20.11.2024, 04:03 ✶
Zazwyczaj właśnie wracał w okolicach świąt czy czyichś urodzin do kraju, dlatego też nigdy nie były to prezenty "bez okazji", jednak zawsze dbał aby im coś przywieźć, nawet jeśli była to jakaś drobna pierdoła przedstawiająca jakiś mugolski zabytek zamknięty w szklanej kuli. Mógł im mówić, że o nich cały czas myśli, pisać listy, jednak zawsze wybierał raczej czyny niż słowa i w jego przekonaniu takie, nawet drobne podarki tym właśnie były.
Inny fakt był z tym, ze tutaj musiał poświęcić na to nieco czasu, ale było warto kiedy uchwycił jej zadowolenie w momencie, gdy wisior zmienił się w broń leżącą idealnie w jej dłoni. Wszelkie godziny spędzony nad dopracowywaniem pieczęci umożliwiających taką transmutację były warte, aby zobaczyć zadowolony uśmiech na twarzy Brenny. W tej chwili jeszcze nie wiedział, że niebawem podobną rzecz będzie wykonywał dla ich wujka Morpheusa i wiedza ta okaże się nieoceniona. Tak samo jak i pomoc jej ojca Jeremiah w doborze broni, starszy Longbottom udzielił mu wiele więcej informacji niż potrzebował, ale dzięki temu mógł stworzyć to co teraz dzierżyła w dłoni.
Uśmiechnął się szeroko, tak z powodu pochwały jak i uścisku, po prawdzie trochę obawiał się czy faktycznie szabla to najlepszy wybór, ale musiał nieco zaryzykować bo inaczej by musiał wprost zapytać, a wtedy mogłaby podejrzewać, że coś dla niej majstruje.
- Cała przyjemność po mojej stronie - powiedział kłaniając się teatralnie z szerokim uśmiechem, choć na chwilę odzyskując pełnię wesołości, która mu tak nieodłącznie towarzyszyła, choć teraz nie był to jedynie maska. Wyprostował się patrząc nieco z góry na Brennę po jej słowach.
- Taaaa... Mowy nie ma, bo już wiem co dostaniesz na Yule, ciesz się z prezentu i nie przejmuj się niczym - powiedział absolutnie nie zamierzając zgodzić się na fakt, że to ma być jakiś wcześniejszy prezent, nie przekona go do tego w żaden sposób. - Mam teraz więcej czasu na... eksperymentowanie - powiedział jeszcze, bo siedzenie w jednym miejscu dawało mu dużo wolnego czasu, nie musiał całymi dniami i czasami nocami ślęczeć nad klątwami i pułapkami, mógł się poświęcić nieco pracy badawczej. Ale jednocześnie echem w głowie odbiła mu się ich wcześniejsza rozmowa o zabawkach. Dlatego szybko pospieszył z wyjaśnieniami jak zmienić szablę w wisior.
- Ah, żeby wrócił do formy wisiora, na głowicy znajdziesz ten sam diament, musisz go dotknąć kciukiem i przytrzymać, wtedy na powrót będzie to niewinny wisior - wytłumaczył, głowica była najlepszym miejscem na umieszczenie diamentu w innym miejscu mogła go przypadkiem dotknąć, lub mógłby ulec łatwemu zniszczeniu. - Myślałem na początku, aby była to bransoleta czy pierścionek, ale pierwsze było nieporęczne, a pierścionek... Wolałem ci oszczędzić tłumaczenia od kogo to, dlatego wisior zdawał się najmniej rzucająca się w oczy opcją. - mówił tak bo sam nosił ich czasami kilka na raz, ot drobne skrzywienie zawodowe, ale jednocześnie weszło mu już to w nawyk.
Inny fakt był z tym, ze tutaj musiał poświęcić na to nieco czasu, ale było warto kiedy uchwycił jej zadowolenie w momencie, gdy wisior zmienił się w broń leżącą idealnie w jej dłoni. Wszelkie godziny spędzony nad dopracowywaniem pieczęci umożliwiających taką transmutację były warte, aby zobaczyć zadowolony uśmiech na twarzy Brenny. W tej chwili jeszcze nie wiedział, że niebawem podobną rzecz będzie wykonywał dla ich wujka Morpheusa i wiedza ta okaże się nieoceniona. Tak samo jak i pomoc jej ojca Jeremiah w doborze broni, starszy Longbottom udzielił mu wiele więcej informacji niż potrzebował, ale dzięki temu mógł stworzyć to co teraz dzierżyła w dłoni.
Uśmiechnął się szeroko, tak z powodu pochwały jak i uścisku, po prawdzie trochę obawiał się czy faktycznie szabla to najlepszy wybór, ale musiał nieco zaryzykować bo inaczej by musiał wprost zapytać, a wtedy mogłaby podejrzewać, że coś dla niej majstruje.
- Cała przyjemność po mojej stronie - powiedział kłaniając się teatralnie z szerokim uśmiechem, choć na chwilę odzyskując pełnię wesołości, która mu tak nieodłącznie towarzyszyła, choć teraz nie był to jedynie maska. Wyprostował się patrząc nieco z góry na Brennę po jej słowach.
- Taaaa... Mowy nie ma, bo już wiem co dostaniesz na Yule, ciesz się z prezentu i nie przejmuj się niczym - powiedział absolutnie nie zamierzając zgodzić się na fakt, że to ma być jakiś wcześniejszy prezent, nie przekona go do tego w żaden sposób. - Mam teraz więcej czasu na... eksperymentowanie - powiedział jeszcze, bo siedzenie w jednym miejscu dawało mu dużo wolnego czasu, nie musiał całymi dniami i czasami nocami ślęczeć nad klątwami i pułapkami, mógł się poświęcić nieco pracy badawczej. Ale jednocześnie echem w głowie odbiła mu się ich wcześniejsza rozmowa o zabawkach. Dlatego szybko pospieszył z wyjaśnieniami jak zmienić szablę w wisior.
- Ah, żeby wrócił do formy wisiora, na głowicy znajdziesz ten sam diament, musisz go dotknąć kciukiem i przytrzymać, wtedy na powrót będzie to niewinny wisior - wytłumaczył, głowica była najlepszym miejscem na umieszczenie diamentu w innym miejscu mogła go przypadkiem dotknąć, lub mógłby ulec łatwemu zniszczeniu. - Myślałem na początku, aby była to bransoleta czy pierścionek, ale pierwsze było nieporęczne, a pierścionek... Wolałem ci oszczędzić tłumaczenia od kogo to, dlatego wisior zdawał się najmniej rzucająca się w oczy opcją. - mówił tak bo sam nosił ich czasami kilka na raz, ot drobne skrzywienie zawodowe, ale jednocześnie weszło mu już to w nawyk.