26.01.2025, 18:01 ✶
Gdy jeszcze przed wyjściem z ich hotelu, Atreus wspomniał o zakładzie, Basikius spojrzał na niego jedynie jak na idiotę i kazał dać mu spokój nie chcąc zapeszać tej misji. Teraz jednak, gdy wysiedli z pojazdu, a cała grupa została tak naprawdę zdana na łaskę młodego, chyba nieco zbyt pewnego siebie chłopaka, który twierdził, że zna się na magii zauroczenia, Basilius jedynie podziękował sobie w duchu, że nie zgodził się na zakład bo Atreus i jego większość wszystkiego co może pójdzie nie tak, niechybnie by wygrali, a on straciłby pieniądze jeszcze przed pokerem.
Uznał jednak, że warto było jakoś pomóc Theo w tym planie. Dlatego, gdy tylko sam wysiadł z limuzyny, jego mina ze zmęczonej, zmieniła się na uśmiechniętą, a on sam, idąc do kolejki za rodzeństwem Kelly, postanowił znaleźć najstarszego z gości, o najgrubszych okularach, aby podejść do niego z szerokim uśmiechem, przywitać się i z całą pewnością siebie zasugerować, że już się spotkali.
Dzień dobry! Jak wspaniale pana widzieć. Właśnie liczyłem, że się spotkamy. Wie pan, myślałem długo nad tym co pan mi ostatnio powiedział i chyba uratował mnie pan wtedy od naprawdę wielkiego błędu.
Tak gadając liczył, że razie czego, zakłopotana osoba poręczy za nich przy skrybie, że tak owszem, zna ich i na pewno nie są tu, aby sprawiać problemy.
Kurwa mać. Zaczynał mieć wrażenie, że tym co dzieliło cyrk od tego rodzaju przedsięwzięć było tylko to, że cyrki bywały jednak częściej legalne.
Rzucam na charyzmę (III) + przewaga: kłamstwo, aby zagadać najstarszego, najbardziej niedowidzącego gościa, jaki się napatoczy i przekonać go, że już ze sobą rozmawialiśmy.
Rzut Z 1d100 - 47
Sukces!
Sukces!
Rzut Z 1d100 - 100
Krytyczny sukces!
Krytyczny sukces!