Sytuacja się zaogniała. I w sensie dosłownym i we wzrastającym zagrożeniu. Chaos wyciągał z ludzi to, co najgorsze, BUM-owcy latali w tę i w tamtą, wzmocnione różdżkami głosy, próby ewakuacji, błędne teleportacje, a do tego nie uciekali tylko przed ogniem, który magicznie się rozprzestrzeniał. Uciekali przed zaklęciami ciskanymi na tych, którzy się pojawili w złym miejscu w złym czasie oraz na tych, którzy byli ich celami. Dym nie pachniał już tylko spalenizną, niósł w sobie coś gorzkiego, jakby płonęły wspomnienia.
Jak sklep z tak zwanym mydłem i powidłem, który ściągał mugolskie przedmioty i produkty i wprowadzał na Magiczny rynek. Nowość, dość kontrowersyjna, ale mająca swoich amatorów, głównie pośród mugolaków i bardzo ciekawskich. Morpheus zauważył, że spłonął do cna, nie pozostała półka na półce i chociaż nigdy nie wstąpił do niego, poczuł ukłucie żalu, bo ciekawość była najnaturalniejszą i najwspanialszą z ludzkich cech. Pergamin zanotował zniszczenia, gdy on odwrócił od nich wzrok.
— Quintessa teraz... — zerknął na zakurzony zegarek i otarł go o przypaloną szatę. — Pomagam jej przygotować miejsce dla potrzebujących pomocy w Antykwariacie. Oprócz drobnego oparzenia i zbitej szyby, nic jej nie jest. Oczywiście o wszystkich się martwi.
Tak jakby oni się nie martwili o wszystkich dookoła. Nagle zauważył podejrzaną grupkę. Złapał boleśnie Anthony'ego za ramię i wcisnął ich oboje w zaułek. Mógł się mylić, ale nie zamierzał ryzykować, ani swojego bezpieczeństwa, ani życia Shafiq'a, więc poprowadził go brudnym skrótem na Pokątną, aby dotrzeć do Nory Nory, przekazać im informacje o Horyzontalnej i Tessie.