Przypominał sobie rozmowę z synem, kiedy Stanley zadał kluczowe i dość trafne pytania. Ale nie przypominał sobie, aby syn mówił o Bagshocie jako tym indywidualnym kliencie.
- Nie mówił mi o nim, jako o tym indywidualnym kliencie. Tylko, że było to dla kogoś. Bagshota poznał wcześniej i kiedy ten podszedł do naszego rodzinnego stoiska, z jakiegoś powodu Charles pokazał mu swój "inny" towar. Źle to nas reklamowało.Nie ukrywał po sobie, jak źle mogło być. Bo sam nie tylko tamtego dnia był wściekły, ale i zestresowany. Bał się o brata, który dostał wtedy ataku serca. Przez nerwy.
- Nie mam pojęcia, jaką miał umowę Charles z tamtym klientem. Ani ja, ani Robert, nie wiedzieliśmy jakie świece tworzy mój syn.
Zaznaczył dość istotnie, że ten numer nie był im znany a Charles po prostu zabłysną głupotą. Nie pomyślał o konsekwencjach, które okazały się dość bolesne.
Stary Francis, wychował synów na surowych zasadach, a Richarda dość rygorystycznych. Być może to Richardowi się udzielało, skoro może zostać postrzegany za surowego ojca. Ale nie może pozwolić na to, żeby nieprzemyślane działania swojego syna, odbijały się kosztem dobrego nazwiska ich rodziny. Czasami Richard zastanawiał się, czy on sam nie traci kontroli nad własnym synem. Uzależnionym od siebie, próbującym zwrócić na siebie uwagę niekompetentnie, przynoszący jedynie problemy, pragnącego być dostrzeżonym przez ojca.
Musiał ukarać Charlesa, bowiem spokojne rozmowy i wyjaśnienia, nie przynosiły efektu. Jakby jego syn, prostych przekazów nie rozumiał.
Mówiąc o szukaniu korzeni Issaca Bagshota, nie miał na myśli karania jego rodziców. Ale poznania ich przez pryzmat pochodzenia, pracy zawodowej, aby dowiedzieć się, z jakiej linii wywodzi. Głównej gałęzi od Głowy Rodu, czy może jakiejś bocznej, mniej znaczącej. Mimo to wysłuchał bratanka, wyjmując swoją paczkę papierosów i odpalając jednego.
- Stanley. Nie chodzi mi o karanie jego rodziców. Ale zorientowanie się kim są. Jak wysoko osadzeni. Z której gałęzi pochodzi dziennikarz Bagshot. Aby przy ukaraniu samego Issaca, nie zrobić tego kosztem swojej wolności. Sam wspomniałeś, żeby uniknąć dożywocia. Nie działam w pośpiechu. Chyba, że jest to konieczne.Rzucił mu porozumiewawcze spojrzenie. Bo przecież odbieranie komuś życia, nie było dla niego czymś nowym.
Zaciągnął się, po czym wypuścił dym ustami.
- Nie popędzam. Mój starszy syn jest w trakcie przygotowywania "słodkiej zemsty" swojego przepisu. Potrzeba mi tylko wiedzieć, na ile i jak daleko możemy sobie pozwolić. Jeżeli trzeba, zapłacę Ci za informacje.
Odpowiedział z lekkim uśmiechem, ciesząc z takiej współpracy. Mimo iż miał wcześniej uwagi do Stanleya, za kradzież skrzata. Ale wyglądało na to, że także potrafił posłusznie wykonywać polecenia swojego ojca. Choć nie Robert go wychował, to jednak pochwała należała się Anne.
- To jeżeli mamy wszystko omówione, będę się zbierał. Chyba, że masz jeszcze jakieś pytania?
Zapytał, wsadzając ponownie papierosa do ust, aby się zaciągnąć. Jeżeli to byłoby wszystko, zawołałby swojego skrzata i teleportował z nim do kamienicy.