03.10.2024, 12:48 ✶
Kobieta zamrugała, kiedy Anthony Shafiq rozsiadł się na krześle przed nią. My? W sensie, że zamierzał z nią wykonywać jej pracę? Bogowie, jak musiała teraz wyglądać w jego oczach? To był jej bałagan. Stłumiła ochotę przywalenia łbem w mur. Poczuła na sobie ciężar jego spojrzenia, gdy na ułamek sekundy zawisło na jej ramieniu. Przez chwilę chciała powiedzieć coś kąśliwego, ale słowa ugrzęzły jej w gardle.
Nawet w tak złym momencie nie mogła powstrzymać się od zauważenia, jak jego dłonie poruszały się z wprawą, z którą ona nigdy nie mogła się mierzyć. Nawet zanim straciła rękę, ona nigdy nie była tak biegła w biurokratycznej grze. W jego rzeczowym tonie usłyszała nutę surowości i Mona aż starała się nie czuć jak uczennica przyłapana na błędzie. I wtedy się zganiła. To przecież był Anthony Shafiq, przypomniała sobie. Nie jej wróg, nie ktoś, kto przyszedł jej dołożyć. Nigdy w życiu przecież nie podważył jej kompetencji ani nie wytykał błędów. On po prostu chciał pomóc. Napięcie w jej ramionach powoli ustąpiło, a ona sama się rozluźniła.
— Nie musisz mi pomagać — odezwała się w końcu. — Właściwie... to nie masz swojego departamentu?
Anthony był tutaj już od dłuższego czasu, jego nazwisko miało swoją wagę, a ona? Mona była tym niedawno przybyłym trybikiem w ministerialnej machinie, ledwo próbującym nadążyć za tempem pracy, które narzucali inni. Może to dlatego jego pomoc, chociaż niewątpliwie potrzebna — wydawała się jej tak niekomfortowa. Czuła, że zawiodła. Choćby dlatego, że nawet nie pomyślała o tym, że teczki mogły zawierać błędy i ktoś świadomie mógł pomieszać papiery.
— Żartowniś? — powtórzyła powoli, marszcząc brwi. — Sądzisz, że ktoś celowo to zrobił? Może to zwyczajna pomyłka. Te dokumenty mogły zostać źle posegregowane przez stażystów. Bywa, że są przeciążeni.
Szczerze wątpiła, aby ktoś naprawdę miałby powód, żeby jej zaszkodzić. Nie była najszybsza w pracy, to prawda, ale nie była też osobą, która szukała problemów. Starała się być dokładna, nie robić zamieszania. Dlaczego ktoś miałby chcieć utrudnić jej życie? Może to były tylko przypadkowe niedociągnięcia. Może stażyści byli po prostu nieuważni, może ktoś przez przypadek przerzucił dokumenty do niewłaściwej sekcji. Ale z drugiej strony… Jeśli on miał jakieś podejrzenia, to może coś w tym było?
— Dziękuję — dodała po chwili. Zaskakująco trudno było jej to powiedzieć.
Nawet w tak złym momencie nie mogła powstrzymać się od zauważenia, jak jego dłonie poruszały się z wprawą, z którą ona nigdy nie mogła się mierzyć. Nawet zanim straciła rękę, ona nigdy nie była tak biegła w biurokratycznej grze. W jego rzeczowym tonie usłyszała nutę surowości i Mona aż starała się nie czuć jak uczennica przyłapana na błędzie. I wtedy się zganiła. To przecież był Anthony Shafiq, przypomniała sobie. Nie jej wróg, nie ktoś, kto przyszedł jej dołożyć. Nigdy w życiu przecież nie podważył jej kompetencji ani nie wytykał błędów. On po prostu chciał pomóc. Napięcie w jej ramionach powoli ustąpiło, a ona sama się rozluźniła.
— Nie musisz mi pomagać — odezwała się w końcu. — Właściwie... to nie masz swojego departamentu?
Anthony był tutaj już od dłuższego czasu, jego nazwisko miało swoją wagę, a ona? Mona była tym niedawno przybyłym trybikiem w ministerialnej machinie, ledwo próbującym nadążyć za tempem pracy, które narzucali inni. Może to dlatego jego pomoc, chociaż niewątpliwie potrzebna — wydawała się jej tak niekomfortowa. Czuła, że zawiodła. Choćby dlatego, że nawet nie pomyślała o tym, że teczki mogły zawierać błędy i ktoś świadomie mógł pomieszać papiery.
— Żartowniś? — powtórzyła powoli, marszcząc brwi. — Sądzisz, że ktoś celowo to zrobił? Może to zwyczajna pomyłka. Te dokumenty mogły zostać źle posegregowane przez stażystów. Bywa, że są przeciążeni.
Szczerze wątpiła, aby ktoś naprawdę miałby powód, żeby jej zaszkodzić. Nie była najszybsza w pracy, to prawda, ale nie była też osobą, która szukała problemów. Starała się być dokładna, nie robić zamieszania. Dlaczego ktoś miałby chcieć utrudnić jej życie? Może to były tylko przypadkowe niedociągnięcia. Może stażyści byli po prostu nieuważni, może ktoś przez przypadek przerzucił dokumenty do niewłaściwej sekcji. Ale z drugiej strony… Jeśli on miał jakieś podejrzenia, to może coś w tym było?
— Dziękuję — dodała po chwili. Zaskakująco trudno było jej to powiedzieć.