28.01.2023, 16:10 ✶
Nad tym zastanawiała się jakiś czas temu – czy on po alkoholu nie łapie gastro i tym większej ochoty na krew? To właściwie było dla niej bardzo ciekawe i to nawet niekoniecznie w stosunku do ich ostatniej rozmowy na temat tego, że oboje spodziewają się, że prędzej czy później będzie chciał ugryźć i ją, i że to zrobi. A Victoria wiedziała, choć wcale mu tego nie powiedziała, że pewnie nawet nie będzie się temu opierać. Po pierwsze z ciekawości, po drugie… coś jeść musiał. Ona zaś… Mogła trochę popracować nad kondycją fizyczną, ale ostatecznie nadrabiała umiejętnościami magicznymi, chociaż figurę faktycznie miała niczego sobie. Zwłaszcza było to widać w tych sukienkach, bo na pewno nie w mundurze z pracy.
- Czyli lubisz tłuściutkie, różowe świnki? – to nawet nie było podpytywanie, ot… Ciągnęła tę głupiutką rozmowę. Chociaż tego też nie wiedziała – czy tusza człowieka miała wpływ na smak krwi według wampira? Czy to cokolwiek zmieniało? Gdyby tylko nie uważała tego za chamskie, to zasypałaby go chyba toną pytań, łącznie z tym co się potem dzieje z tym wypitym przez niego alkoholem. Wymiotował nim? No bo mówił, że chce mu się rzygać po ludzkim jedzeniu. Albo może wyparowywał, jak to woda miała w zwyczaju? Albo… przeciekał nim? Bo nie wiedziała, czy wampiry sikają. Tak.
- W sumie racja. To chyba ostatnie miejsce gdzie będą szukać, o ile w ogóle będzie im się chciało fatygować – bo jakoś nie sądziła. Spodziewała się za to ewentualnego kazania po tym jak wróci, albo następnego ranka – ale miała to trochę gdzieś. Spotyka się z Saurielem? No spotyka. A chyba o to chodziło?
- No wyobraź sobie, że jakoś niespecjalnie. Czemu bym miała? Imprezy to mi się kojarzą z balami i innymi sabatami – ale na pewno nie z nocnym piknikiem na cmentarzu. I tak, nadal podejrzewała, że po prostu chciał tam kogoś „odwiedzić”, a potem pójdą… gdzieś. - Więc o mnie myślisz? Dziękuję – choć podejrzewała, że w tym wypadku bardziej myślał o sobie i o tym, żeby mu nie jeczała, że jest głodna. Ale wątpliwe, by się zniżyła do poziomu marudzenia o to.
Przeszli w końcu przez metalową furtkę wbitą w kamienny murek – ta aż zaskrzypiała, kiedy została pchnięta, by weszli na teren cmentarza. Victoria zastanawiała się przez chwilę, czy go nie zamykają na kłódkę, czy nie boją się jakichś wandali, albo hien cmentarnych, ale być może o tym nie myślano po prostu, no bo „na co komu trup”. A no Lestrange miała w głowie kilkanaście pomysłów co taki czarnoksiężnik mógł chcieć zrobić z ciałem. Jakoś kiedy przeszli przez bramkę, to zimniej jej się zrobiło i całkiem odruchowo mocniej opatuliła się swoim płaszczem, mocniej ściskając w ręce butelkę, którą dał jej Sauriel. O tym też pomyślał: zauważył już co najczęściej zamawiała i piła, i przyniósł jej to, co faktycznie lubiła. Chociaż jego whisky też mogłaby się napić, zwłaszcza gdy było jej zimno.
- Dokąd dokładnie idziemy? – zapytała w końcu, podejrzewając, że nie wiem, idą na grób jakiegoś… może członka rodziny Sauriela? Albo znajomego, który odszedł przedwcześnie? Albo cholera wie co.
- Czyli lubisz tłuściutkie, różowe świnki? – to nawet nie było podpytywanie, ot… Ciągnęła tę głupiutką rozmowę. Chociaż tego też nie wiedziała – czy tusza człowieka miała wpływ na smak krwi według wampira? Czy to cokolwiek zmieniało? Gdyby tylko nie uważała tego za chamskie, to zasypałaby go chyba toną pytań, łącznie z tym co się potem dzieje z tym wypitym przez niego alkoholem. Wymiotował nim? No bo mówił, że chce mu się rzygać po ludzkim jedzeniu. Albo może wyparowywał, jak to woda miała w zwyczaju? Albo… przeciekał nim? Bo nie wiedziała, czy wampiry sikają. Tak.
- W sumie racja. To chyba ostatnie miejsce gdzie będą szukać, o ile w ogóle będzie im się chciało fatygować – bo jakoś nie sądziła. Spodziewała się za to ewentualnego kazania po tym jak wróci, albo następnego ranka – ale miała to trochę gdzieś. Spotyka się z Saurielem? No spotyka. A chyba o to chodziło?
- No wyobraź sobie, że jakoś niespecjalnie. Czemu bym miała? Imprezy to mi się kojarzą z balami i innymi sabatami – ale na pewno nie z nocnym piknikiem na cmentarzu. I tak, nadal podejrzewała, że po prostu chciał tam kogoś „odwiedzić”, a potem pójdą… gdzieś. - Więc o mnie myślisz? Dziękuję – choć podejrzewała, że w tym wypadku bardziej myślał o sobie i o tym, żeby mu nie jeczała, że jest głodna. Ale wątpliwe, by się zniżyła do poziomu marudzenia o to.
Przeszli w końcu przez metalową furtkę wbitą w kamienny murek – ta aż zaskrzypiała, kiedy została pchnięta, by weszli na teren cmentarza. Victoria zastanawiała się przez chwilę, czy go nie zamykają na kłódkę, czy nie boją się jakichś wandali, albo hien cmentarnych, ale być może o tym nie myślano po prostu, no bo „na co komu trup”. A no Lestrange miała w głowie kilkanaście pomysłów co taki czarnoksiężnik mógł chcieć zrobić z ciałem. Jakoś kiedy przeszli przez bramkę, to zimniej jej się zrobiło i całkiem odruchowo mocniej opatuliła się swoim płaszczem, mocniej ściskając w ręce butelkę, którą dał jej Sauriel. O tym też pomyślał: zauważył już co najczęściej zamawiała i piła, i przyniósł jej to, co faktycznie lubiła. Chociaż jego whisky też mogłaby się napić, zwłaszcza gdy było jej zimno.
- Dokąd dokładnie idziemy? – zapytała w końcu, podejrzewając, że nie wiem, idą na grób jakiegoś… może członka rodziny Sauriela? Albo znajomego, który odszedł przedwcześnie? Albo cholera wie co.