13.02.2023, 19:19 ✶
- Aha – podsumowała Mackenzie lakonicznie słowa o dobrym kapitanie, bo to była jedna z tych okazji, w których nie miała pojęcia, jak zareagować na coś, co powiedział Lovegood. Nie była nawet pewna, czy takie wypowiedzi były po prostu elementem specyfiki Theodore’a czy stanowiły tę ogólną „dziwność” ludzi, jedną z tych, których zupełnie nie umiała zrozumieć.
Przeszła przez przedpokój, czując na sobie wzrok licznych krewnych i znajomych sąsiada. W jej własnym mieszkaniu były całe dwa zdjęcia, jedno przedstawiające drużynę Gryffindoru, drugie stosunkowo świeże, z drużyną Srok. Zamiast fotografiami dekorowała salon raczej kwiatami. Może gdyby była w nastroju do przemyśleń, przyszłoby jej do głowy, że ona i Theodore różnili się chyba niemal pod każdym możliwym względem i nawet wystrój mieszkań to potwierdzał.
W tej chwili interesowała ją jednak tylko ściana.
I tak – ta w mieszkaniu Theo wyglądała jeszcze gorzej niż w lokalu Mackenzie.
- Da się to naprawić. Trochę suszenia, farby i transmutacji. Tylko musi przestać cieknąć… - wymamrotała Greengrass, na jego słowa o tym, że landlord się wścieknie. Ona niby nie miała żadnego landlorda, ale sama nie była szczęśliwa, że jej mieszkanie wygląda w tej chwili w ten sposób.
- Weasley? – zdziwiła się. – Och, to może dlatego wczoraj w Fontannie wszystko wyglądało, jakby mieli wielki zlot rodzinny – stwierdziła, bo owszem, nie zdążyła do tej pory się zorientować, piętro wyżej mieszka członkini tego rodu. Może i minęła ją nawet raz czy dwa na schodach, ale Mackenzie jakoś takie spotkania wyrzucała z pamięci. Nawet nie ze złej woli, po prostu tak działał jej umysł.
- Pora ją odwiedzić – zdecydowała, obracając się na pięcie. Nie sprawdzała, czy Lovegood zdecydował się iść za nią, czy nie, po prostu wymaszerowała najpierw z łazienki, potem z mieszkania i wbiegła na trzecie piętro, przeskakując co drugi schodek. Zwykle nie pchała się do kontaktu z obcymi ludźmi, ale w tej chwili chodziło o Poważną Sprawę. Nie życzyła sobie zalanej ściany, zalanego sufitu, pleśni w mieszkaniu i irytowała się w duchu, że niespodziewany potop psuje jej plany na dzisiejszy dzień.
Zapukała. Raz, drugi, trzeci. Potem walnęła w drzwi mocniej, bo w końcu sąsiadka też mogła spać.
- Pani Weasley! – zawołała, nie dbając o to, że może obudzić sąsiadka z naprzeciwka. – Zalewa nas pani! Proszę otworzyć!
Nie było odpowiedzi. Mackenzie nacisnęła klamkę, ale ta nie ustąpiła. Dziewczyna syknęła i biegiem ruszyła do swojego mieszkania, pokonując schody w iście maratońskim tempie, najpierw w dół, a potem z powrotem w górę – wróciła z różdżką.
Nic jej nie obchodziło, że to będzie włamanie, w takiej sytuacji czuła się do niego uprawniona.
Przeszła przez przedpokój, czując na sobie wzrok licznych krewnych i znajomych sąsiada. W jej własnym mieszkaniu były całe dwa zdjęcia, jedno przedstawiające drużynę Gryffindoru, drugie stosunkowo świeże, z drużyną Srok. Zamiast fotografiami dekorowała salon raczej kwiatami. Może gdyby była w nastroju do przemyśleń, przyszłoby jej do głowy, że ona i Theodore różnili się chyba niemal pod każdym możliwym względem i nawet wystrój mieszkań to potwierdzał.
W tej chwili interesowała ją jednak tylko ściana.
I tak – ta w mieszkaniu Theo wyglądała jeszcze gorzej niż w lokalu Mackenzie.
- Da się to naprawić. Trochę suszenia, farby i transmutacji. Tylko musi przestać cieknąć… - wymamrotała Greengrass, na jego słowa o tym, że landlord się wścieknie. Ona niby nie miała żadnego landlorda, ale sama nie była szczęśliwa, że jej mieszkanie wygląda w tej chwili w ten sposób.
- Weasley? – zdziwiła się. – Och, to może dlatego wczoraj w Fontannie wszystko wyglądało, jakby mieli wielki zlot rodzinny – stwierdziła, bo owszem, nie zdążyła do tej pory się zorientować, piętro wyżej mieszka członkini tego rodu. Może i minęła ją nawet raz czy dwa na schodach, ale Mackenzie jakoś takie spotkania wyrzucała z pamięci. Nawet nie ze złej woli, po prostu tak działał jej umysł.
- Pora ją odwiedzić – zdecydowała, obracając się na pięcie. Nie sprawdzała, czy Lovegood zdecydował się iść za nią, czy nie, po prostu wymaszerowała najpierw z łazienki, potem z mieszkania i wbiegła na trzecie piętro, przeskakując co drugi schodek. Zwykle nie pchała się do kontaktu z obcymi ludźmi, ale w tej chwili chodziło o Poważną Sprawę. Nie życzyła sobie zalanej ściany, zalanego sufitu, pleśni w mieszkaniu i irytowała się w duchu, że niespodziewany potop psuje jej plany na dzisiejszy dzień.
Zapukała. Raz, drugi, trzeci. Potem walnęła w drzwi mocniej, bo w końcu sąsiadka też mogła spać.
- Pani Weasley! – zawołała, nie dbając o to, że może obudzić sąsiadka z naprzeciwka. – Zalewa nas pani! Proszę otworzyć!
Nie było odpowiedzi. Mackenzie nacisnęła klamkę, ale ta nie ustąpiła. Dziewczyna syknęła i biegiem ruszyła do swojego mieszkania, pokonując schody w iście maratońskim tempie, najpierw w dół, a potem z powrotem w górę – wróciła z różdżką.
Nic jej nie obchodziło, że to będzie włamanie, w takiej sytuacji czuła się do niego uprawniona.