22.09.2024, 04:01 ✶
Będzie musiał się nad tym zastanowić, dobrze wiedział, że nie od razu zostanie wybitny w pojedynkach, zdziwiłby się gdyby tak było. Ale zdawał sobie już teraz sprawę, że choć wszystko to wydaje się być zupełnie inne od tego czym się zajmował to wbrew pozorom było podobne. Główną różnicą był czas reakcji, nie miał tutaj minut, godzin czy dni na przygotowanie się przed rzuceniem zaklęcia, ale myślał, że być może uda mu się wypracować własny styl - co mu trochę czasu zajmie zapewne, ale przed następnym takim pojedynkiem będzie mógł już poćwiczyć wiedząc na co musi stawiać bardziej. Zastanawiał się też co by było gdyby Brenna walczyła na poważnie, skoro nawet w tak ograniczonej walce nie miał z nią zbytnich szans.
Figg nie wyglądał na poodbijanego, był brudny, ale kto by nie był po tarzaniu się po ziemi, zapewne też pod ubraniami miał jakieś nowe siniaki, tak jak Brenna, ale nie miał żadnego poważnego uszczerbku na zdrowiu. Co więcej nie odczuwał nawet zmęczenia, buzująca po pojedynku adrenalina jeszcze go napędzała i zanim energia uleci z niego jak z dziurawego balonika miał jeszcze nieco czasu.
- Zdążyłem zauważyć, że całkiem całkiem radzisz sobie z tarczami - odpowiedział z uśmiechem wspominając fakt, że chyba tylko raz udało mu się dosięgnąć ją zaklęciem z pełną mocą. - Trudno odebrać logiki unikom, nie trzeba przejmować się tarczami skoro możesz zejść z toru lotu zaklęcia - dla tak wysportowanych osób jak panna Longbottom było to chyba najłatwiejsze wyjście, nie musiałaby wówczas w żaden sposób przejmować się rzucaniem tarcz, jednak bazowanie tylko na tym mogłoby być zgubne, a co jak przyjdzie jej walczyć w miejscu gdzie uniki będą niemożliwe. - Dobra, to zanim nauczysz mnie kopać innym tyłki - dodał jeszcze i chciał od razu przejść do wyjaśnień, lubił dzielić się widzą, czy to na temat różnych ciekawostek czy na temat magii, dlatego też nie zamierzał z tym zwlekać, szczególnie, że tarcze były poniekąd jego konikiem. Był wdzięczny Brennie, że zostawała tutaj i poświęcała swój czas, żeby pomóc mu się podszkolić, dlatego jeśli mógł się odwdzięczyć dając jej porady odnośnie rozpraszania to nie mógł przepuścić takiej okazji.
- Kiedy rzucasz tarczę musisz skupić się na mocy, zależnie też od rodzaju tarczy, odbijające nie wymagają takiego skupienia jak te mające pochłaniać wrogie zaklęcia. Ale kluczem jest siła tych zaklęć. Sama tarcza nie musi pojawić się daleko od ciebie, dlatego możesz poświęcić sekundę więcej na skupienie większej mocy w to zaklęcie. Popatrz - odwrócił się do niej bokiem, uniósł różdżkę i machnął nią szybko wypowiadając inkantację. Przed nim mignęło blade światło, które zniknęło niemal natychmiast - zerknął na Brennę kątem oka. - A teraz popatrz jak kosztem szybkości postawię na siłę i precyzję - ruch dłonią z różdżka był tak samo szybki, jednak inkantacji nie wypowiadał już w pośpiechu, tym razem poświata byłą wyraźna, aż powietrze przed Figgiem zafalowało delikatnie. Różnice między tarczami były widoczne gołym okiem, a samo rzucenie zaklęcia trwało niemal tyle samo.
- Widziałaś różnicę? - zapytał choć znał odpowiedź, musiałaby mieć atak ślepoty, żeby tego nie zauważyć. - Może spróbuj teraz ty? - zapytał opuszczając różdżkę, bo nie zamierzał jej atakować i testować siły tarczy, którą wyczaruje.
Figg nie wyglądał na poodbijanego, był brudny, ale kto by nie był po tarzaniu się po ziemi, zapewne też pod ubraniami miał jakieś nowe siniaki, tak jak Brenna, ale nie miał żadnego poważnego uszczerbku na zdrowiu. Co więcej nie odczuwał nawet zmęczenia, buzująca po pojedynku adrenalina jeszcze go napędzała i zanim energia uleci z niego jak z dziurawego balonika miał jeszcze nieco czasu.
- Zdążyłem zauważyć, że całkiem całkiem radzisz sobie z tarczami - odpowiedział z uśmiechem wspominając fakt, że chyba tylko raz udało mu się dosięgnąć ją zaklęciem z pełną mocą. - Trudno odebrać logiki unikom, nie trzeba przejmować się tarczami skoro możesz zejść z toru lotu zaklęcia - dla tak wysportowanych osób jak panna Longbottom było to chyba najłatwiejsze wyjście, nie musiałaby wówczas w żaden sposób przejmować się rzucaniem tarcz, jednak bazowanie tylko na tym mogłoby być zgubne, a co jak przyjdzie jej walczyć w miejscu gdzie uniki będą niemożliwe. - Dobra, to zanim nauczysz mnie kopać innym tyłki - dodał jeszcze i chciał od razu przejść do wyjaśnień, lubił dzielić się widzą, czy to na temat różnych ciekawostek czy na temat magii, dlatego też nie zamierzał z tym zwlekać, szczególnie, że tarcze były poniekąd jego konikiem. Był wdzięczny Brennie, że zostawała tutaj i poświęcała swój czas, żeby pomóc mu się podszkolić, dlatego jeśli mógł się odwdzięczyć dając jej porady odnośnie rozpraszania to nie mógł przepuścić takiej okazji.
- Kiedy rzucasz tarczę musisz skupić się na mocy, zależnie też od rodzaju tarczy, odbijające nie wymagają takiego skupienia jak te mające pochłaniać wrogie zaklęcia. Ale kluczem jest siła tych zaklęć. Sama tarcza nie musi pojawić się daleko od ciebie, dlatego możesz poświęcić sekundę więcej na skupienie większej mocy w to zaklęcie. Popatrz - odwrócił się do niej bokiem, uniósł różdżkę i machnął nią szybko wypowiadając inkantację. Przed nim mignęło blade światło, które zniknęło niemal natychmiast - zerknął na Brennę kątem oka. - A teraz popatrz jak kosztem szybkości postawię na siłę i precyzję - ruch dłonią z różdżka był tak samo szybki, jednak inkantacji nie wypowiadał już w pośpiechu, tym razem poświata byłą wyraźna, aż powietrze przed Figgiem zafalowało delikatnie. Różnice między tarczami były widoczne gołym okiem, a samo rzucenie zaklęcia trwało niemal tyle samo.
- Widziałaś różnicę? - zapytał choć znał odpowiedź, musiałaby mieć atak ślepoty, żeby tego nie zauważyć. - Może spróbuj teraz ty? - zapytał opuszczając różdżkę, bo nie zamierzał jej atakować i testować siły tarczy, którą wyczaruje.