[07.08.1972, wieczór] I'm gonna keep on dancing at The Heaven Club

Najpierw słowa Electry do niego nie trafiły, jakby nie do końca zrozumiał, co powiedziała. Dopiero po chwili zorientował się, o co jej chodziło. Czyli ona też... Jak mógł wcześniej tego nie zauważyć? Zapewne kryła się z tym podobnie, jak on, bojąc się reakcji jego i Basila. A przecież nie powinna była mieć powodów, żeby to ukrywać, podobnie jak sam Icarus. Miłość nie wybierała, prawda? Tyle, że nikt nie powinien się tego wstydzić.

Icarus uśmiechnął się do Electry i ją przytulił. Był z niej dumny, że mu powiedziała, że sama zdobyła się na odwagę i że potrafiła przed sobą przyznać się do inności, a nie tłumić ją i kisić wewnątrz siebie.

– Dzięki, że mi powiedziałaś, Iskierko. Serio – rzekł, po czym zauważył, że dookoła ludzie się trochę na nich gapili. Zapewne wracali już z pracy i nie byli w nastroju na oglądanie rozczulających momentów między siostrą a bratem. Szczególnie na środku chodnika. – W takim razie musimy uczcić nasze... no... „wyjście z szafy”. Pytanie brzmi, czy wyszliśmy z tej samej szafy czy z dwóch innych. Moim zdaniem z innych – zażartował.

Skierował kroki w stronę Convivium, po drodze gdybali z Electrą o tym, jak można by było sprawić, żeby bar Icarusa był bardziej przyjazny dla osób o odmiennej orientacji.