31.08 okolice Yr Yagwrn - Nie wmawiaj mi, że Cię nie mogę zjeść [Doppelganger]

Edge dostał jasny sygnał, że za jego plecami dzieje się coś niedobrego i zatrzymał się.
Geraldine wsparła się na barku Ambroise'a, wokół nich zrobiło się ciemniej gdy ich różdżki zgasły. Głos brata , obrzydliwe wrażenie dłoni, ból, skrobot pazurów o kościec czaszki... to wszystko zniknęło pozostawiając nieprzyjemne swędzenie. Jego słowa nie były zaklęciem imperiusa, wciąż miała swoją wolę, wciąż miała wybór, a przynajmniej tak mogło jej się wydawać. Zatrzymali się w mroku, a czas nieubłaganie kapał, jak lśniące krople wody ze stalaktytu.

Thomas

Pobiegłeś za nią, pobiegłeś ile miałeś sił w nogach, choć już nie miałeś jak dostrzec całej sylwetki, słyszałeś tylko szloch, widziałeś cień, ruch, pobiegłeś, bo musiałeś ją stąd wyciągnąć musiałeś ją uratować. Czas zawirował, nie byłeś pewien czy kluczysz po tych korytarzach moment, czy godzinę... Wpadłeś w końcu do kamiennej okrągłej komnaty, o stropie niknącym w mroku. Delikatne światło rosnących wszędzie grzybów dawało wszędzie nieprzyjemnie pulsujące błękitnawe światło. Czoło swędziało Cię straszliwie, umysł zgrzytał uczuciem, jakbyś o czymś miał pamiętać, jakbyś czegoś zapomniał zabrać z domu, a może po wyjściu stąd miałeś jeszcze coś do załatwienia? A potem zobaczyłeś to - wątłe kobiece ciało w poszarpanym ubraniu, leżące bezładnie na ziemi w rosnącej czerwonej plamie, która niespiesznie zaczęła układać się w dziwaczną runę o kwasowatym posmaku. Spóźniłeś się? Nie, jeszcze oddychała, jeszcze była nadzieja.

Proszę odpowiedź na tą wiadomość umieścić w całości w spoilerze.
Na koniec swojej posta, poza kośćmi Akcji i Wiedzy przysługuje Ci ponowny rzut obronny 1d100.

Tura trwa do 28.10, godz. 23:59