09.09.2024, 16:20 ✶
— BOGIN? Na Matkę, czy on tam został podstawiony specjalnie? — nawet jeśli chodziło o Nawiedzony Dom, to już była przesada. Electra sama nie wiedziała, jak poradziłaby sobie z czymś takim, pomimo lat trenowania obrony przed czarną magią.
— Haha, faktycznie, byliby dla mnie ciężką konkurencją. — dziewczyna poniekąd widziała siebie i Jessiego w tym, jak Pani Kelly przekomarzała się z Jonathanem Selwynem. A przynajmniej miała nadzieję, że mimo upływu lat oni też będą mieli ze sobą taką bliską relację jak tamta dwójka.
— To... naprawdę niezła reakcja. Może wyszło niezręcznie, ale grunt, że masz jej wsparcie. Moja mama pewnie nie chciałaby, żebym spotykała się z dziewczynami nawet niepublicznie. — biorąc pod uwagę uprzedzenia istniejące w ich społeczeństwie, pani Kelly wydawała się naprawdę tolerancyjna. Sam fakt, że wyszła z inicjatywą okazania synowi wsparcia był pozytywnym zaskoczeniem. Electra nie miała pojęcia, jak zareagowałaby jej mama gdyby dowiedziała się o życiu romantycznym córki. Biorąc jednak pod uwagę chorobę serca Elise, dziewczyna nie chciała ryzykować, że mama dostanie zawału ze stresu.
— Hmm… — musiała się chwilę zastanowić, nad odpowiedzią na to pytanie. — W sumie to był proces. Zaczęło się od tego, że kiedy lepiej poznawałam mugolski Londyn, zaczęłam obracać się w towarzystwie artystów i osób związanych w kontrkulturą. Od nich dowiedziałam się o rewolucji seksualnej, która teraz ma miejsce się w nie-czarodziejskim świecie. Wtedy też mogłam po raz pierwszy poznać osoby homoseksualne, które żyły w miarę otwarcie ze swoją orientacją, zamiast się jej wstydzić. To była dla mnie zupełna nowość, ponieważ tak naprawdę nie zdawałam sobie sprawy, że taka opcja istnieje. Pozwoliło mi to spojrzeć na moje życie z innej perspektywy i zrozumieć, dlaczego tak bardzo lubiłam, kiedy podczas gry w butelkę trafiła mi się jakaś dziewczyna do pocałowania albo dlaczego tak fascynował mnie obraz z nagimi nimfami w naszym salonie. A kiedy dowiedziałam się, że istnieje sporo ludzi którzy lubią obie płcie zrozumiałam, że ja też tak mam. — szczerze mówiąc, czasami sama zastanawiała się jakiej orientacji może być Kelly. Ale po krótkim namyśle doszła do wniosku, że nie ma znaczenia czy woli dziewczyny, chłopaków, wszystkich albo nikogo. Zawsze będzie jej przyjacielem, jej Jessiem. — Na początku wydawało się to dość przytłaczające, ale poczułam też sporą ulgę, bo wreszcie zrozumiałam kim jestem. Ale tak jak mówiłam, to proces. Jeśli chcesz, mogę cię kiedyś zabrać do jakiegoś gejowskiego baru, znam parę fajnych miejscówek. — uśmiechnęła się do kolegi. Ona nie miała żadnej bliskiej osoby, z którą mogłaby porozmawiać na te tematy, więc jeśli Jessie potrzebował wsparcia w tym zakresie, była gotowa mu je dać.
— Suknię z worka? Skąd żeś wytrzasnął coś takiego... — uniosła brew. — Eh, niestety jeszcze nie. Ciężko określić, jaki Basil ma typ, bo to strasznie zamknięty w sobie człowiek. A przynajmniej jeśli chodzi o romanse.
— Haha, faktycznie, byliby dla mnie ciężką konkurencją. — dziewczyna poniekąd widziała siebie i Jessiego w tym, jak Pani Kelly przekomarzała się z Jonathanem Selwynem. A przynajmniej miała nadzieję, że mimo upływu lat oni też będą mieli ze sobą taką bliską relację jak tamta dwójka.
— To... naprawdę niezła reakcja. Może wyszło niezręcznie, ale grunt, że masz jej wsparcie. Moja mama pewnie nie chciałaby, żebym spotykała się z dziewczynami nawet niepublicznie. — biorąc pod uwagę uprzedzenia istniejące w ich społeczeństwie, pani Kelly wydawała się naprawdę tolerancyjna. Sam fakt, że wyszła z inicjatywą okazania synowi wsparcia był pozytywnym zaskoczeniem. Electra nie miała pojęcia, jak zareagowałaby jej mama gdyby dowiedziała się o życiu romantycznym córki. Biorąc jednak pod uwagę chorobę serca Elise, dziewczyna nie chciała ryzykować, że mama dostanie zawału ze stresu.
— Hmm… — musiała się chwilę zastanowić, nad odpowiedzią na to pytanie. — W sumie to był proces. Zaczęło się od tego, że kiedy lepiej poznawałam mugolski Londyn, zaczęłam obracać się w towarzystwie artystów i osób związanych w kontrkulturą. Od nich dowiedziałam się o rewolucji seksualnej, która teraz ma miejsce się w nie-czarodziejskim świecie. Wtedy też mogłam po raz pierwszy poznać osoby homoseksualne, które żyły w miarę otwarcie ze swoją orientacją, zamiast się jej wstydzić. To była dla mnie zupełna nowość, ponieważ tak naprawdę nie zdawałam sobie sprawy, że taka opcja istnieje. Pozwoliło mi to spojrzeć na moje życie z innej perspektywy i zrozumieć, dlaczego tak bardzo lubiłam, kiedy podczas gry w butelkę trafiła mi się jakaś dziewczyna do pocałowania albo dlaczego tak fascynował mnie obraz z nagimi nimfami w naszym salonie. A kiedy dowiedziałam się, że istnieje sporo ludzi którzy lubią obie płcie zrozumiałam, że ja też tak mam. — szczerze mówiąc, czasami sama zastanawiała się jakiej orientacji może być Kelly. Ale po krótkim namyśle doszła do wniosku, że nie ma znaczenia czy woli dziewczyny, chłopaków, wszystkich albo nikogo. Zawsze będzie jej przyjacielem, jej Jessiem. — Na początku wydawało się to dość przytłaczające, ale poczułam też sporą ulgę, bo wreszcie zrozumiałam kim jestem. Ale tak jak mówiłam, to proces. Jeśli chcesz, mogę cię kiedyś zabrać do jakiegoś gejowskiego baru, znam parę fajnych miejscówek. — uśmiechnęła się do kolegi. Ona nie miała żadnej bliskiej osoby, z którą mogłaby porozmawiać na te tematy, więc jeśli Jessie potrzebował wsparcia w tym zakresie, była gotowa mu je dać.
— Suknię z worka? Skąd żeś wytrzasnął coś takiego... — uniosła brew. — Eh, niestety jeszcze nie. Ciężko określić, jaki Basil ma typ, bo to strasznie zamknięty w sobie człowiek. A przynajmniej jeśli chodzi o romanse.