Poczuła się pewniej, gdy Brenna ją uścisnęła. Niby to niewiele, ale dobrze było poczuć jej obecność obok siebie. Zazwyczaj to ona towarzyszyła jej podczas tych wszystkich wydarzeń, w których brała udział. Ona przetrwała z nią Beltane, ba, dała się nawet zakopać żywcem, aby nie stała się jej krzywda. Była jej za to ogromnie wdzięczna. Wiedziała, że ma w niej oparcie, zresztą dobrze było mieć u swojego boku kogoś doświadczonego, kto miał takie same poglądy jak ona, kto chciał uratować niewinnych. Longbottom była jej oparciem w wielu sytuacjach, cieszyła się, że stała przed nią cała i zdrowa. No, może trochę brudna, ale ona również była przecież umorusana w popiele. Najważniejsze, że żadna z nich nie wyglądała na ranną. Były gotowe do działania, do walki, która mogła nadejść tego dnia. Nie wątpiła, że na pewno znajdą się tacy, którzy będą chcieli skorzystać z okazji i przyłączyć się do wroga, zresztą już miała okazję spotkać taką osobę.
- Nie zakładałam w ogóle innej możliwości. Przetrwamy tę noc. - Naprawdę starała się uwierzyć w te słowa, chociaż przecież nie mogły znać ani dnia, ani godziny. Były jednak za młode, aby umierać, do tego musiały pozbyć się tych pojebów, którzy postanowili przejąć władzę nad światem. To oznaczało, że nie mogły jeszcze odejść, bo ktoś musiał się tym wszystkim zająć.
- Ja widziałam. Z Victorią trafiłyśmy na jakiegoś pojeba, który odprawiał jakiś dziwny rytuał, jego ciało pokrywało się żarem. Zaprowadziłyśmy go do ministrestwa, pierdolił te całe farmazony o czyszczeniu świata z plugastwa. - Musiała o tym powiedzieć Brennie. Cóż, przynajmniej dowiedzieli się tego, że to nie był tylko i wyłącznie popiół, ale również ogień, spowodowany przez zaangażowanie innych osób.
- Czy poza tym mamy jeszcze jakieś miejsca, które trzeba sprawdzić? Mogę pójść do antykwariatu, cokolwiek, nie chce błądzić bez celu. - Tak, oczekiwała tego, że Brenna wyznaczy jej zadanie, ona w Zakonie była tylko i wyłącznie rękoma do pracy, to Lonbottom wiedziała co robić. Nie miała najmniejszych oporów z tym, aby wykonywać jej polecenia, była gotowa spełnić każde z nich.
- Najlepiej jakbyśmy się rozdzieliły i poszły każda z kimś innym od nas, będziemy mogły być w stałym kontakcie, do tego jeśli Dora ma lusterko, to ona też może mieć kogoś ze sobą, to już trzy zespoły, które mogą współpracować. - i mieć ze sobą kontakt, dzięki czemu będą wiedzieć, że są bezpieczni, ale również na bieżąco będą mogli się informować o tym, gdzie jest potrzebne ich wsparcie.
Spoglądała na Brennę, która przesuwała gruzy, zaklęcie zadziałało, będą mogły się tam dostać i sprawdzić, co się dzieje.