Prudence nie brała pod uwagę tego, czym było rozrzedzanie krwi. Znała swoje miejsce w hierarchii świata czarodziejów, ludzie jak ona jednak byli potrzebni elicie, kto inny zajmowałby się tymi mniej prestiżowymi zawodami? Kto sprzedawałaby w ich magicznych sklepach, aptekach, kto tworzyłby dla nich mechanizmy? Kto dostarczałby im zamówienia. Elita miała zdecydowanie większe ambicje, chciała zajmować wysokie stanowiska, więc dla ludzi jej pochodzenia znajdowało się miejsce w tym świecie. Zresztą nie byli tutaj nowi, ich rodziny także od lat pokazywały, że coś potrafią. Być może dobrze, że nie zaczęli dyskusji na ten temat, bo ich podejście się różniło. Zresztą nie ma się, co dziwić, pochodzili z różnych światów, inaczej na to patrzyli.
Ba, mogłaby nawet stwierdzić, że to oni byli czarnym koniem tego wyścigu, mogli stanowić dodatkowe wsparcie dla jednej, czy drugiej strony, wystarczyłoby ich tylko odpowiednio do siebie przekonać.
- Właśnie dlatego się obawiam. - Miała świadomość, że sporo będzie ją kosztowała praca w najbliższym czasie, ale jakoś to przetrwa. Zawsze radziła sobie z tymi tragediami, mniejszymi, czy większymi i tym razem nie mogło stać się inaczej. Już o tym myślała, próbowała się przygotować na najgorsze, nie wracała tam bezmyślnie, musiała mieć gotowy plan działania.
- Zapewne tak będzie, ale co mnie nie zabije, to wzmocni, czyż nie? - Nie potrzebowała wcale jego potwierdzenia, czy odpowiedzi na to pytanie. Wiedziała, że jakoś to przetrwa. Na pewno ta lekcja nie będzie dla niej łatwa, jednak musiała wyciągnąć z niej jak najwięcej. Być może będzie to odpowiedni moment, aby wznieść na wyżyny jej umiejętności. Była gotowa podjąć to wyzwanie, jeszcze bardziej nauczyć się nad sobą panować. Kontrola w jej wypadku była bardzo istotną częścią życia i nieżycia innych.
- Wystarczająco, by to dostrzec. - Nie była w stanie stwierdzić, ile zajęła im droga do ministerstwa, nie skupiała się wtedy na upływie czasu, a raczej na tym, by przetrwać. Tak właściwie to nadal twierdziła, że gdyby nie Benjy to mogłoby się to skończyć różnie. W końcu zaliczyła podczas tej wędrówki te swoje momenty zawieszenia, nad którymi zupełnie nie panowała. Miała sporo szczęścia, że wtedy pojawił się zupełnie znikąd na jej drodze. Chcąc nie chcąc była świadkiem sytuacji, o których mówił Ambroise. Nadal przed oczami pojawiała się jej twarz tego chłopaka, który ją widział i wiedział, że ona go też. Zapewne nigdy go nie zapomni, kto wiedział, czy nie postanowi on jej poszukać, bo nie mógł mieć pewności, że tego nie poruszy.
- Dla jednych ponure, zaś inni będą się cieszyć tym, że udało im się przetrwać. - To też nie było wcale takie zero-jedynkowe. Wiadomo, że wszystko zależało od tego, jak i dla kogo potoczyła się tamta noc. Jedni ponieśli ogromne straty, innym cudem udało się przeżyć. Zapewne w zależności od tego, co ich spotkało będą przeżywać zupełnie inne emocje. - Nie wydaje mi się, żeby wyglądały jak zawsze. - Spodziewała się, że ministerstwo nie będzie organizować wielkich wydarzeń po to, by nie kusić losu. W końcu mogłaby to być kolejna okazja do uderzenia w czarodziejskie społeczeństwo, może to nawet i lepiej. Bletchley od zawsze uważała, że akurat te zbliżające się sabaty powinny być raczej powodem do zadumy, niżeli hucznego świętowania.
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control