11.07.2025, 16:01 ✶
Dał moment, by słowa Lovegooda wybrzmiały w przestrzeni biura. Pierwszy właściwy krok na tym szklanym moście nie skończył się upadkiem ryżego urzędnika. Jego samokontrola w pewnym sensie imponowałaby Anthony'emu, gdyby on sam był w nieco lepszej kondycji. Cóż, gdyby był w lepszej kondycji, nie pozwoliłby sobie na taki rozgardiasz na biurku podczas rozmowy kwalifikacyjnej.
– Pańska służba przebiegała przez lata bez najmniejszej skargi czy choćby jednego zażalenia. Bardzo cenię sobie taki profesjonalizm, ciekaw jestem jednak skąd chęć zmiany... Mój osobisty asystent oczywiście wciąż będzie miał w swoim zakresie obowiązków elementy związane z ministerialną biurokracją, w większej jednak... cóż, potrzebuję zarządcy do swojego kalendarza, sprawy które mogą zdawać się błahe i nieistotne w kontekście polityki międzynarodowej staną się codziennością dla kogoś, kto miałby być przedłużeniem mojej woli. – Nie szukał, po prostu sięgnął do jednej z szuflad, gdzie znajdował się niedoszły budżet delegatury egipskiej. Jego własne notatki przypominały wodne smugi, często pozbawione dla osób trzecich linie biegnące od pojedynczych słów do innych opisowych zlepków. Myśli przypominały bardziej rozlewiska rzek skojarzeń i sądów, rzek z dopiero naszkicowanym korytem, które łatwo było zmienić. O ile listy które wysyłał zawsze spisane były z niebywałą precyzją i estetyką godną klasycznego wychowania, które przyszło mu odebrać lata temu, o tyle tu panował chaos. W pewnym sensie. Nić łączyła nić, węzły mogły być proste do odczytania, dla kogoś kto był w stanie wpasować się w sposób pracy i nade wszystko w sposób notowania. Pięć stron słów, liczb i kresek, pięć stron łagodnego ciągu przyczynowo skutkowego.
Nazwiska. Planowana podróż. Planowane zatrzymanie. Planowane posiłki. Planowane punkty zapewniające rozrywkę. Planowane spotkania. Planowane cele. Planowane zagrożenia.
– Czego zabrakło. O czym nie pomyślałem planując wyjazd do Egiptu przed tygodniem? – Nie potrzebował pochlebcy, a specjalisty. Choć dobierając swoich współpracowników tak latami, nie sposób mu było zapomnieć słów Lorraine z początku września, teraz tak bardzo aktualnych, bardziej niż kiedykolwiek.
Mieniłeś się niedawno królem Arturem. Nie powinieneś więc okazywać przychylności Don Kichotom. Okazuj ją tym, którzy położyliby za ciebie życie. Czy Lazarus byłby gotów położyć swoje życie na szali dla niego? To nie mogło być tematem pierwszej rozmowy o pracę. Ale był ciekaw. Szczególnie że wiedział, że Lisa by dla niego tego nie zrobiła.
– Pańska służba przebiegała przez lata bez najmniejszej skargi czy choćby jednego zażalenia. Bardzo cenię sobie taki profesjonalizm, ciekaw jestem jednak skąd chęć zmiany... Mój osobisty asystent oczywiście wciąż będzie miał w swoim zakresie obowiązków elementy związane z ministerialną biurokracją, w większej jednak... cóż, potrzebuję zarządcy do swojego kalendarza, sprawy które mogą zdawać się błahe i nieistotne w kontekście polityki międzynarodowej staną się codziennością dla kogoś, kto miałby być przedłużeniem mojej woli. – Nie szukał, po prostu sięgnął do jednej z szuflad, gdzie znajdował się niedoszły budżet delegatury egipskiej. Jego własne notatki przypominały wodne smugi, często pozbawione dla osób trzecich linie biegnące od pojedynczych słów do innych opisowych zlepków. Myśli przypominały bardziej rozlewiska rzek skojarzeń i sądów, rzek z dopiero naszkicowanym korytem, które łatwo było zmienić. O ile listy które wysyłał zawsze spisane były z niebywałą precyzją i estetyką godną klasycznego wychowania, które przyszło mu odebrać lata temu, o tyle tu panował chaos. W pewnym sensie. Nić łączyła nić, węzły mogły być proste do odczytania, dla kogoś kto był w stanie wpasować się w sposób pracy i nade wszystko w sposób notowania. Pięć stron słów, liczb i kresek, pięć stron łagodnego ciągu przyczynowo skutkowego.
Nazwiska. Planowana podróż. Planowane zatrzymanie. Planowane posiłki. Planowane punkty zapewniające rozrywkę. Planowane spotkania. Planowane cele. Planowane zagrożenia.
– Czego zabrakło. O czym nie pomyślałem planując wyjazd do Egiptu przed tygodniem? – Nie potrzebował pochlebcy, a specjalisty. Choć dobierając swoich współpracowników tak latami, nie sposób mu było zapomnieć słów Lorraine z początku września, teraz tak bardzo aktualnych, bardziej niż kiedykolwiek.
Mieniłeś się niedawno królem Arturem. Nie powinieneś więc okazywać przychylności Don Kichotom. Okazuj ją tym, którzy położyliby za ciebie życie. Czy Lazarus byłby gotów położyć swoje życie na szali dla niego? To nie mogło być tematem pierwszej rozmowy o pracę. Ale był ciekaw. Szczególnie że wiedział, że Lisa by dla niego tego nie zrobiła.