Wood jak do tej pory nie przyglądała się poszkodowanemu. W końcu był jednym z wielu, nieprawda? Miał kaptur na głowie, co wcale nie ułatwiało dostrzeżenia jego twarzy, a nie chciała wyjść też na specjalnie wścibską, więc póki co nie interesowała się tym jakoś specjalnie. Stała gdzieś za Brenną, gotowa pomóc jej w każdej chwili. Wtedy okazało się, że życie jednak nie było takie proste, bo jak to było, jaka może być szansa, że poszkodowany jest kimś kogo zna, jedna na naprawdę wiele, ku jej niezadowoleniu okazało się, że nie miała szczęścia i była to właśnie taka jedna na milion szans.
Heather, kurwa, co Ty tu robisz. Odwróciła się w kierunku nie do końca żywego mężczyzny. Podeszła bliżej, aby móc uważniej przyjrzeć się jego twarzy. Dolna warga jej zadrżała, tego nie spodziewała. - Cody...- Powiedziała cicho, a głos uwiązł jej w gardle. Cody, z którym była w jednym dormitorium, z którym chodziła do szkoły, który był jeszcze młodszy od niej. - Kurwa, Cody... - Nie docierało to do niej jeszcze. Miał przecież przed sobą całe życie, a teraz teoretycznie był martwy, no bo praktycznie to przecież jeszcze przed nią stał. Był to pierwszy raz, kiedy przyszło jej pracować nad sprawą związaną z kimś znajomym. Nie mogła jednak pozbierać myśli, było to dosyć ciężkie, kiedy okazało się, że to właśnie Brandon przed nią stoi.
Obserwowała, jak znajomy wskazuje miejsce zbrodni. Czuła się jednak dziwnie, zaraz się chyba porzyga z tego wszystkiego. Nie była gotowa, aby usłyszeć takie rewelacje. - Tak Brenna, musimy porozmawiać. - Choć właściwie nie miała jeszcze pojęcia, jak ubrać myśli w słowa, Dobrze, że nie żyjesz tak do końca? Czy drugie życie jako wampir było nagrodą? Nie miała pojęcia, nie wiedziała jak do końca powinna spojrzeć na ten problem, w końcu wampiry żywiły się krwią ludzi, sama chyba wolałaby umrzeć niżeli doznać takiej łaski.
- Jeśli będziesz potrzebować mojej pomocy, to krzycz. - Powiedziała jeszcze do Longbottom, po czym skierowała się ku wyjściu alejki, aby porozmawiać ze starym znajomym. W sumie to nie takim starym, przecież tak naprawdę całkiem niedawno skończyła Hogwart. - Jak się czujesz? - Zastanawiało ją to, choć właściwie to jak mógł się czuć? Ktoś go zabił, pozbawił go tego, co było najcenniejsze. - Nie powiem nikomu Cody, chociaż może ktoś się o Ciebie martwi? - Może warto się nad tym zastanowić, z drugiej strony przecież to nie tak, że sam nie mógł ich odwiedzić, bo w końcu mógł się przemieszczać w nocy, a co robił w dzień? Czy spał w dzień? Heath miała wiele pytań, z każdą minutą pojawiały się kolejne, jednak nie wypowiadała ich na głos, bo czuła, że są nieodpowiednie.