[1.09.7] Czy mogę zadać kilka pytań?

– Doholov. – od razu potwierdziła przekręcona wersję nazwiska, bo w tym przypadku akurat sprostowanie nieporozumienia nie było jej na rękę. Starała się wypowiedzieć to słowo z jak najmocniejszym rosyjskim akcentem, licząc, że w ten sposób będzie brzmieć bardziej przekonująco.
Jakaś część Lany ucieszyła się, że dziennikarz nie kwestionował jej zawodu. Podczas swoich podróży, natrafiała bowiem na osoby, które traktowały ją bardziej jako bogatą hobbystkę, niż prawdziwego historyka. Mało kto rozumiał, że dla Dolohovówny prowadzenie badań było głównym celem życia, a nie tylko tymczasową rozrywką zanim wyjdzie za mąż (zwłaszcza jej matka zdawała się tego nie dostrzegać).
– Tak naprawdę interesuje mnie wiele obszarów, ale ostatnio zagłębiam się głównie w historię magicznych społeczeństw Skandynawii. – nie domyśliła się, o jaki konkretnie obszar miał spytać mężczyzna.
– Cóż, z pewnością zachęca to do poszukiwania pełniejszego obrazu wydarzeń... – przełknęła ślinę. Czy uda jej się zboczyć z tematu? – Dlatego zdaję sobie sprawę, jak trudno jest wydawać sądy nad niektórymi zjawiskami społecznymi, dopóki one jeszcze trwają. Napięcia w tym kraju są i były zawsze. Każda ze stron ma zapewne swoją własną opinię na temat potrzebnych zmian oraz propozycje jak wprowadzić je w życie. – cały czas wpatrywała się w czoło dziennikarza, starając się nie złapać z nim kontaktu wzrokowego. Miała nadzieję, że tak ogólnikowa odpowiedź będzie satysfakcjonująca albo zniechęci go do zadawania dalszych pytań.