Przez posiadanie angielskich lektur i innych książek, podręczników, ich chłopcy szlifowaliby język rodzinny w mowie i czytaniu, a nawet w pisaniu. Takich egzemplarzy tutaj nie uraczą. Richard musiał zamawiać dostawy przez morze, albo będąc przy okazji osobiście, zrobić potrzebne zakupy.
Jego mali chłopcy mieli w sobie dużo energii, a kiedy usłyszeli o opowiadaniu bajki, energia ich rozpierała. Richard mocno trzymał Charlesa, aby mu nie zleciał z rąk.
On i opowiadanie bajek? Wykluczone. Ojciec też mu nie czytał bajek. Nauczony był tego, że to zadanie dla kobiet i skrzatów. Dlatego więcej czasu chłopcom poświęcała Rebecca. A w ich domu rodzinnym w Anglii, skrzatka Selar.
Anthony zgodził się dołączyć do ich rodziny na herbatę. Rebecca osiągnęła to co chciała.
Zakomunikował Richard, a Rebecca trzymając za rączkę Leonarda, w drugiej trzymając torbę z zakupami, skierowała się pierwsza w kierunku uliczki, prowadzącej do ich mieszkania w kamienicy. Richard z Charlesem na rękach, towarzyszył obok Anthony’emu. Najpewniej odbyli kilka rozmów po drodze.
Mieszkanie młodych Mulciberów było małe. Miało jednak kuchnię, osobną ale i wspólną łazienkę, dwa pokoje, gdzie jeden stanowił zarówno salon jak i po rozłożeniu kanapy – sypialnię. Chłopcy mieli swój pokoik z dwoma łóżkami, swoją prywatność. Nie było miejsca nawet na własne osobne pomieszczenia biurowego do pracy. Jeżeli Richard musiał coś odrobić papierkowego, pracował przy stole kuchenno-jadalnym. Malutki korytarz, na pozostawienie odzienia wierzchniego i obuwia zewnętrznego. Nic dziwnego, że myśleli już o zakupie nowego domu. To nie była prosta decyzja do podjęcia, gdyż Richard wciąż miał jakąś nadzieje, że wróci szybko do Londynu. Sytuacja w jego rodzinie nie poprawiała się w relacji z jego ojcem. Problemem nie byłoby znalezienia sobie tam innego miejsca zamieszkania w Londynie, to jednak pozostawała kwestia jego pracy, nie znajdzie innej na taki zarobek, a ojciec nie chce go widzieć w Brytyjskim Ministerstwie. W niczym innym Richard zawodowo nie widział się.
Gdy cała gromadka rodzinna z gościem znaleźli się w środku, Richard postawił na nogi Charlesa i pierw rodzice rozebrali z kurtek swoich chłopców. Rebecca po zdjęciu swojego ciepłego płaszcza i powieszeniu, skierowała się do kuchni, aby przygotować ciepłe napoje. Richard zaprowadzić Anthony’ego do salonu, wskazując wolną trzy osobową kanapę. Przed nią znajdowała się mała ława, a obok jeden fotel. Mieli też kominek przeznaczony bardziej na ogrzewanie mieszkania. Chłopcy mogli mu towarzyszyć, albo udać się do swojego pokoju pobawić. Zająć sobą. Raczej nie brał pod uwagę opowiadania teraz bajek.
Richard w tym czasie zajął się rozpaleniem kominka, wrzucając kilka kłód drewna do środka, z użyciem różdżki, użył zaklęcia ognia aby zapalić drewno. Sprawdzić, aby w pomieszczeniu zrobiło się nie tylko jaśniej, ale i cieplej. Zapalił także świece, aby nadać oświetlenia pomieszczeniom.
Anthony ma okazję zobaczyć, jak mieszka jeden z bliźniaków Mulciber. Niby rodzina znana ze swojego nazwiska i pracy w Departamencie Tajemnic, nienarzekająca na środki finansowe, to jednak Richard żył jak widać. Budując swoje tutejsze życie od podstaw.
Co jednak najważniejsze? W mieszkaniu tym panowała czystość, porządek. A na jednym regale stały dokładnie i równo ułożone książki.
- Chłopcy Cię chyba polubili.Zagadnął do Anthony’ego przy okazji.
Chwilę później, Rebecca wróciła z tacą, na której stały kubki z zaparzoną herbatą. Dla dorosłych i dla dzieci.