27.08 – Sen Nocy Letniej [Towarzystwo MUZA]

Camille

–Entendre? Non. Mais j'ai certainement eu l'occasion d'y goûter.– usłyszała w odpowiedzi Camille, gdy mężczyzna ujął jej dłoń i bezpruderyjnie ułożył ją tak, aby chłodne wargi znalazły się po wewnętrznej stronie nadgarstka tuż nad błękitnymi, pulsującymi muzyką liniami. Hrabia wyglądał inaczej niż za czasów, gdy spotykali się na francuskich przyjęciach i balach. Być może na poczet przedstawienia ogolił się dokładnie i wydłużył sobie włosy, odmładzając w ten sposób swój wizerunek. Jego szata była jasna i lśniąca, w pełnej kpinie do tradycyjnego wizerunku osób jego rodzaju. Kremowa tunika przetkana złotą nicią, zachwycała misternymi kwietnymi wzorami, dłonie eksponowane były szerokimi mankietami pociągniętymi satynowym wykończeniem, a koronkowy żabot spięty na jabłku adama mieniącą się broszą dopełniał wizerunku elfiej maskarady. Jego uszy też oczywiście były odpowiednio wydłużone, a głowę zdobił złocisty laur, na którego gałęziach ciążyły ciężkie rubinowe jagody.

Dla lepszej immersji zachęcam do niepodglądania informacji dla graczy, którzy mieli sukces w rzutach na Percepcję. Ponadto uczulam, że nawet jeśli dwie osoby patrzą na jednego npca mogą zobaczyć różne rzeczy, przez wzgląd m.in. na swoją relację z nim, doświadczenie zawodowe itd. Osoby, które jeszcze nie zadeklarowały podglądania innych gości cały czas mogą to zrobić. Przypominam, że tura trwa do końca czwartku tj. 3.10, godz. 23:59.

Eden

Ostatnie miesiące były dla Twojego ojca najprawdopodobniej niezbyt łaskawe. Wychudł, zamilkł. Próżno było szukać jego agresywnych w tonie i wyrazie sądów politycznych, utyskiwania na upadek obyczajów, czy pogardliwych sapnięć, na wspomnienie ostatnich dwóch Ministrów Magii. Tak samo teraz, Fortinbras Malfoy był jak zawsze elegancki w towarzystwie, ale też dziwnie wycofany. Rzuciłaś w jego stronę okiem, gdy młodziutka Avery zaczęła swoją wielką, finalizującą koncert przemowę i gdy Twoje spojrzenie trafiło na jego pociągłą twarz dostrzegłaś, intensywność w jaką wpatrywał się w prowadzącą mimo ogólnie swobodnego ciała, oraz lekko, leciutko unoszący się kącik ust. Choć grymas nie sięgnął skoncentrowanych oczu, byłaś pewna, że nestor rodu się uśmiechał.

Brenna

Mimo zaczepiającego Cię Atreusa udało Ci się złapać kilka momentów, by dyskretnie wysondować Ministrę Magii i jej kolegę. Twoje obycie na salonach oraz znajomość czystokrwistych rodzin nasunęła Ci myśl, że musi to być ledwie odrośnięty od ziemi Yaxley, który skończył Hogwart dwa, najwyżej trzy lata temu. Czy łączyły ich stosunki koleżeńskie? Ułożenie ciała, ukradkowe spojrzenia i szturchnięcia wyraźnie znudzonego dzieciaka sugerowałyby zdecydowanie bardziej intensywny układ między tą parą.

Morpheus

W miłości i na wojnie... Podglądanie myśli byłego Ministra Magii było niebezpieczne i mogło skończyć się fiaskiem. Rozwarłeś trzecią powiekę i dotknąłeś lodowatej ściany otaczającej jego umysł. Czy to chwilowe rozproszenie? A może to Ty Morpheusie wciskający się z determinacją w głowy swoich przyjaciół oklumentów, wiedzialeś już jak znaleźć wyłom w tym murze, jak prześlizgnąć się przez magiczną barierę. Pani Losu zdecydowała być Ci dzisiaj łaskawą.

Ciemny gabinet wypełniony był papierosowym dymem przedzierzgniętym szelestem jasnych włosów - uciętego pukla - obracanego w patykowatych, pomarszczonych palcach. Druga dłoń odłożyła pióro i złożyła bilecik z zapisanym ledwie dwoma słowami, dokładając doń lok, szykując przesyłkę do wysyłki. Z za pleców przez kręgosłup przeszła Ci cicha melodia, która pojawiła się nagle. Która była tam od zawsze.
Mimowolny dreszcz przeszedł Cię, gdy powieka jaźni się zamknęła, a Ciebie otaczały finalne, nieco wymuszone oklaski. Wydawało się, że nikt nie zauważył Twojej chwilowej nieobecności.