[15.09.1972] I tylko przyjdź

adnotacja moderatora

Rozliczono - Helloise Rowle - osiągnięcie Piszę, więc jestem

Zawsze odnosił wrażenie, że czas po przesileniu letnim płynął o wiele szybciej. Jakby koło roku śpieszyło się by odejmować minut od dnia, czego ciężko było uświadczyć w odwrotnej instancji, kiedy zima przemijała i nadchodziła wiosna. Wtedy skrawki światła zdawały się być wręcz wyrywane siłą i doklejane do już zastanych godzin. Był wrzesień, już jego połowa, a na dworze ciemniało w zastraszającym tempie. Ciemne chmury co prawda przez dłuższy czas wisiały nad Anglią, po Spalonej Nocy, ale teraz pozostawało ich już na niebie niewiele - snuły się niemrawo, trochę sennie i jakby zapomniały tylko rozwiać się do końca.

On miał jednak o wiele większe problemy i zupełnie innej natury. Absolutnie bowiem nie wiedział, dlaczego Helloise nie mogła sobie poradzić sama z zaistniałym problemem. Przede wszystkim była kobietą i Leviathan miał to na myśli w najlepszym możliwym tego słowa znaczeniu. Do tego była tak samo zielarską jak i znawczynią eliksirów, na pewno więc znała jakieś poręczne sztuczki na wywabianie plam, nie wspominając już o tym że chyba nikt jej nie połamał różdżki ostatnimi czasy, ani jej nie ukradł, więc mogła jej użyć, prawda?
Stał więc, nad rozlewającą się po deskach plamą, która pociemniała i wgryzła się w podłogę, jego zdaniem nawet nie tak bardzo rażąc w podłogę, bo kurza chatka miała swój specyficzny klimat i nawet ewentualny, słodkawy zapach krwi i śmierci, przykrywał gruby aromat ziół i kadzideł.
- I co ja mam z tym zrobić? - zapytał, spoglądając jednak wciąż na plamę, z dłońmi wsuniętymi w kieszenie cienkiej szaty wierzchniej, szytej na czarodziejską modłę. - Nie możesz rzucić na tego zaklęcia sama i mieć to z głowy?