Kruk Elliotta

2 IV 1972

Elliott,

stawiam rodzinę na pierwszym miejscu, choć często wiąże się to z przymusem zaciśnięcia zębów i powstrzymywania pierwotnego zewu Kaina. Eunice napisała do mnie, owszem - pytała o mieszkanie, w którym mogłaby się zatrzymać na pewien czas. Wysłałam jej klucze, bo nigdy nie odmówię jej pomocy.

Niemniej nie mam najmniejszego zamiaru przemawiać jej do rozumu. Jestem jej starszą siostrą, a nie matką. Na wychowanie Eunice już zdecydowanie za późno, to nie jest moja wina, że nie potrafiła utrzymać swojego męża w ryzach.
Zwłaszcza tak nieudolnego, jak Perseus.

Uważam za niedorzeczne posądzanie go o planowanie jakiejkolwiek zemsty, a co dopiero morderstwa. Nie, kiedy doskonale jest świadom, co bym mu zrobiła, gdyby choćby palcem tknął moją rodzoną siostrę. Perseus jest głupi, ale nie aż tak.

Jedyne, co mnie w tym momencie martwi, to reakcja ojca. Najbliższy rodzinny obiad będzie przeżyciem nie do zapomnienia. W końcu niezłą już wyrobiliście nam renomę, nie? Samobójstwo, pogrzeb, rozwód. Jeszcze tylko zdrada i morderstwo, będziemy mieli bingo.

Daj znać, gdyby sprawy wymykały się spod kontroli,

E.