[Noc z 8 na 9 września 1972, północ] Long time no see | Stanley & Dora

Dora sięgnęła po magię kształtowania przywołała mur, który wyrósł między nią a przeciwnikiem. Szeroki na niemal trzy metry, mógłby posłużyć za solidną tarczę przed fizycznym lub ognistym atakiem. Może nawet wystarczyłby, by zniknęła z pola widzenia Śmierciożercy na tyle długo, by uniknąć kolejnych zaklęć, zyskać trochę czasu. Niestety – mur wznosił się zbyt powoli.

Przeciwnik zorientował się, że osłabione Crucio nie powstrzymało jej przed działaniem. Z refleksem narzucił na nią ponownie magiczną obrożę, wprawiając jej energię życiową w potężne, ciężko znośne wibracje. Dora poczuła, jak treść żołądka podchodzi jej do gardła, a ból ścina ją z nóg. Kolana ugięły się pod nią bezwładnie i upadła na brudny londyński chodnik. Jej ciało, drżące w nienaturalnym, bolesnym pulsie, osunęło się na niedokończoną ścianę. Zaklęcie przerwało wzrost konstrukcji.

Przez zapach płonącego Londynu przebijał się teraz też inny odór – spalenizna duszy, czarna magia trawiąca wnętrze mężczyzny otulała go ciasno swoim swędem. Jej woń wgryzała się w nozdrza rozchylone w emocji. Pragnienie, by kobieta cierpiała, mieszało się w nim z satysfakcją z kolejnego celnego zaklęcia.

Następna tura odbywa się w kolejności: Stanley i Dora
Dodatkowo Dora: Twoja energia życiowa jest rozchwiana. W najbliższej turze nie możesz rzucać zaklęć.