02.03.2025, 22:48 ✶
Spojrzała na Isaaca ukradkiem, gdy podpalał jej papierosa i mówił, że tak już jest. Cała ta tyrada że będzie gorzej... I kolejne kroki nienawiści, skierowane w odmieńców - odnosiła dziwne wrażenie, że to już kiedyś było. I to kilka razy, nie tylko tutaj w Anglii, ale na całym świecie. Jaki sens był w byciu dobrym, walczeniu o to dobro, gdy wystarczyła jedna iskierka, by cała sterta suchych jak wiór gałęzi w mig zajęła się ogniem?
- Z historii zawsze byłeś lepszy niż ja - powiedziała, wzruszając ramionami. Nie bardzo chciała o tym rozmawiać, bo wtedy czuła że to, przed czym uciekali całe życie nagle zaczyna łapać ich za gardła i zaciskać palce na ich szyjach, pozbawiając tchu. - Zbytnie zagłębianie się w przyszłość sprawia, że ludzie odklejają się od teraźniejszości.
Powiedziała w końcu, pozwalając mu wypowiedzieć wszystkie słowa, które chciał. Faye obróciła lekko papierosa między palcami, na moment przenosząc wzrok na unoszący się ku niebu szary dym.
- Wystarczająco mamy problemów teraz, żeby myśleć co będzie kiedyś - powiedziała w końcu, przeczesując palcami kasztanowe włosy. Ciche westchnięcie pełne zrezygnowania opuściło jej wargi, bo to że nie chciała teraz o tym rozmawiać wcale nie oznaczało, że nie chciała się określać po żadnej ze stron. Konflikt wciąż był ognisty i parzył w dusze, bo przecież każdy z nich kiedyś będzie musiał wybrać. Ona już wybrała, a jednak... Jednak nie potrafiła tak po prostu stanąć i wykrzyczeć na głos tego, co nosiła w środku. Jedyne co potrafiła to używać swojej siły i niewyparzonego języka do tego, by - tak jak przed chwilą - skupiać uwagę na sobie, by inni mogli w ciszy odsunąć się na bok. Od zawsze tak było, dla niej przyjmowanie razów za inne osoby nie było niczym nowym. - Ale teraźniejszość nie sprawia, że mamy zapomnieć o przeszłości.
Dodała, ponownie wzruszając ramionami. A dopiero potem postanowiła przenieść wzrok na Bagshota i uśmiechnąć się lekko, dość blado.
- Przepraszam że na ciebie naskoczyłam - mruknęła, pocierając czoło. - Nie spodziewałam się tak miłego powitania, szczególnie że ostatnio moje życie to jedna wielka karuzela spierdolenia. Chciałam się po prostu napić i nie myśleć o niczym szczególnym, wiesz o co chodzi. Pogadać z barmanem o pogodzie, posmęcić że za naszych czasów było lepiej a teraz te dzieciaki to się ubierają jak prostytutki.
Wyjaśniła, unosząc lekko dłoń. Poklepała Isaaca po ramieniu w przepraszającym geście, obdarzając go już piękniejszym, swoim charakterystycznym uśmiechem. Trzeba było się otrzepać z tej sytuacji jak mokry pies z kropel wody.
- Coś mocniejszego zawsze ma moją uwagę. Aż tak się nie zmieniłam od czasów szkoły, żeby odmawiać alkoholu - wesołe ogniki zatańczyły w jej orzechowych tęczówkach.- Chociaż długo mnie nie było w kraju, to jakoś nikomu nie udało się mnie wyleczyć z głupich pomysłów.
- Z historii zawsze byłeś lepszy niż ja - powiedziała, wzruszając ramionami. Nie bardzo chciała o tym rozmawiać, bo wtedy czuła że to, przed czym uciekali całe życie nagle zaczyna łapać ich za gardła i zaciskać palce na ich szyjach, pozbawiając tchu. - Zbytnie zagłębianie się w przyszłość sprawia, że ludzie odklejają się od teraźniejszości.
Powiedziała w końcu, pozwalając mu wypowiedzieć wszystkie słowa, które chciał. Faye obróciła lekko papierosa między palcami, na moment przenosząc wzrok na unoszący się ku niebu szary dym.
- Wystarczająco mamy problemów teraz, żeby myśleć co będzie kiedyś - powiedziała w końcu, przeczesując palcami kasztanowe włosy. Ciche westchnięcie pełne zrezygnowania opuściło jej wargi, bo to że nie chciała teraz o tym rozmawiać wcale nie oznaczało, że nie chciała się określać po żadnej ze stron. Konflikt wciąż był ognisty i parzył w dusze, bo przecież każdy z nich kiedyś będzie musiał wybrać. Ona już wybrała, a jednak... Jednak nie potrafiła tak po prostu stanąć i wykrzyczeć na głos tego, co nosiła w środku. Jedyne co potrafiła to używać swojej siły i niewyparzonego języka do tego, by - tak jak przed chwilą - skupiać uwagę na sobie, by inni mogli w ciszy odsunąć się na bok. Od zawsze tak było, dla niej przyjmowanie razów za inne osoby nie było niczym nowym. - Ale teraźniejszość nie sprawia, że mamy zapomnieć o przeszłości.
Dodała, ponownie wzruszając ramionami. A dopiero potem postanowiła przenieść wzrok na Bagshota i uśmiechnąć się lekko, dość blado.
- Przepraszam że na ciebie naskoczyłam - mruknęła, pocierając czoło. - Nie spodziewałam się tak miłego powitania, szczególnie że ostatnio moje życie to jedna wielka karuzela spierdolenia. Chciałam się po prostu napić i nie myśleć o niczym szczególnym, wiesz o co chodzi. Pogadać z barmanem o pogodzie, posmęcić że za naszych czasów było lepiej a teraz te dzieciaki to się ubierają jak prostytutki.
Wyjaśniła, unosząc lekko dłoń. Poklepała Isaaca po ramieniu w przepraszającym geście, obdarzając go już piękniejszym, swoim charakterystycznym uśmiechem. Trzeba było się otrzepać z tej sytuacji jak mokry pies z kropel wody.
- Coś mocniejszego zawsze ma moją uwagę. Aż tak się nie zmieniłam od czasów szkoły, żeby odmawiać alkoholu - wesołe ogniki zatańczyły w jej orzechowych tęczówkach.- Chociaż długo mnie nie było w kraju, to jakoś nikomu nie udało się mnie wyleczyć z głupich pomysłów.