[lipiec 1968] 'Nobby Leach powinien gryźć piach!'

Przekrzywił lekko głowę, zmarszczył odrobinę brwi. Niby nie powinien się dziwić, ze starsza dziewczyna miała głowę w chmurach - często też dosłownie - zwłaszcza, gdy stali przed sklepem miotlarskim, ale wciąż, taka reakcja nie była taką, na jaką trafiał codziennie. Szybko zebrał się w sobie i zmazał zdziwienie zmieszane z konsternacją z twarzy chowając je pod lekkim uśmiechem.
- Tu za nami jest pub - wskazał kciukiem za siebie, bo też nie chciał jakoś specjalnie manewrować w tłumie, który niby z każdą minutą się przerzedzał, ale wciąż co chwila ktoś się o niego obijał, prawdopodobnie chcąc uciec od tych ryczących o ustąpieniu ludzi bawołów z ulotkami.
- Że kto? A, po zeszłorocznym wyniku 580-570 trudno było chyba o morale w innych drużynach, bo wygraliśmy drugi rok z rzędu. W następnym roku z nas wszystkich zostanie już tylko Heather, ale myślę, że da sobie jakoś radę, dobrze jej idzie kapitanowanie - przyznał. Był całkiem zadowolony z tej wygranej, chociaż 'całkiem' jest tutaj bardzo skromnym opisem. Nie pamiętał nawet, co działo się podczas imprezy, gdy dostali puchar i skończyli z Heather oraz Cameronem gdzieś na błoniach. Rookwood nie pamiętał jak Lupin się przy nich znalazł, bo impreza odbywała się w pokoju wspólnym Gryfonów, ale jakoś nigdy wcześniej też do nie było dla nich problemem, więc po prostu założył, że w którymś momencie musieli się spotkać. O tym już nie wspomniał Mackenzie.
Ruszyli w kierunku wskazanego przez Charlesa lokalu i zanim przekroczyli jego próg blondynka zadała mu kolejne pytanie.
- Ty tak serio? - zaśmiał się pod nosem, gdy podchodzili do stolika.
Pub był przyjemnie zaciemniony, przez małe okna z witrażami wpadało raczej mało światła, chociaż było tu definitywnie bardziej duszno niż na ulicy, gdzie panowała większa cyrkulacja powietrza, coś za coś.
Próbował się zaśmiać z pytania, jakie zadała mu Greengrass, ale zdążywszy usiąść zauważył, że dziewczyna nie żartuje, nawet nie pół-żartuje, a jest śmiertelnie poważna.
- No jest ministrem magii przecież i to wcale nie od wczoraj, daj spokój, nie mów że nie słyszałaś? - nie mógł w to uwierzyć. Moze sam nie interesował się polityką, ale chociaż nazwisko aktualnego ministra znał, zwłaszcza, że problemy w piastowaniu przez niego stanowiska skupiały się wokół tematu, jaki wałkowany był przez jego rodziców odkąd poszedł do szkoły i znalazł pierwszych kolegów, a ci okazali się nie wystarczająco czystokrwiści. Domyślał się, że Kenzie ma w głowie tylko Quidditch, ale nie był świadomy, ze aż do tego stopnia, aby nie kojarzyć nazwiska aktualnego Ministra Magii.