11.05.2025, 21:24 ✶
– Ale nie mówiłem na poważnie – powiedział nieco zmęczonym głosem. Przecież się zaśmiał prawda? Zaśmiał się. Więc nie mówił na poważnie.
No dobrze. Ale nie było źle. Przynajmniej odwiódł ją od jakiejkolwiek magicznej przysięgi. Napięte ramiona Prewetta nieco się rozluźniły, kiedy dotarło do niego, że Millie nie zrobi nic, co sprowadziłoby na nią poważne konsekwencje. Właściwie to miał jeszcze teraz zaprowadzić czarownicę w jakieś bardziej ustronne miejsce i podać jej bardzo dokładną i wyczerpującą listę wszystkich czynności około romantyczno-erotycznych (ustnie i profesjonalnie), tak aby przynajmniej wiedziała dokładnie, co odrzuca, a czego nie, ale Millie pociągnęła go pod pomnik Matki i…
I kurwa mać. Chyba sam się zaczął nieco uśmiechać, widząc jak rozbawiona była tym całym konceptem. Teraz gdy zrozumiał, że nie planowała rzucać się w objęcia żadnych wieczystych przysiąg, całość też zaczynała go bawić, zwłaszcza gdy usłyszał, jaka miała być przegrana. To było dziwne. Jeszcze godzinę temu przewracałby oczami na jakiekolwiek durne pomysły, ale najwyraźniej towarzystwo Millie nieco go rozluźniło. Zresztą… Zresztą może miała rację? Seks w wielu przypadkach i tak był przereklamowany.
– Dobrze. Mogę się na to…
Kapłanka im przerwała. Już miał powiedzieć, że niczego nie potrzebują, kiedy Millie odezwała się pierwsza. Millie oczywiście powiedziała najgłupsza rzecz, jaką tylko mogła. Kapłanka się uśmiechnęła. Basilius zamrugał kilka razy. Kapłanka chyba znowu powiedziała coś o błogosławieństwie Matki. Do Basiliusa dotarło, że jego własna matka niewątpliwie bywała w tej świątyni, a jeśli nie ona, to jakieś koleżanki i na pewno się o tym dowie. A przecież ostatnio była jeszcze ta cała akcja z anonsem w gazecie. Poczuł, jak robi się nagle jeszcze bardziej zmęczony, niż chwilę wcześniej i chociaż było to niewątpliwie zmęczenie psychiczne, to i tak opadł na pobliską ławkę, ustawioną tu pewnie po to, aby matkobojne emerytki mogły się komfortowo modlić. Kapłanka nic nie mówiła, jedynie czekała na jego potwierdzenie. Basilius nie miał pojęcia co odpowiedzieć. Millie bawiła się doskonałe i nie chciał jej tego psuć, ale… Ale kurwa mać, zaraz jeszcze wezmą ślub, jak tak dalej pójdzie. Na Matkę… A myślał, że jego miłość do zakładów może doprowadzić jedynie do utraty pracy i wizycie w Wizengamocie.
Westchnął i powoli pokiwał głową. Najgorsze, że ryzyko i absurd tej całej sytuacji i tak przypadły mu do gustu.
No dobrze. Ale nie było źle. Przynajmniej odwiódł ją od jakiejkolwiek magicznej przysięgi. Napięte ramiona Prewetta nieco się rozluźniły, kiedy dotarło do niego, że Millie nie zrobi nic, co sprowadziłoby na nią poważne konsekwencje. Właściwie to miał jeszcze teraz zaprowadzić czarownicę w jakieś bardziej ustronne miejsce i podać jej bardzo dokładną i wyczerpującą listę wszystkich czynności około romantyczno-erotycznych (ustnie i profesjonalnie), tak aby przynajmniej wiedziała dokładnie, co odrzuca, a czego nie, ale Millie pociągnęła go pod pomnik Matki i…
I kurwa mać. Chyba sam się zaczął nieco uśmiechać, widząc jak rozbawiona była tym całym konceptem. Teraz gdy zrozumiał, że nie planowała rzucać się w objęcia żadnych wieczystych przysiąg, całość też zaczynała go bawić, zwłaszcza gdy usłyszał, jaka miała być przegrana. To było dziwne. Jeszcze godzinę temu przewracałby oczami na jakiekolwiek durne pomysły, ale najwyraźniej towarzystwo Millie nieco go rozluźniło. Zresztą… Zresztą może miała rację? Seks w wielu przypadkach i tak był przereklamowany.
– Dobrze. Mogę się na to…
Kapłanka im przerwała. Już miał powiedzieć, że niczego nie potrzebują, kiedy Millie odezwała się pierwsza. Millie oczywiście powiedziała najgłupsza rzecz, jaką tylko mogła. Kapłanka się uśmiechnęła. Basilius zamrugał kilka razy. Kapłanka chyba znowu powiedziała coś o błogosławieństwie Matki. Do Basiliusa dotarło, że jego własna matka niewątpliwie bywała w tej świątyni, a jeśli nie ona, to jakieś koleżanki i na pewno się o tym dowie. A przecież ostatnio była jeszcze ta cała akcja z anonsem w gazecie. Poczuł, jak robi się nagle jeszcze bardziej zmęczony, niż chwilę wcześniej i chociaż było to niewątpliwie zmęczenie psychiczne, to i tak opadł na pobliską ławkę, ustawioną tu pewnie po to, aby matkobojne emerytki mogły się komfortowo modlić. Kapłanka nic nie mówiła, jedynie czekała na jego potwierdzenie. Basilius nie miał pojęcia co odpowiedzieć. Millie bawiła się doskonałe i nie chciał jej tego psuć, ale… Ale kurwa mać, zaraz jeszcze wezmą ślub, jak tak dalej pójdzie. Na Matkę… A myślał, że jego miłość do zakładów może doprowadzić jedynie do utraty pracy i wizycie w Wizengamocie.
Westchnął i powoli pokiwał głową. Najgorsze, że ryzyko i absurd tej całej sytuacji i tak przypadły mu do gustu.