jesień 13 września 1972 roku - prawa czasu

Nie przepadała za kartami, ale lubiła za to patrzeć, jak ojciec tasuje karty. Peregrinus też to robił ładnie i wprawnie, ale to Vakel zachwycał swoim mistrzostwem, jakie nadała mu z tytułu bycia jej ojcem. Przez moment więc z zadowoleniem przyglądała się tańczącym kartonikom, kiedy poddawały się tasowaniu, nawet nie zastanawiając się nad tym o co właściwie chciałaby zapytać. Albo raczej jak sformułować to nieszczęsne pytanie.

Przez moment patrzyła, ale już nie na karty, tylko na samego Vakela, obracając wyraźnie w głowie jego słowa i układając sobie jakąś kolejność. Nie martwiła się o to, że mógłby ją oszukać. Ba, nie dopuszczała zwyczajnie takiej możliwości, ufając mu w tej kwestii niemal bezgranicznie. Wreszcie jednak wyciągnęła dłoń, zatrzymując ją parę centymetrów od wachlarza kart.

- Chciałabym wiedzieć, czy spotkanie z Aidanem przebiegnie bez nieprzyjemnych niespodzianek - złapała za kartę. Bez zmuszania do śpiewania, bez rozlanych drinków, bez krzyczenia na siebie i obrażania się. Bez nieprzyjemnych, napastliwych osób trzecich, które będzie zmuszona znowu topić w pobliskim stawie, w którym, o zgrozo, na pewno były jakieś ryby i to było z jej strony bardzo odważne żeby tak blisko nich się znaleźć. Bez zaklętych przedmiotów, brakujących zębów i uczucia absolutnego rozczarowania. Chciała się dobrze bawić, spędzić miło czas i wrócić do domu w dobrym nastroju. - Co to znaczy? - zapytała, wyciągniętą kartę pokazując ojcu.

Rzut Tarot 1d78 - 75
Trójka Buław

Rzut TakNie 1d2 - 2
Nie