie miała u niego kiedyś dług wdzięczności, albo zabije przy następnej okazji.
Zakładając, że zgodziła się i wycofywała, Richard zamachnął się rzucając fiolkę pod nogi czarodzieja, który zagrażał ich trójce i prawdopodobnie był twórcą tych substancji. Piromana, który sam chciał ich wysadzić. [u]Mulciber wyczarował szybko tarczę ochronną dla siebie i śmierciożerczyni, co by uchronić ją podczas własnej ewakuacji.
Widząc ruch Richarda, drugi śmierciożerca postanowił również stworzyć dla siebie tarczę ochronną. Dzięki temu odbił zaklęcie od czarodzieja zwanego przez nich "piromanem", które było wymierzone w jego kierunku. Niestety, nie był na tyle szybki, aby uniknąć wybuchu pod nim.
Fiolka z substancją zucona pod nogi czarodzieja, nie tylko się rozlała, ale doprowadziła do wybuchu, rozrywając nogi czarodzieja i odrzucając jego ciało na ścianę. Krew lała się z rozszarpanych kończyn.
Richard i drugi śmierciożerca, mimo utworzenia tarcz ochronnych, zostali odrzuceni z powodu silnego podmuchu eksplozji. Obaj uderzyli o pobliskie meble, zbierając się po chwili z podłogi. Śmierciożerczyni, udało się uciec.
Muciber wstał cały w kurzu, trzymając się za ramię. W drugiej dłoni, wciąż ściskając różdżkę. Będzie miał siniaka. Przynajmniej nie krwawił i Robert mu nie przyłoży za to. Obejrzał się za ofiarą, którą prawdopodobnie zabił. Zbliżył się do dławiącego się krwią czarodzieja, próbującego po omacku szukać swojej różdżki na podłodze. Żył. Jeżeli nie otrzyma nagle pomocy, umrze.
Również Śmierciożerca się zbliżył, trzymając różdżkę przed sobą, celując pierw w zamachowca, a zaraz w stronę Richarda.- Odpuść. Zaraz zjawią się aurorzy.
Polecił zamaskowanemu. Ale ten nie wyglądał na przekonanego.
Richard spojrzał na niego poważnie, ale nie z zamiarem pozbawienia go wolności. Miał go przed sobą, mógł zatrzymać i wydać Brytyjskim Aurorom. Mieszkańcy okoliczni, na pewno wezwali odpowiednie służby.
Różdżka wycelowana w Mulcibera nie drgnęła. Nie została także opuszczona. Richard westchnął. Jeżeli to będzie się przeciągać, to śmierciożerca sam się da złapać. Z jednym aurorem by sobie poradził w pojedynkę, ale czy z grupą również?
W tym czasie dławiący się czarodziej, leżący na ziemi wyciągnął w ich kierunku zakrwawioną dłoń z różdżką.
Próbował ich nastraszyć. Najpewniej chcąc rzucić zaklęcie. Richard zadziałał od razu, odnajdując na podłodze rozbite szkło. Może z okna, może w jakiejś gabloty. Machnął różdżką w ich kierunku używając zaklęcia lewitacyjnego, nakierował je na gardło i twarz ofiary, pozbawiając ją całkowicie życia. Zapewne zaskoczył śmierciożercę, czego przez maskę nie można było zobaczyć.
- I tak by umarł.
Stwierdził Mulciber, oceniając po obrażeniach jakie mężczyzna doznał od wcześniejszego wybuchu fiolki. Śmierciożerca jednak nie odpuszczał, ale cofnął się o krok. Richard różdżkę wycelował w niego, ale niżej. Tak, jakby nie planował go atakować. Dając mu prawo wyboru, co zrobi. Gotów będąc na to, aby bronić siebie.
"- Zabezpieczyć teren!"
Usłyszeli oboje.
- Mówiłem.
Szepnął Richard. Śmierciożerca wtedy bez dalszego zastanawiania się, teleportował, opuszczając to miejsce, zostawiając Mulcibera samego. Może będzie mu wdzięczny i kiedyś ten dług spłaci. Może po prostu będzie pamiętać, albo zapomni. Może znów się kiedyś spotkają i wyrównają rachunki. Nikt nie wie, co przyszłość przyniesie.
Richard pozostał z trupem. Gdy zjawili się brytyjscy Aurorzy, wylegitymował się im swoją norweską odznaką Aurora. Złożył raport ze zdarzenia, wspominając o ataku śmierciożerców i zamordowaniu przez nich czarodzieja, którego resztki można było zbierać w pomieszczeniu. Wyjaśniono mu pokrótce, co się w Anglii ostatnio dzieje i jedynie poproszono kontaktowanie się, na wypadek podobnych zdarzeń.
Cała akcja trwała noc. Do kamienicy wrócił prawie nad ranem. Zdążył się ogarnąć na tyle, aby na porannym śniadaniu wyglądać porządnie.
______________
Przewagi: Kłamstwo, Odwaga