Dotarli do skalnej półki, gdzie postanowili się zatrzymać. Było to całkiem malownicze miejsce, nawet jeśli pośród tej ciemności, która ich otaczała nie można było dostrzec całego jego piękna. To, co oświetlały gwiazdy i księżyc wystarczało, by docenić jego urok. Było cicho i spokojnie. Poza dźwiękiem fal rozbijających się o skały słychać było tylko psy, które przechadzały się gdzieś z tyłu, poza tym wokół panowała cisza. Była całkiem kojąca. Miała wrażenie, że podczas tego jednego wieczoru wydarzyło się naprawdę wiele, ten czas był okropnie intensywny, więc ten moment z dala od świata dobrze im zrobi, pozwoli odetchnąć.
Zdawała sobie sprawę, że Ambroise został dzisiaj dosyć mocno wyprowadzony z równowagi, dlatego też kątem oka mu się przyglądała, żeby sprawdzić jak się miewa. Nie zadawała pytań, po prostu na niego spoglądała - nie musiała nic mówić, nie miała problemu z tym, aby odczytać jego nastrój.
Wydawało jej się, że jego gniew już minął, że ten czas, który spędzili na wspólnym spacerze trochę go uspokoił - i bardzo dobrze, szkoda było skupiać się na tym, co było nieprzyjemne, zwłaszcza, że ostatnio wydarzyło się sporo złego.
Yaxleyówna sięgnęła do kieszeni swojej koszuli, by wyciągnąć fajki. Wsadziła sobie jednego papierosa do ust, a później odpaliła go swoją mugolską zapalniczką, zaciągnęła się dymem, mogła spowodziewać się uwagi, że smrodzi, znała bowiem podejście Roisa do jej szlugów jednak nigdy się tym jakoś specjalnie nie przejmowała. Fajka była całkiem niezłym towarzyszem podczas takich chwil, kiedy po prostu siedzieli razem i wpatrywali się w horyzont, bez słowa.
Póki co nie chciała przerywać ciszy, miała wrażenie, że im służyła, zresztą dobrze było od czasu do czasu ze sobą pomilczeć, nigdy im to jakoś specjalnie nie ciążyło. Szczególnie, że padło między nimi już naprawdę wiele słów.
Ciszę przerwał głośny dźwięk, tak właściwie to huk. Nie dochodził jednak zza ich pleców, a gdzieś z drugiej strony, ledwie zdążyła zlokalizować źródło dźwięku, a na niebie pojawiły się kolorowe światła. Coś musiało się dziać w miasteczku, dobrze było widzieć, że jeszcze gdzieś niedaleko ludzie chcieli się bawić. Najwyraźniej nie wszystkich dotknęło to, co wydarzyło się ledwie kilka dni temu. Wpatrywała się w te kolorowe światła z fascynacją, dopóki nie zaczęły tracić blasku.
- Mugole nie próżnują, chyba dobrze się bawią. - To, co działo się na niebie o tym świadczyło, a przynajmniej tak zakładała. Skończyła palić i przygasiła niedopałek o skalną półkę na której siedzieli. Było tu całkiem przyjemnie, nie miała pojęcia, która właściwie była godzina, ale nigdzie się przecież nie spieszyli. Mogli tu spędzić nawet całą noc.