25.01.2023, 21:59 ✶
Sauriel był przystojnym mężczyzną, a już zwłaszcza wtedy, kiedy nie rzucał na lewo i prawo tych ostrych spojrzeń, które mówiły wszem i wobec, że gotów jest przywalić komuś pięścią w nos. To chyba był sposób, w jaki ściągał brwi – nie to, że specjalnie, pewnie już po prostu z przyzwyczajenia. Z niektórych dało się czytać emocje jak z otwartej księgi. Ot, zirytował się, że nie wziął portfela, to widać to było na jego twarzy od razu. Może trochę zbyt przerysowanie. Może kelner za wiele sobie w stosunku do tego wyobraził. Victoria na ten przykład nie odebrała tego negatywnie, ot po prostu zorientowała się, że jej… jakgotamnazywać jest zirytowany na jakieś zrządzenie losu, jakoś nawet nie wpadła na to, że można to odczytać jako „będziem bili”. Może dlatego, że zdążyła go już trochę poznać, albo dlatego, że nie byli w miejscu, w którym to byłoby miło widziane, a jednak żadne z nich nie chciało wokół siebie robić złej prasy. No i właśnie – tu nie można było wejść ot tak sobie. Trzeba było zrobić wcześniejszą rezerwację na nazwisko, więc przecież mniej-więcej wiedzieli kogo by trzeba było szukać, jeśli wyszliby bez zapłaty? Ale do wyjścia żadne z nich się nie poderwało. Po prostu szukali swoich portfeli i oboje ich nie znaleźli.
Więc oto było całe małe przedstawienie do innych gości: kelner, który ewidentnie nadinterpretował sobie coś i sam nakręcił nerwową sytuację, bo dwójka ludzi grzecznie siedziała przy stole i nawet nie zdążyła się wytłumaczyć. Victoria wierzyła, że zamachanie odznaką aurora i przypomnienie, że pracuje dla Ministerstwa w dziale do PRZESTRZEGANIA PRAWA też musiało zrobić pewne wrażenie. No, przynajmniej ochroniarze wykazali się większą wstrzemięźliwością od ferowania pochopnych wyroków. Uśmiechnęła się do mężczyzn, kiedy Sauriel powiedział, że ona może tutaj zostać, kiedy on wróci po portfel, ale szybko okazało się, że nie było takiej potrzeby. Więc o co był ten cały krzyk? Z takiej błahostki… Znaczy wiadomo, restauracja nie chciała być stratna, to było zrozumiałe. Ale kelner nawet nie dał możliwości się wytłumaczyć, nie pozwolił, by oni we dwójkę podali tutaj jakieś opcje jak tę niedogodność rozwiązać.
- Nic nie szkodzi, dziękujemy – odpowiedziała ochroniarzom, żegnając ich kiwnięciem głowy i wrzuciła swoją odznakę do torebki, kiedy Sauriel załatwiał sprawę z kelnerem. Odczekali jeszcze chwilę zresztą, żeby ten mógł sobie wszystko zanotować odpowiednio i żeby nie było już więcej niedopowiedzeń, zresztą pod tym względem Victoria była bardzo dokładna i wolała mieć pewność, że mają tutaj wszystko czarno na białym. Że nazwisko Sauriela jest zapisane bez błędów, że jest jasne skąd ściągnąć pieniądze.
Po wszystkim pozwoliła sobie pomóc założyć płaszcz i dla efektu złapała Sauriela pod ramię, kiedy wychodzili z restauracji.
- Jakiś w gorącej wodzie kąpany ten kelner – rzuciła lekko, gdy już wyszli na zewnątrz. Może powinna zasugerować matce, by więcej ich tutaj nie umawiali?
Więc oto było całe małe przedstawienie do innych gości: kelner, który ewidentnie nadinterpretował sobie coś i sam nakręcił nerwową sytuację, bo dwójka ludzi grzecznie siedziała przy stole i nawet nie zdążyła się wytłumaczyć. Victoria wierzyła, że zamachanie odznaką aurora i przypomnienie, że pracuje dla Ministerstwa w dziale do PRZESTRZEGANIA PRAWA też musiało zrobić pewne wrażenie. No, przynajmniej ochroniarze wykazali się większą wstrzemięźliwością od ferowania pochopnych wyroków. Uśmiechnęła się do mężczyzn, kiedy Sauriel powiedział, że ona może tutaj zostać, kiedy on wróci po portfel, ale szybko okazało się, że nie było takiej potrzeby. Więc o co był ten cały krzyk? Z takiej błahostki… Znaczy wiadomo, restauracja nie chciała być stratna, to było zrozumiałe. Ale kelner nawet nie dał możliwości się wytłumaczyć, nie pozwolił, by oni we dwójkę podali tutaj jakieś opcje jak tę niedogodność rozwiązać.
- Nic nie szkodzi, dziękujemy – odpowiedziała ochroniarzom, żegnając ich kiwnięciem głowy i wrzuciła swoją odznakę do torebki, kiedy Sauriel załatwiał sprawę z kelnerem. Odczekali jeszcze chwilę zresztą, żeby ten mógł sobie wszystko zanotować odpowiednio i żeby nie było już więcej niedopowiedzeń, zresztą pod tym względem Victoria była bardzo dokładna i wolała mieć pewność, że mają tutaj wszystko czarno na białym. Że nazwisko Sauriela jest zapisane bez błędów, że jest jasne skąd ściągnąć pieniądze.
Po wszystkim pozwoliła sobie pomóc założyć płaszcz i dla efektu złapała Sauriela pod ramię, kiedy wychodzili z restauracji.
- Jakiś w gorącej wodzie kąpany ten kelner – rzuciła lekko, gdy już wyszli na zewnątrz. Może powinna zasugerować matce, by więcej ich tutaj nie umawiali?
Koniec sesji