16.03.2025, 21:01 ✶
Faye nieczęsto bywała w niemagicznym Londynie. Do transportu używała głównie teleportacji, a gdy akurat miała jakieś wątpliwości co do niej: to po prostu korzystała z sieci fiuu. Ewentualnie gdy jej stan nie pozwalał na podróż ani jednym, ani drugim sposobem, wynajmowała pokój w Kotle i tam nocowała. Budziła się z Saharą w ustach, wypijała galon wody, a potem płaciła kulturalnie za nocleg i wracała do siebie. To jednak nie był jeden z tych dni. Dzisiaj było inaczej, bo już rano miała przygodę, której się nie spodziewała i która sprawiła, że dzisiaj szła przez niemagiczne ulice Londynu w kierunku... O ironio: Kotła. Ale teraz nie była na kacu, pachniała lasem i błotem. Nosiła ten zapach niczym najlepsze perfumy, zaciągając się nim za każdym razem, gdy wiatr przesuwał jej kasztanowe włosy w kierunku twarzy. Gdy wracała do Londynu ten zapach szybko wietrzał, wywabiany przez spaliny mugolskich aut i swąd miasta. Każde miasto miało swój własny zapach, ale mugolski Londyn był wyjątkowo obleśny pod tym względem.
Gdy przechodziła przez Kocioł i mogła zostawić samochody i spaliny za sobą, odetchnęła lekko. Nie przyniosło to jej jednak ukojenia: to nie był las, to nie było jej środowisko. Jeszcze chwila i zapomni jak to jest mieszkać tam, gdzie była cisza i spokój (och, Faye, nawet nie masz pojęcia...). I gdy była już na Pokątnej, sowa uderzyła ją w głowę. Dokładnie tak: pocztę dostarczono ekspresowo, pewnie dlatego że wcale nie była tak daleko od Ministerstwa.
- Dzięki - nie czuła się głupio z tym, że rozmawiała ze zwierzęciem, które teraz siedziało na murku i kłapało na nią dziobem, dumnie wyciągając nóżkę z liścikiem w jej kierunku. Już dawno przestała się przejmować tym, co ludzie o niej sądzili. Traversówna sięgnęła w kierunku sówki. Jej orzechowe oczy tylko raz przejechały po maleńkim zwitku pergaminu, a z ust wydobyło się ciężkie, głośne westchnięcie. Nie skomentowała tego w inny sposób niż wciśnięciem wiadomości do kieszeni kurtki. Już jedno zgłoszenie, które dało jej Ministerstwo, okazało się fałszywe: nie miała powodów by podejrzewać, że teraz będzie inaczej. A jednak potrzebowała pieniędzy nawet bardziej niż kiedykolwiek, bo wtopiła wszystkie swoje oszczędności w dom w Dolinie Godryka. I nawet fakt, że teraz będzie musiała dać nura na Nokturn, nie miał teraz znaczenia.
Ostatnio często na Nokturnie bywała, a i będzie bywać jeszcze częściej w przyszłości. Nie lubiła się tu zapuszczać, bo zawsze miała wrażenie, że ktoś ją obserwuje. Ale musiała sprawdzić czy informacje z karteczki, którą dostała przed chwilą, są prawdziwe. Zanurzyła się więc z Pokątnej w Horyzontalną, a potem na Ulicę Śmiertelnego Nokturnu, nazywaną pieszczotliwie Przekątną, jakby była po przekątnej od Pokątnej. Była w sumie jej gorszym odbiciem, bo i tutaj znajdowały się sklepy i stragany... Stragany, do których musiała dotrzeć. Zacisnęła palce na różdżce, żeby przypadkiem nikt jej nie podjebał.
!nokturn
Gdy przechodziła przez Kocioł i mogła zostawić samochody i spaliny za sobą, odetchnęła lekko. Nie przyniosło to jej jednak ukojenia: to nie był las, to nie było jej środowisko. Jeszcze chwila i zapomni jak to jest mieszkać tam, gdzie była cisza i spokój (och, Faye, nawet nie masz pojęcia...). I gdy była już na Pokątnej, sowa uderzyła ją w głowę. Dokładnie tak: pocztę dostarczono ekspresowo, pewnie dlatego że wcale nie była tak daleko od Ministerstwa.
- Dzięki - nie czuła się głupio z tym, że rozmawiała ze zwierzęciem, które teraz siedziało na murku i kłapało na nią dziobem, dumnie wyciągając nóżkę z liścikiem w jej kierunku. Już dawno przestała się przejmować tym, co ludzie o niej sądzili. Traversówna sięgnęła w kierunku sówki. Jej orzechowe oczy tylko raz przejechały po maleńkim zwitku pergaminu, a z ust wydobyło się ciężkie, głośne westchnięcie. Nie skomentowała tego w inny sposób niż wciśnięciem wiadomości do kieszeni kurtki. Już jedno zgłoszenie, które dało jej Ministerstwo, okazało się fałszywe: nie miała powodów by podejrzewać, że teraz będzie inaczej. A jednak potrzebowała pieniędzy nawet bardziej niż kiedykolwiek, bo wtopiła wszystkie swoje oszczędności w dom w Dolinie Godryka. I nawet fakt, że teraz będzie musiała dać nura na Nokturn, nie miał teraz znaczenia.
Ostatnio często na Nokturnie bywała, a i będzie bywać jeszcze częściej w przyszłości. Nie lubiła się tu zapuszczać, bo zawsze miała wrażenie, że ktoś ją obserwuje. Ale musiała sprawdzić czy informacje z karteczki, którą dostała przed chwilą, są prawdziwe. Zanurzyła się więc z Pokątnej w Horyzontalną, a potem na Ulicę Śmiertelnego Nokturnu, nazywaną pieszczotliwie Przekątną, jakby była po przekątnej od Pokątnej. Była w sumie jej gorszym odbiciem, bo i tutaj znajdowały się sklepy i stragany... Stragany, do których musiała dotrzeć. Zacisnęła palce na różdżce, żeby przypadkiem nikt jej nie podjebał.
!nokturn