Gerry wolała uniknąć jego ingerencji podczas przygotowań do sabatu. Nie, żeby wątpiła w jego wiedzę na temat kwiatów i innych roślin, na których sama raczej w ogóle się nie znała, jednak wydawało jej się, że ich wspólny wypad na łąkę mógłby nie zakończyć się sukcesem, znaczy jakimś na pewno, ale niekoniecznie takim o który jej dzisiaj chodziło. Naprawdę chciała upleść ten nieszczęsny wianek, mimo tego że nie miała ku temu jakichś ogromnych predyspozycji. Nie była szczególnie biegła w tych wszystkich babskich zajęciach, czasem zdarzało jej się oskórowywać zwierzęta i na tym kończyły się jej zdolności manualne. Robiła jednak, co w jej mocy, aby ten wianek jakoś wyglądał, podejrzewała, że rozsypie się w przeciągu kilku godzin mimo, że pomogła go wzmocnić zaklęciem. Bez tego pewnie zgubiłaby te kwiaty po drodze.
- Niemal... - Oczywiście, uśmiechnęła się pod nosem właściwie sama do siebie, bo przecież nie widział jej twarzy.
Przymknęła na chwilę oczy, kiedy poczuła jego oddech na swojej szyi, czuła jego zapach na swoim ciele. Robiło się naprawdę przyjemnie, błogo.
W otoczeniu faktycznie brakowało naturalności i dzikości, ale miejsca sabatów zazwyczaj były dostosywane do wizyty czarodziejów z różnych części kraju, to miało ułatwić bawienie się do białego rana. Większość magów żyjąca w mieście nie była do końca przystosowana do wizyty na łonie natury. Niektórzy znich pojawiali się w podobnych miejscach tylko i wyłącznie podczas sabatów, wtedy wyjątkowo chcieli zbliżyć się do natury. Uważała, że była w tym lekka nuta hipokryzji, bo nie powinni czcić Bogini przez cały rok, łaknąć jej bliskości? Sama może i nie należała do osób szczególnie uduchowionych, jednak nigdy nie udawała, że tak jest, w przeciwieństwie do sporej części magicznego społeczeństwa.
Oczy jej błysnęły, gdy wspomniał o tym, że lubi kiedy przejmuje inicjatywę, na pewno zapamięta ten komentarz i będzie częściej to robiła. Wszystko, aby jej chłopak był zadowolony. Nie wiedzieć czemu ogromną satysfakcję przynosiło jej sprawianie mu przyjemności. Lubiła kiedy ją doceniał.
Mieli jeszcze możliwość ulotnić się stąd, zakładała, że nie odmówiłby jej, jeśli by go o to poprosiła. Zastanawiała się nad tym w momencie, w którym ponownie poczuła dotyk jego ust na swojej szyi, mógł dostrzec, że jej ciało reagowało na jego każdy, najdrobniejszy ruch, pojawiła się bowiem na nim gęsia skórka. To było przyjemne, bardzo przyjemne, i chętnie przeszłaby do dalszych przyjemności. Tyle, że na taki mieli plan na ten dzień. Musieli przebrnąć przez sabat, aby później móc wrócić do swojej własnej celebracji tego święta, wiedziała, że tego nie unikną, nie chciała zresztą do tego dopuścić. Wypadało w końcu dzień święty święcić.
Z każdą mijającą sekundą mniej przejmowała się tym, że ludzie zaczną łączyć ich osoby ze sobą. Nie było od tego odwrotu, zresztą nie chciała dłużej tego unikać. Zależało jej na tym, aby wszyscy wiedzieli, że łączy ich coś trwałego. Właściwie to nie miała pojęcia, czy nie połączą tego jedynie z sabatem, jeśli tak, to ich problem, zamierzała bowiem pojawiać się na wszystkich nadchodzących przyjęciach u jego boku, wtedy będą mieć pewność. Nie to, żeby obchodziło ją zdanie ludzi, nie - chciała jedynie, aby wszystkie panny zdały sobię sprawę, że Ambroise jest jej. Bywała strasznie zaborcza, chociaż pewnie nigdy by się do tego nie przyznała.
- No nie wiem, nie wiem. - Rzuciła lekko, jakby faktycznie zastanawiała się nad decyzją. Propozycja jednak należała do tych nie do odrzucenia.
Wsunęła mu rękę pod ramię. Mogli wreszcie ruszyć przed siebie, by znaleźć się na polanie pełnej ognisk.
Przyglądała się ludziom, których mijali, mierzyła ich wzrokiem, w końcu szepnęła do Greengrassa na ucho - Jak myślisz, którzym mogą być naszą największą konkurencją? - Oczywiście chodziło jej o poszukiwanie tego nieszczęsnego kwiatu paproci, o którym rozmawiali. Jedną z ważniejszych zasad podczas takiego wyścigu o złotego Graala wśród roślin powinno być ocenienie swoich konkurentów.