Pokręcił przecząco głową.
— Jestem permanentnym elementem Departamentu, mam wrażenie, że dla wielu stanowię nienaruszalny element wystroju. Wyobraź sobie, że jestem w tam dłużej, niż Rodolphus, pamiętasz Rodolphusa, jakiś pociotek Victorii, towarzyszył nam na tej misji, po której oślepłem, w każdym razie, wracając do clou wypowiedzi, jestem w Departamencie Tajemnic dłużej, niż on w ogóle ma różdżkę. Nie potrzebuję niewidki — wzruszył ramionami. Zapalił kolejnego papierosa, ledwo gasząc poprzedni, czy raczej jego resztkę, która prawie przypaliła mu palce. — Gdy wyciągam przepowiednie, to po prostu to robię. Nikt nie zadaje pytań. Gdy biorę jakiś artefakt, wpisuję się do karty i tyle. Mną się nie martw.
Morpheus był bardzo pewny swojej pozycji w Departamencie Tajemnic i tego, jak to powinno działać. W swojej arogancji nie potrafił wyobrazić sobie Departamentu bez swojej osoby, może go to zwodziło, ale wątpił, aby rzeczywiście miano go zaatakować właśnie tam. Zbyt mało możliwości, zbyt wąskie grono podejrzanych. Poza komnatą śmierci. A szaleństwo? Kto powiedział, że już nie jest szalony?
— Zajmę się świstoklikami. Trzeba też myśleć o tym, co zrobić z ewakuacją mugoli. Świstoklik i amnezjatorzy? Zrobić procedurę ewakuacyjną, z którą zaznajomi się każdy członek klubu i pomocnicy. Zlecę to Jeremiahowi, ma w tym pewnie największą wprawę. Ty rozmawiaj ze swoim bratem, ja porozmawiam z moimi.
Pokiwał głową ponownie. Nie zamierzał się już zatrzymywać. Zamierzał spoglądać w przyszłość i widzieć.
— Oczywiście, że ich nie obchodzi. Ale nasza krew, czystokrwista, jest trudniejsza do uzasadnienia, mogą stracić poparcie, a to wojna na wpływy. Tak ją widzę. Nie można za to tracić z oczu tego, co jednoczy. Każdy ma swoją sprawę, ale ostatecznie chodzi o zachowanie statusu quo czarodziejów oraz zatrzymanie morderczych zapędów Sama-Wiesz-Kogo. Pomijam już kwestie eugeniczne i rozpłodowe. Czysta krew to czysta krew, czy to pod urokami i hipnozą, czy nie. — To był ten moment, gdy Brenna mogła uczynić głęboki oddech, wiedząc, że Morpheus nie sprzeniewierzy się i nie dołączy do Śmierciożerców. Miał za wiele pomysłów, zbyt wiele czytał o strategiach wojny i wpływach, a ostatecznie też teoretyzował w głębokich, mrocznych rejonach. Mógłby być wyjątkowo skutecznym i niebezpiecznym przeciwnikiem wcale nie dlatego, że miał wyjątkowe zdolności magiczne, ale dlatego, że pochłonął dostatecznie dużo treści, aby móc splatać iście diabelskie plany.
W chaosie pomysłów i ścieżek, udało im się ustalić wstępne plany działania, a na końcu Morpheus zaoferował Brennie drzemkę. Dziesięć minut. Miał w tym swój niecny cel. Jeśli się zgodzi, zamierzał przenieść ich w tył osiem godzin i dać jej spać, a zintegrowanie jej osoby z tu i teraz oraz wtedy i ówdzie miał już opracowane do perfekcji, musząc pilnować, aby nikt nie widział dwóch Morpheusów. Wujek Longbottom, mistrz zbrodni, na rzecz dobrostanu fizycznego bratanicy.