Poczta Jonathana

—05/07/45—

Londyn, 05.07.45

Drogi Jonathanie,

jakież to szczęście więc, że znasz mnie na tyle, żeby nie dopytywać w treści listu, a potem piękną prostą linią skreślać owego dopytywania.

Ciekawe jest to co piszesz o rolach, zważ na to, że jednak w każdej znajduje się ziarno zdeprawowania, samolubnego rozpasania, pychy i hedonistycznego pragnienia zaspokojenia li tylko siebie. Wierzę, że poczucie winy utkane zostało dla naszego przetrwania, aby biczem zmusić nas do funkcjonowania w społeczności. Bez niego zbyt wielu dałoby tylko o własny interes, a jednak to na barkach społeczności zapewniliśmy sobie jako gatunek przetrwanie.

Wspominasz o zakochaniu, czy wiesz że pod koniec lipca jadę do Egiptu spotkać się z Ashisą? Zapach jej pięknych loków śni mi się już nocami, wypatruję z niecierpliwością momentu, gdy nasze dusze znów zatańczą w mdlistym świetle arabskiego sierpu. Mam w planie okiełznać latający dywan, by skraść kilka gwiazd z jej ciemnych oczu.

Wyjazd przewidziany jest na cały miesiąc, zakładam jednak, że swoim zwyczajem ojciec odeśle mnie prędzej, by stanąć na drodze prawdziwej miłości. Wspominałeś, że gdzie spędzasz swoje urodziny? Może zaprosilibyśmy Charlotte i Morpheusa na wspólne biesiadowanie?

Anthony

ps 1 nie
ps 2 tak
ps 3 tak
ps 4 nie

odpowiedź na wiadomość