29.09.2025, 18:59 ✶
Słuchała jej z rosnącym, szczerym rozbawieniem. Ta kobieta była teatrem jednego aktora, a jej występ, choć napędzany alkoholem, miał w sobie niezaprzeczalny, drapieżny urok. Ceolsige poczuła ukłucie sympatii do tej tajemniczej blondynki. Była kimś więcej niż tylko pijaną, bogatą dziewczyną szukającą wrażeń. W jej ruchach gestach i zachowaniu było coś co w niej współgrało.
Kiedy padła propozycja "Lady's agreement", na ustach Ceolsige pojawił się szeroki, pewny siebie uśmiech. To było o wiele lepsze niż ucieczka, walka czy rzucanie zaklęć na bezbronną mugolkę. Okazja do jej ulubionej gry nie była czymś co potrafiła sobie odpuścić.
Powoli, niemal leniwie, uniosła obie ręce na wysokość ramion, z dłońmi otwartymi w geście teatralnej kapitulacji. Jej błękitne oczy ani na moment nie opuściły twarzy Urd, błyszcząc w półmroku kajuty. Jej twarz wyrażała uprzejmą uległość przerysowaną niemal do poziomu kpiny.
– Lady's agreement? – powtórzyła cicho, delektując się brzmieniem tych słów. Głos miała niski i melodyjny. – Cóż, kimże ja jestem, by odmawiać tak kuszącej propozycji, zwłaszcza złożonej przez... - zawiesiła na chwilę głos w nieznacznym ruchu głową opływając spojrzeniem stojącą przed nią postać - przyjaciółkę jubilata. To byłaby niewybaczalna gafa z mojej strony.
Opuściła ręce i eleganckim, niemal tanecznym ruchem wskazała dłonią niewielkie drzwi łazienki, kłaniając się przy tym lekko i z udawaną powagą.
– Proszę, nie krępuj się. Nie chciałbym, żeby nasza mała przygoda skończyła się przedwcześnie z tak... prozaicznego powodu. Ja w tym czasie dopilnuję, żeby nikt nam nie przeszkodził. W końcu na tym polega moja praca. Na dbaniu o komfort gości.
Oparła się nonszalancko biodrem o komodę, na której stała walizka, krzyżując ramiona na piersi. Jej postawa była uosobieniem spokoju i kontroli nad sytuacją. Obserwowała Urd z mieszaniną ciekawości i podziwu, zastanawiając się, jakie jeszcze niespodzianki kryje w sobie ta złocista, nietrzeźwa zagadka.
Kiedy padła propozycja "Lady's agreement", na ustach Ceolsige pojawił się szeroki, pewny siebie uśmiech. To było o wiele lepsze niż ucieczka, walka czy rzucanie zaklęć na bezbronną mugolkę. Okazja do jej ulubionej gry nie była czymś co potrafiła sobie odpuścić.
Powoli, niemal leniwie, uniosła obie ręce na wysokość ramion, z dłońmi otwartymi w geście teatralnej kapitulacji. Jej błękitne oczy ani na moment nie opuściły twarzy Urd, błyszcząc w półmroku kajuty. Jej twarz wyrażała uprzejmą uległość przerysowaną niemal do poziomu kpiny.
– Lady's agreement? – powtórzyła cicho, delektując się brzmieniem tych słów. Głos miała niski i melodyjny. – Cóż, kimże ja jestem, by odmawiać tak kuszącej propozycji, zwłaszcza złożonej przez... - zawiesiła na chwilę głos w nieznacznym ruchu głową opływając spojrzeniem stojącą przed nią postać - przyjaciółkę jubilata. To byłaby niewybaczalna gafa z mojej strony.
Opuściła ręce i eleganckim, niemal tanecznym ruchem wskazała dłonią niewielkie drzwi łazienki, kłaniając się przy tym lekko i z udawaną powagą.
– Proszę, nie krępuj się. Nie chciałbym, żeby nasza mała przygoda skończyła się przedwcześnie z tak... prozaicznego powodu. Ja w tym czasie dopilnuję, żeby nikt nam nie przeszkodził. W końcu na tym polega moja praca. Na dbaniu o komfort gości.
Oparła się nonszalancko biodrem o komodę, na której stała walizka, krzyżując ramiona na piersi. Jej postawa była uosobieniem spokoju i kontroli nad sytuacją. Obserwowała Urd z mieszaniną ciekawości i podziwu, zastanawiając się, jakie jeszcze niespodzianki kryje w sobie ta złocista, nietrzeźwa zagadka.