01.09.2025, 14:40 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 01.09.2025, 14:52 przez Aaron Andrew Moody.)
Harrier rzucił w Aarona świeczką w kształcie kutasa i... Nie trafił. Ale przegryw. Ale nie przejmuj się, Harry! Gdyby to był mecz quidditcha, a ty miałbyś pałkę, na pewno byś trafił.
Aaron zaczął odpisywać na list Harriera na tym samym świstku papieru, który przysłał mu przyjaciel, nieświadomy pandemonium, jakie miało się za chwilę rozpętać.
![[Obrazek: 09f6763d592ff258f132935eaea11284a41fd2eb.jpg]](https://64.media.tumblr.com/181b4038a1ba84ac9aa79f2b9b16406f/a32de95217dedcd4-8f/s1280x1920/09f6763d592ff258f132935eaea11284a41fd2eb.jpg)
Moody już-już sięgał po pióro, aby napisać na karteluszce coś jeszcze, ale, słysząc ryk stażysty za plecami, zgniótł kartkę, rzucił ją na biurko Abbotta... A potem poszedł prosto do gabinetu Harper. Niewerbalny znak dla Harriera: zrób coś z tym, zanim ktoś się przypierdoli. Doprawdy, mistrz dywersji.
Aaron zaczął odpisywać na list Harriera na tym samym świstku papieru, który przysłał mu przyjaciel, nieświadomy pandemonium, jakie miało się za chwilę rozpętać.
Moody już-już sięgał po pióro, aby napisać na karteluszce coś jeszcze, ale, słysząc ryk stażysty za plecami, zgniótł kartkę, rzucił ją na biurko Abbotta... A potem poszedł prosto do gabinetu Harper. Niewerbalny znak dla Harriera: zrób coś z tym, zanim ktoś się przypierdoli. Doprawdy, mistrz dywersji.
– You're too difficult.
– The situation is difficult, not me.
– The situation is difficult, not me.