23.07.2025, 08:04 ✶
Nie wyglądał na przekonanego. Ewidentnie cała ta bajeczka o miłych mugolach, którzy by ich przywitali cieplutko (wcale nie z pochodniami i stosami) i życzliwie (w ogóle nie zamierzając od razu wykorzystać magicznych umiejętności jak taniej siły roboczej) mu nie leżała.
- Alice. Nie zapędzaj się w marzeniach.- Przysunął się odrobinę bliżej, po czym uniósł dłoń do góry i postukał z żartobliwą czułością w czoło czarownicy.- I lepiej się nie wychylaj z tymi promugolskimi zapędami. Serio. To niebezpieczne. Ja mam wyjebane, ale zaraz znajdzie się taki co nie będzie miał… - Powiedział łagodnie. Tak łagodnie jak tylko zdołał, nie chcąc zaraz wyjść na jakiegoś nacjonalistę. Po prostu wiedział jak działa ich świat, widział jak na Nokturnie traktowano głupiutkie bojowniczki o wolność i równość. Szkoda by jej było i jej ładnej buźki. Odsunął się od dziewczyny.- Wiem, że w twojej rodzinie pewnie jest inaczej, ale… To nie jest norma. Nie dla większości z nas. - Wzruszył ramionami jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. Animozje czy nie, zrzucanie winy, albo branie jej na barki - to wszystko nie miało żadnego znaczenia, kiedy od dziecka tłumaczono ci kto jest czysty, a kto brudny; kto dzieli i rządzi, a kto ma siedzieć cicho i dziękować Bogom że dano mu przeżyć kolejny dzień.- Słyszałaś o tym typie. Tym no, Lordzie Valdemartinie czy jakoś tak. Mało to świrów jak on kręci się po świecie?
Zanim zdołał powiedzieć coś jeszcze drzwi do sali otworzyły się z hukiem. Część obsady Bajek wtoczyła się zaspana do środka, ziewając przeciągle i przeciągając się wciąż w półśnie. Tylko ich reżyserka jak zwykle radośnie podskakiwała, naćpana pozytywną energią, kofeiną i (jak Baldwin podejrzewał, choć nadal nie miał na to dowodów) sporą dawką ciężkich narkotywków.
Podniósł się wreszcie ze swojego miejsca, ofiarując przy okazji pomocną dłoń Alice, jeśli chciała się wesprzeć przy wstawaniu.
- Wiem, że chcesz zmienić świat Alice.- Mruknął jeszcze cicho, upewniając się, że nikt ich z tej odległości nie usłyszy.- Ale nie daj się po drodze za to zabić, okej?
Zaraz potem na jego oblicze wrócił typowy nonszalancki uśmieszek, gdy do sceny dopadła aktorka grająca Królewnę Śnieżkę - ledwo siedemnastoletnia, wciąż jeszcze przerażona wielkim światem i sceną The Globe czarownica. Zaśmiał się serdecznie, pomagając pannie wejść na scenę.
Próby można było zacząć.
- Alice. Nie zapędzaj się w marzeniach.- Przysunął się odrobinę bliżej, po czym uniósł dłoń do góry i postukał z żartobliwą czułością w czoło czarownicy.- I lepiej się nie wychylaj z tymi promugolskimi zapędami. Serio. To niebezpieczne. Ja mam wyjebane, ale zaraz znajdzie się taki co nie będzie miał… - Powiedział łagodnie. Tak łagodnie jak tylko zdołał, nie chcąc zaraz wyjść na jakiegoś nacjonalistę. Po prostu wiedział jak działa ich świat, widział jak na Nokturnie traktowano głupiutkie bojowniczki o wolność i równość. Szkoda by jej było i jej ładnej buźki. Odsunął się od dziewczyny.- Wiem, że w twojej rodzinie pewnie jest inaczej, ale… To nie jest norma. Nie dla większości z nas. - Wzruszył ramionami jakby to była najbardziej oczywista rzecz na świecie. Animozje czy nie, zrzucanie winy, albo branie jej na barki - to wszystko nie miało żadnego znaczenia, kiedy od dziecka tłumaczono ci kto jest czysty, a kto brudny; kto dzieli i rządzi, a kto ma siedzieć cicho i dziękować Bogom że dano mu przeżyć kolejny dzień.- Słyszałaś o tym typie. Tym no, Lordzie Valdemartinie czy jakoś tak. Mało to świrów jak on kręci się po świecie?
Zanim zdołał powiedzieć coś jeszcze drzwi do sali otworzyły się z hukiem. Część obsady Bajek wtoczyła się zaspana do środka, ziewając przeciągle i przeciągając się wciąż w półśnie. Tylko ich reżyserka jak zwykle radośnie podskakiwała, naćpana pozytywną energią, kofeiną i (jak Baldwin podejrzewał, choć nadal nie miał na to dowodów) sporą dawką ciężkich narkotywków.
Podniósł się wreszcie ze swojego miejsca, ofiarując przy okazji pomocną dłoń Alice, jeśli chciała się wesprzeć przy wstawaniu.
- Wiem, że chcesz zmienić świat Alice.- Mruknął jeszcze cicho, upewniając się, że nikt ich z tej odległości nie usłyszy.- Ale nie daj się po drodze za to zabić, okej?
Zaraz potem na jego oblicze wrócił typowy nonszalancki uśmieszek, gdy do sceny dopadła aktorka grająca Królewnę Śnieżkę - ledwo siedemnastoletnia, wciąż jeszcze przerażona wielkim światem i sceną The Globe czarownica. Zaśmiał się serdecznie, pomagając pannie wejść na scenę.
Próby można było zacząć.