17.09.2024, 01:26 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 17.09.2024, 01:37 przez Electra Prewett.)
Słowa towarzyszki nie tylko bardzo ją rozbawiły, ale też pokrzepiły serce do walki. Skoro ludzie wymyślali sobie jakieś głupie hierarchie, to dlaczego klacze nie mogły stworzyć nowej, w której to one byłyby na szczycie.
Jej koleżanka była teraz taka dzielna, stawiając opór kobiecie z biczem. Najwyraźniej Dom czuła się zdominowana przez klacz, która wydawała rozkazy zamiast im ulegać. Dobrze ci tak, teraz rozumiesz jak to jest być po drugiej stronie człowieku!
Kiedy wreszcie udało jej się zerwać z liny, pognała prosto przed siebie mijając innych wrzeszczących ludzi. Razem z towarzyszką galopowały, przeskakując wszystkie przeszkody na swojej drodze by móc jak najszybciej opuścić ten przeklęty koński targ. Jednak kiedy mijały inne konie przywiązane do ogrodzenia i zamknięte w powozach, ogarnęły ją wyrzuty sumienia. Niesprawiedliwie byłoby, gdyby tylko one mogły cieszyć się wolnością.
— Musimy jakoś im pomóc! — wykrzyknęła koleżance, kiedy biegły. — Klacze wszystkich stadnin, łączcie się! — miała nadzieję, że to hasło zagrzeje towarzyszy do buntu.
Podbiegła do najbliższego powozu i choć ludzie próbowali ją powstrzymać, udało jej się wyrwać i wyważyć drzwi.
— Czas na końską rewolucję. — powiedziała do ogiera, który patrzył na nią niepewnym wzrokiem. — Razem nam się uda, wierzę w to! — w końcu przekonany ogier pogalopował razem z nią, tak jak inne uwolnione przez nich konie. Kiedy uzbierał się ich całe stado, byli nie do powstrzymania. Ludzie próbowali ich poskromić biczami albo jakimiś pałkami, ale zwierzęta odwzajemniały się z nawiązką kopiąc ich w czułe miejsca. Ostatecznie wszystkie konie z targu zostały wypuszczone i teraz gnały, szukając jakiegoś pastwiska na którym będą mogły stworzyć nowe społeczeństwo. Ich nowa hierarchia nie będzie się opierać na dominacji ale na wolności, równości i darmowej koniczynie dla wszystkich. Na samym czele tej gromady stała ona, rewolucjonistka. Teraz nic nie była dla niej niemożliwe, zwłaszcza jeśli miała po swojej stronie najwspanialszą klacz na świecie...
I wtedy Electra walnęła z hukiem o podłogę. Dobrą chwilę zajęło jej ogarnięcie gdzie się znajduje i dlaczego ma pod sobą posadzkę, zamiast trawy. Pamiętała, że była na jakiejś imprezie, na której dostała grzybki halucynki. Nie była pewna, co dokładnie się tam działo, ale najwyraźniej jakimś cudem udało jej się wrócić do domu. Była jednak tak zmęczona, że nawet się nie przebrała i po prostu rzuciła się na łóżko, przykrywając się kocykiem. Kocykiem, który jak się teraz przyjrzała, miał wzór w... konie. O co w tym wszystkim chodziło? Czy to był bad trip? Jedno było pewne, ludzie to straszne świnie.
Jej koleżanka była teraz taka dzielna, stawiając opór kobiecie z biczem. Najwyraźniej Dom czuła się zdominowana przez klacz, która wydawała rozkazy zamiast im ulegać. Dobrze ci tak, teraz rozumiesz jak to jest być po drugiej stronie człowieku!
Kiedy wreszcie udało jej się zerwać z liny, pognała prosto przed siebie mijając innych wrzeszczących ludzi. Razem z towarzyszką galopowały, przeskakując wszystkie przeszkody na swojej drodze by móc jak najszybciej opuścić ten przeklęty koński targ. Jednak kiedy mijały inne konie przywiązane do ogrodzenia i zamknięte w powozach, ogarnęły ją wyrzuty sumienia. Niesprawiedliwie byłoby, gdyby tylko one mogły cieszyć się wolnością.
— Musimy jakoś im pomóc! — wykrzyknęła koleżance, kiedy biegły. — Klacze wszystkich stadnin, łączcie się! — miała nadzieję, że to hasło zagrzeje towarzyszy do buntu.
Podbiegła do najbliższego powozu i choć ludzie próbowali ją powstrzymać, udało jej się wyrwać i wyważyć drzwi.
— Czas na końską rewolucję. — powiedziała do ogiera, który patrzył na nią niepewnym wzrokiem. — Razem nam się uda, wierzę w to! — w końcu przekonany ogier pogalopował razem z nią, tak jak inne uwolnione przez nich konie. Kiedy uzbierał się ich całe stado, byli nie do powstrzymania. Ludzie próbowali ich poskromić biczami albo jakimiś pałkami, ale zwierzęta odwzajemniały się z nawiązką kopiąc ich w czułe miejsca. Ostatecznie wszystkie konie z targu zostały wypuszczone i teraz gnały, szukając jakiegoś pastwiska na którym będą mogły stworzyć nowe społeczeństwo. Ich nowa hierarchia nie będzie się opierać na dominacji ale na wolności, równości i darmowej koniczynie dla wszystkich. Na samym czele tej gromady stała ona, rewolucjonistka. Teraz nic nie była dla niej niemożliwe, zwłaszcza jeśli miała po swojej stronie najwspanialszą klacz na świecie...
I wtedy Electra walnęła z hukiem o podłogę. Dobrą chwilę zajęło jej ogarnięcie gdzie się znajduje i dlaczego ma pod sobą posadzkę, zamiast trawy. Pamiętała, że była na jakiejś imprezie, na której dostała grzybki halucynki. Nie była pewna, co dokładnie się tam działo, ale najwyraźniej jakimś cudem udało jej się wrócić do domu. Była jednak tak zmęczona, że nawet się nie przebrała i po prostu rzuciła się na łóżko, przykrywając się kocykiem. Kocykiem, który jak się teraz przyjrzała, miał wzór w... konie. O co w tym wszystkim chodziło? Czy to był bad trip? Jedno było pewne, ludzie to straszne świnie.
Koniec sesji