14.11.2024, 19:25 ✶
Faye zmrużyła oczy, widząc zmierzającą w jej kierunku sylwetkę. Te blond kudły mogła rozpoznać niemalże od razu, z dowolnej odległości: i wcale nie musiała mieć do tego sokolego wzroku. Scarlett była dość charakterystyczną osobą i nawet kapelusz z szerokim rondem nie był w stanie ukryć kontrastujących z czernią, wystających pukli.
- Tak. Po drodze straciłam duszę, więc to naturalny proces - odpowiedziała, wstając. Upuściła przy tym papierosa, którego nadepnęła butem - tak, by ewentualni przechodnie nie mogli się jej uczepić, że śmieci. Była przecież na swoim terenie i mogła robić co chciała, prawda? W Londynie czy nie przed własnym domem bardziej dbała o to, by wyrzucać pety do kosza, ale tu? Potem się to sprzątnie jednym prostym zaklęciem. Rozrzuciła ręce na boki, by zgarnąć Mulciberównę w mocnym, przyjacielskim uścisku. Roześmiała się przy okazji na wspomnienie o czymś do picia - przecież miały zbierać wodę, nie? Ale doskonale wiedziała, co ona miała na myśli. Nie o wodę chodziło. - To będzie dobra motywacja - żeby się napić. Bo czeka nas trochę roboty.
Odrzekła, wypuszczając dziewczynę z uścisku. Kiwnęła głową na potwierdzenie że a i owszem, tu mieszka.
- Do tej pory jedyną osobą, którą mogłabym nazwać kandydatem, jest mój ex. Ale nawet on nie jest na tyle pierdolnięty, żeby ze mną wytrzymać - odpowiedziała lekko, wzruszając ramionami. Wyciągnęła ręce, by założyć je za głowę i przeciągnąć się tak, jakby dopiero co się obudziła z długiego, zimowego snu. Aż przyjemnie trzasnęło jej w kręgosłupie. - Sama mieszkam. Ten budynek jest podzielony na dwa mieszkania, górne zajmuję ja i mam drugie wejście. To, przed którym stoimy, należy do takiej fajnej staruszki. Szajbnięta, ale samotna, to jej czasem pomagam. No i właśnie dlatego tu jesteś, wiesz? Bo nie chciało mi się samej tego ogarniać. Magia magią, ale zaklęcia bywają kapryśne, a przydałoby się nie marnować wody. Trzymaj.
Faye wyciągnęła z kieszeni złożoną na pięć części kartkę, którą ewidentnie musiała zerwać z któregoś słupa ogłoszeniowego.
- Tak. Po drodze straciłam duszę, więc to naturalny proces - odpowiedziała, wstając. Upuściła przy tym papierosa, którego nadepnęła butem - tak, by ewentualni przechodnie nie mogli się jej uczepić, że śmieci. Była przecież na swoim terenie i mogła robić co chciała, prawda? W Londynie czy nie przed własnym domem bardziej dbała o to, by wyrzucać pety do kosza, ale tu? Potem się to sprzątnie jednym prostym zaklęciem. Rozrzuciła ręce na boki, by zgarnąć Mulciberównę w mocnym, przyjacielskim uścisku. Roześmiała się przy okazji na wspomnienie o czymś do picia - przecież miały zbierać wodę, nie? Ale doskonale wiedziała, co ona miała na myśli. Nie o wodę chodziło. - To będzie dobra motywacja - żeby się napić. Bo czeka nas trochę roboty.
Odrzekła, wypuszczając dziewczynę z uścisku. Kiwnęła głową na potwierdzenie że a i owszem, tu mieszka.
- Do tej pory jedyną osobą, którą mogłabym nazwać kandydatem, jest mój ex. Ale nawet on nie jest na tyle pierdolnięty, żeby ze mną wytrzymać - odpowiedziała lekko, wzruszając ramionami. Wyciągnęła ręce, by założyć je za głowę i przeciągnąć się tak, jakby dopiero co się obudziła z długiego, zimowego snu. Aż przyjemnie trzasnęło jej w kręgosłupie. - Sama mieszkam. Ten budynek jest podzielony na dwa mieszkania, górne zajmuję ja i mam drugie wejście. To, przed którym stoimy, należy do takiej fajnej staruszki. Szajbnięta, ale samotna, to jej czasem pomagam. No i właśnie dlatego tu jesteś, wiesz? Bo nie chciało mi się samej tego ogarniać. Magia magią, ale zaklęcia bywają kapryśne, a przydałoby się nie marnować wody. Trzymaj.
Faye wyciągnęła z kieszeni złożoną na pięć części kartkę, którą ewidentnie musiała zerwać z któregoś słupa ogłoszeniowego.