[27.07.72] Konsekwencje nieprzemyślanych decyzji

– Byłoby to intrygujące w obliczu tego, do ile doszło rozwodów w wyniku tego rytuału – stwierdziła Florence odrobinę cierpko, siadając w kuchni. Odruchowo poprawiła spódnicę, a potem wyprostowała się i złożyła dłonie na kolanach, obserwując jak Basilius krząta się po kuchni. Nie rwała się do pomocy. Robiła herbatę czy kawę, kiedy ktoś bliski przychodził do niej: nie zamierzała nie pozwalać na to samo kuzynowi. – Jedna kapłanka powiedziała coś podobnego mnie, ale szczerze w to wątpię. Dopełnienie rytuału, nawet przez wzięcie kogoś za rękę, zwykle przynosi pozytywne emocje. Jego odrzucenie albo niemożność wniesienia wianka na górę, negatywne. Myślę, że mogło dojść do ich wzmocnienia, przez to ci, którzy doprowadzili rytuał do końca, zostali ze sobą związani, a ci, którzy go nie ukończyli, borykali się z zawiedzioną nadzieją – wyjaśniła. Bo chociaż tak naprawdę nie, nie miało to znaczenia, to wciąż ją interesowało i w pewnym sensie stanowiło część dziedziny magii, w której Florence się specjalizowała.
– Skutki, ogólnie rzecz biorąc, można uznać za opłakane. Niektórzy dzięki rytuałowi znaleźli szczęście, ale zazdrość, wyczuwanie niebezpieczeństwa i obsesyjne uczucia rzadko są zdrowe, więc nie dopatrywałabym się tutaj ręki Matki, chyba że chciała nas ukarać – podjęła, czekając aż Basilius zajmie miejsce.
W jej przypadku rytuał miał spokojny przebieg. Zawsze kochała Patricka: tak jak kocha się najlepszego przyjaciela. Nigdy nie chciała być kimś więcej: nie pragnęła rywalizować z cieniem Kordelii Avery. Rytuał wzmocnił istniejące uczucia, pchnął w nieco inną stronę, ale żadne z nich nie było zazdrosnym człowiekiem, a o wszystkim, co ze sobą niosła więź, mogli po prostu porozmawiać.
A potem ją zakończyć.
Nie każdy miał jednak tyle szczęścia.
– To znowu… tylko teoria – powiedziała i uśmiechnęła się lekko, „to tylko teoria”, słowa tak często powtarzane przez badacze. – Ale być może znalazłoby to zastosowanie przy łamaniu niektórych klątw. Albo zaklęć. Takich jak… wieczysta przysięga. Niemniej na razie zacznijmy od samej procedury… – stwierdziła, wyciągając różdżkę: by objaśnić Basiliusowi krok po kroku, najskuteczniejszą swoim zdaniem metodę i zaprezentować stosowne zaklęcia rozpraszające.