Praktyka przecież była najważniejsza, szczególnie gdy to właśnie od niej zaczynali swoje doświadczenie z wróżbami. Teoretyczne przygotowanie mogło trwać naprawdę dużo czasu, a oni mieli jeden wieczór, jedno popołudnie. Nie spodziewała się, że to zainteresowanie podobnymi praktykami miało trwać dłużej, zapewne po tym jak cały dym opuści ich ciało, a raczej składniki, które ze sobą wtłaczał do ich organizmów to stwierdzą, że to jednak nie jest to. Nie należeli do osób, które gdybałyby na temat swojej przyszłości, a przynajmniej Prue tak się wydawało, raczej mocno stąpali po ziemi, tak to już jest z ludźmi nauki, szczególnie, że ich dodatkowe umiejętności, magiczne trzecie oko wiązało się z czymś zupełnie innym. Widzieli to, co już miało miejsce, swoją drogą chyba wyjątkowo to pasowało akurat do tej dwójki.
Nie spodziewała się, że trafi mu się taka nudna karta, no nie dało się tego inaczej określić. W jej oczach Ambroise był osobą z wyższych sfer, na pewno nie mógł narzekać na jakieś problemy materialne, czy coś. Tarot zasugerował mu więcej pieniędzy, wspaniale, może na zbliżającym się ślubie dostanie jakieś atrakcyjne prezenty, kto wie. To była chyba najprostsza interpretacja z możliwych, powinni pokusić się o coś więcej, tylko, że w tym wypadku wydawało się to tak oczywiste, że bardziej się nie dało. Nie miała pojęcia, czym obdarzali się ludzie o takim statusie, ale spodziewała się raczej bardzo wyszukanych prezentów, pewnie przeganiali się w tym, kto wymyśli coś bardziej ekscentrycznego.
Powstrzymała się przed parsknięciem śmiechem, bo była nieco innego zdania. Nie chciała jednak wyśmiać Greengrassa, bo w końcu całkiem nieźle szło im dogadywanie się ze sobą, wiedziała, że jest bardzo pewny siebie, ale kurde bez przesady. - Wydawało mi się, że mentalność można rozwijać przez całe życie, skoro uważasz, że bardziej się nie da... - To był jego wybór, tylko i wyłącznie. Zdaniem Prue warto było się doskonalić przez całe życie, ale co tam ona mogła o tym wiedzieć.
- Własna praktyka brzmi nieźle, zobaczymy, czy to się sprawdzi. - Oczywiście, że się nie rozdrabniał, jak już miało mu się przytrafić coś materialnego to była własna praktyka, nie jakiś zastrzyk gotówki, biżuteria, cokolwiek - nie, własna praktyka. Jak mierzyć to wysoko, jasne jak słońce.
Kiwnęła tylko głową i wyciągnęła prawą rękę, aby sięgnąć po talię kart. Jej kolej, oczywiście. Po raz kolejny zaczęła tasować je bardzo skrupulatnie, naprawdę przykładała się do wykonywanych czynności. Nie odzywała się przy tym ani słowem, nie unosiła spojrzenia, zaangażowała się w pełni w wykonywane działanie. Nie zwlekała zbyt długo, kiedy wydawało jej się, że zajęło to odpowiednią ilość czasu wyciągnęła jedną kartę i położyła ją przed sobą.
Piątka Pucharów
Confusion in her eyes that says it all
She's lost control