27.01.2023, 19:34 ✶
Zmęczył się. Zmęczył się mówieniem. Rzadko tak intensywnie się wypowiadał w tak krótkim czasie i to na temat, który niekoniecznie porusza przy popołudniowym spotkaniu z przyjacielem. Nieco zdziwiła go jego determinacja w obronie pochodzenia Ministra ale musiał przyznać, że kryły się za tym sensowne argumenty. To trochę rozjaśniało Castielowi drugą stronę medalu. Z racji spokojnego charakteru i faktu, że rozmawiał z przyjacielem potrafił wysłuchać cudzą opinię i się z tego powodu nie denerwować. Polityka nie stanowiła dla niego tak ważnego aspektu w życiu aby miał poświęcać się jej ze strony emocjonalnej. O ile Minister wzbudzał w nim wątpliwości w swoich działaniach i zarzutach, na które nie odpowiada tak musiał przyznać, że tylko Leach miał szansę wyzwolić pomniejsze grupy istot typu wilkołaki czy skrzaty. Za likantropami byłby bardzo rad i to nie z powodów etycznych a ze względu na jego trwające prace nad tą klątwą.
- Coś w tym jest... trafi się jakiś wybitnie uzdolniony mugolak to nasi ojcowie... ba, ojcowie większości rodów będzie niepocieszonych. Odnoszę wrażenie, że to chyba nieuchronne. W końcu się taki trafi, a wydaje mi się, że Leach to zapoczątkował. Nie jestem do niego przekonany ale coś w tym jest, że ma szansę ogarnąć te grupy, które reszta lekceważy. - uniósł butelkę z lemoniadą do ust i wypił pozostałość kilkoma łykami. Objadł się, zmęczył i nagadał. Temat nie był prosty i wymagał intensywnego myślenia. Dodajmy do tego też talent do żonglowania słowami, którego Castiel nie posiadał. Dobrze, że rozmawiał z Williamem a nie jego rodziną bo wówczas musiałby się bardziej pilnować, a to prowadziłoby do niepotrzebnej frustracji.
- Gdybym siedział w polityce... ale nie siedzę i nie zamierzam się tam zbliżać. Oby tylko nie wybuchł jakiś bunt. Mam nadzieję, że w porę się Leach ogarnie i załagodzi sytuację i poprawi swoje imię. Wątpię żeby miał szansę na przedłużenie kadencji swojego rządu. - wyciągnął różdżkę i kilkoma zgrabnymi zaklęciami niewerbalnymi pozbył się opakowań po obiedzie, tak samo jak i szklanych butelek. Poruszył barkami, aby je nieco rozciągnąć.
- Co zrobisz... wilkołaki są dla nich groźniejsze niż zaklęcie czarnomagiczne, które docelowo potrafiłoby zdziałać więcej niż standardowe. Tego myślenia nikt póki co nie zmieni. - popierał opinię Williama w tej kwestii. Obaj zgodnie uważali, że nekromancja powinna być mniej tępiona skoro można wyciągnąć z niej potencjał dla dobra ogółu. Tym podejściem jednak nie mogli się dzielić nigdzie poza tą niedużą piwniczką.
- Dobrze, już mam dość tego tematu. Założę się, że kilka następnych numerów Proroka Codziennego będzie o nim trąbić. Tymczasem powiedz mi czy znasz może zaklęcie potrafiące oddzielić od krwi substancję trującą ale bez jej neutralizacji...? - zmienił temat na ten, który ich obu miał pochłonąć na następne lata.
- Coś w tym jest... trafi się jakiś wybitnie uzdolniony mugolak to nasi ojcowie... ba, ojcowie większości rodów będzie niepocieszonych. Odnoszę wrażenie, że to chyba nieuchronne. W końcu się taki trafi, a wydaje mi się, że Leach to zapoczątkował. Nie jestem do niego przekonany ale coś w tym jest, że ma szansę ogarnąć te grupy, które reszta lekceważy. - uniósł butelkę z lemoniadą do ust i wypił pozostałość kilkoma łykami. Objadł się, zmęczył i nagadał. Temat nie był prosty i wymagał intensywnego myślenia. Dodajmy do tego też talent do żonglowania słowami, którego Castiel nie posiadał. Dobrze, że rozmawiał z Williamem a nie jego rodziną bo wówczas musiałby się bardziej pilnować, a to prowadziłoby do niepotrzebnej frustracji.
- Gdybym siedział w polityce... ale nie siedzę i nie zamierzam się tam zbliżać. Oby tylko nie wybuchł jakiś bunt. Mam nadzieję, że w porę się Leach ogarnie i załagodzi sytuację i poprawi swoje imię. Wątpię żeby miał szansę na przedłużenie kadencji swojego rządu. - wyciągnął różdżkę i kilkoma zgrabnymi zaklęciami niewerbalnymi pozbył się opakowań po obiedzie, tak samo jak i szklanych butelek. Poruszył barkami, aby je nieco rozciągnąć.
- Co zrobisz... wilkołaki są dla nich groźniejsze niż zaklęcie czarnomagiczne, które docelowo potrafiłoby zdziałać więcej niż standardowe. Tego myślenia nikt póki co nie zmieni. - popierał opinię Williama w tej kwestii. Obaj zgodnie uważali, że nekromancja powinna być mniej tępiona skoro można wyciągnąć z niej potencjał dla dobra ogółu. Tym podejściem jednak nie mogli się dzielić nigdzie poza tą niedużą piwniczką.
- Dobrze, już mam dość tego tematu. Założę się, że kilka następnych numerów Proroka Codziennego będzie o nim trąbić. Tymczasem powiedz mi czy znasz może zaklęcie potrafiące oddzielić od krwi substancję trującą ale bez jej neutralizacji...? - zmienił temat na ten, który ich obu miał pochłonąć na następne lata.
Koniec sesji