- Każdy ma swoje granice, najwyraźniej dzisiaj jednak była ona wspólna i przekroczył ją u wszystkich. - Były pewnie rzeczy do których nie powinien się posuwać. Na niej samej wyciągnięcie różdżki, ubezwłasnowolnienie Benjy'ego zrobiło naprawdę ogromne wrażenie, nie - nie to pozytywne. Zastanawiała się, czy Potter gdzieś zgubił rozum, jakieś resztki przyzwoitości. Nie oczekiwała od niego zbyt wiele, wiedziała, że był specyficzny, no ale... no właśnie. Niektórych rzeczy nie można było akceptować, przymykać oczu, pozwalać na to, aby odeszły w zapomnienie. To była jedna z takich sytuacji. Mieszanie w głowie było czymś, na co nie powinno się pozwalać - nigdy, nikomu. Jeśli postanowił zaatakować tym rodzajem magii swojego przyjaciela, cóż, to było naprawdę bardzo chujowym zagraniem. Ona zapewne bardzo szybko zademonstrowałaby mu, dlaczego nie postępuje się w ten sposób. Tyle, że w tym momencie nie chodziło o nią, to nie ona stała się jego celem, a i tak ją to dość mocno zabolało.
Nie zdawała sobie sprawy z pozostałych przewinień Romulusa, może to i lepiej, bo na pewno zirytowałaby się tym, w jaki sposób potraktował jej chłopaka, poniekąd również i ją, aczkolwiek to nie ona była w tym wszystkim najważniejsza. To nie ona przyjaźniła się z nim od lat.
Na szczęście dla Pottera nie wiedziała jeszcze o wszystkim, nie miała pojęcia, jak bardzo dzisiaj spierdolił, bo na pewno nie podeszłaby do tego tak lekko, jak teraz. Próbowała sobie bowiem tłumaczyć, że to nie były do końca jej sprawy, bardziej dotyczyły one jej chłopaka i jego przyjaciół, no i tej dziewczyny, która znalazła się z nimi w rezydencji Corio.
- Ja też, chociaż to nic nie znaczy, bo wy mieliście jednak ku temu więcej możliwości. - Być może od kilku lat była blisko z Corneliusem, jednak ominęła ją ta część znajomości jeszcze w Hogwarcie. Jasne, kojarzyła go, tak jak resztę ich paczki, ale wtedy nie zadawała się z nimi, no, może poza Benjym z którym grała w drużynie quidditcha. Była w końcu od nich młodsza, wtedy raczej nie było zbyt wiele rzeczy, które mogły ich łączyć. Nie było to więc niczym dziwnym.
- Tak myślałam. - Zdawała sobie sprawę, że jej bliscy zorganizowali tutaj naprawdę zestaw świetnych specjalistów, którzy byli w stanie poradzić sobie w stanie ze wszystkim. Każdy posiadał unikatowe umiejętności, które w takim pakiecie naprawdę mogły się przydać. Miała chęć dodać coś jeszcze, ale się powstrzymała. Ostatnio trochę nie wierzyła w to, że będą w stanie pomóc jej bratu. Zdecydowanie nie chciał tej pomocy, nie przyjmował jej, zapętlał się w swoim własnym nieszczęściu i coraz bardziej wydawało jej się, że nie będą w stanie nic z tym zrobić. Jak mieli bowiem pomóc komuś, kto tego nie chciał? No nie dało się. Próbowali różnych metod, a żadna z nich nie działała. Wydawało jej się, że niedługo nadejdzie moment, w którym będzie musiała poinformować ojca o tym, że sobie nie radzi. Może nie było to coś, co chciała zrobić, godziło w jej dumę, aczkolwiek wolała, żeby wiedział. Nie chciała brać na siebie pełnej odpowiedzialności za nieżywot młodszego brata, bo nie była w stanie przewidzieć, co może mu przyjść do głowy, ani jak się zachowa, szczególnie po tym, co wydarzyło się poprzedniego wieczoru w lesie. Skoro atakował ją, jego siostrę, rodzinę, to jaką mieli pewność, że nie zrobi tego samego komuś obcemu? Żadnej, wolała zapobiegać, niż radzić sobie z konsekwencjami czynów niemyślącego, młodego wampira.
- Cóż on chyba liczył na to, że mu uwierzycie i znowu stanie się ofiarą, zapewne oczekiwał, że będziecie go pocieszać i mówić o tym, jakie to okropne. - Można się było tego po nim spodziewać, uwielbiał bowiem znajdować się w centrum zainteresowania. Słabe było to, że w tym wypadku zrobił to kosztem innej osoby, która sobie na to zupełnie nie zasłużyła.
Na szczęście towarzystwo dość szybko doprowadziło go do porządku, a przynajmniej próbowało to zrobić, bo Potter w końcu zemdlał i nawet nie próbował wziąć odpowiedzialności za swoje czyny. Nie miała pojęcia, czy to też zaplanował, ale wcale by jej to nie zdziwiło. Całkiem proste rozwiązanie. Dobrze, że Corio się nie ugiął, tylko postępował według tego, co powiedział. Nie spodziewała się, że będzie inaczej, on akurat należał do bardzo słownych osób, a dzisiaj i w nim coś pękło. Nie było tutaj miejsca na litość, obchodzenie się z nim jak z jajkiem, zasłużył sobie na wyrzucenie z tego miejsca.