Nie mają bladego pojęcia, co się może stać, pomyślał ponuro Erik, przemierzając miarowym krokiem tereny wyznaczone na świętowanie Beltane, zerkając raz po raz na ludzi rozkładającym kolejne stoiska. W drodze ku polanie skinął uprzejmie głową kapłance kowenu, jednak nie podszedł bliżej, aby się przywitać. Mieli tu robotę do wykonania. Widział, że w miejscu zbiórki pojawiło się już parę razy, więc nieco zwolnił. Niedawno wpadła mu w ręce rozpiska składów poszczególnych drużyn, które miały za zadanie patrolować Beltane podczas głównych obchodów.
Miał dosyć ambiwalentne odczucia w tej kwestii. Wymieszanie brygadzistów z aurorami utrudniało wyciek informacji z Ministerstwa Magii, ale z drugiej strony mogło im to nieco utrudnić działanie. Wolałby też miał pod ręką Thomasa, ale nie mógł też narzekać na towarzystwo Patricka. W sumie może im to nawet pomoże? Wypadałoby, żeby nauczyli się grać w jednym zespole i przyzwyczaili do swojej obecności. Podczas ostatniego spotkania wydawali się niezwykle zgodni i jednomyślni, więc może to początek bardzo owocnej współpracy?
— Tommy? Możesz podejść na moment? — rzucił, zatrzymując na moment mężczyznę, gdy ten znalazł się niedaleko niego. Poprowadził go na krótką chwilę na bok do pustego stoiska. — Te nowe patrole trochę pokrzyżowały nam plany, ale powinieneś wiedzieć... Mamy się skupić na ogniskach, przede wszystkim w Beltane. Zapoznaj się z terenem, spróbuj się z nim oswoić, okej? Podczas obchodów może być dosyć... słabo.
Może wyrażał się nieco enigmatycznie, ale wolał zakomunikować Hardwickowi, co jest ich głównym celem podczas rozpoznania terenu. Przynajmniej nieoficjalnie, bo gdyby działali tylko w ramach rozkazów Ministerstwa, to powinni tylko zabezpieczyć teren dla gości. Nie chcąc niepotrzebnie przedłużać, Erik wznowił swój spacer w kierunku polany, mając nadzieję, że nie zaczęto niczego ustalać bez niego.
— Dziękuję, że poczekaliście. Mam nadzieję, że — odezwał się, Erik, jednak urwał nagle, gdy poczuł swego rodzaju wibracje. Wbił wzrok w trawę, po czym zerknął na wszystkich, którzy zdążyli się już zebrać na miejscu. — Faktycznie da się wyczuć tę energię. Huh.
Zerknął przelotnie na Brennę. Cynk, który otrzymali, nabierał na znaczeniu z każdą chwilą.
— Masz trochę racji — przytaknął na sugestię siostry. — Jeśli odetniemy polanę, sami sobie utrudnimy robotę. Dzieciaki i tak się przemkną, a jak zobaczymy zerwaną taśmą, będziemy tracić czas zwykłe wybryki. Jakieś propozycje? Myślę, że moglibyśmy oświetlić nieco linię drzew Może jakieś magiczne lampiony od kowenu lub wyczarowane orby przez organizatorów?
Dzięki temu być może zmniejszą szansę na kompletne zaskoczenie, jeśli dojdzie tu do jakiegoś incydentu. Poza tym, pracownicy Ministerstwa będą mieli prostsze zadanie, jeśli w świetle będą widzieć, kto się akurat wymyka do lasu lub z niego wychodzi. Nie zapewni im to pełnej kontroli nad okolicą, ale biorąc pod uwagę okoliczności, nawet mała przewaga miała znaczenie.
- Erik wita się z kapłanką kowenu,
- Erik zatrzymuje na chwilę Thomasa, aby przekazać mu nieoficjalne instrukcje na co powinien zwrócić uwagę podczas zabezpieczenia terenu oraz podczas samego Beltane,
- Erik komentuje silną energię magiczną na polanie,
- Erik przyznaje Brennie rację w kwestii nie blokowania wszystkich dróg ucieczki, prosi innych zebranych o sugestie, a sam proponuje dokładniejsze oświetlenie linii drzew
❝On some nights, the moon thinks about ramming into Earth,
slamming into civilization like some kind of intergalactic wrecking ball.
On other nights, it's pretty content just to make werewolves.❞