Kelpiea - sowa Stanleya

Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

Prorok Niecodzienny

Everyone is a monster to someone.
Since you are so convinced that I am yours, I will be it.

wiek

sława

krew

czysta

genetyka

jasnowidz

zawód

Niewymowny (Komnata Przepowiedni)

Na ten moment dłuższe, ciemnobrązowe włosy, które zaczynają się coraz bardziej niesfornie kręcić. Przeraźliwie niebieskie oczy, które patrzą przez ciebie i poza ciebie – raz nieobecne, zmętniałe, przerażająco puste, raz zadziwiająco klarowne, ostre, i tak boleśnie intensywne, że niemalże przewiercają rozmówcę na wylot – zawsze zaś tchną zimną obojętnością. Sprawiają wrażenie przekrwionych, bo Alexander coraz częściej zapomina o regularnym mruganiu. Wysoki wzrost (1,91 m). Zwykle mocno się garbi, więc wydaje się niższy. Dosyć chudy, ale już nie wychudzony, twarzy nie ma tak wymizerowanej, jak jeszcze kilka miesięcy temu. Nieco ciemniejsza karnacja, jako że w jego żyłach płynie cygańska krew: w jasnym świetle doskonale widać jednak, jak niezdrowo wygląda skóra mężczyzny, to, że jego cera kolorytem wpada w odcienie szarości i zieleni. Potężne cienie pod oczami sugerują problemy ze snem. Raczej małomówny, ma melodyjny, nieco chrapliwy głos. Pod ubraniem, Alexander skrywa liczne ślady po wkłuciach w formie starych, zanikających blizn i przebarwień skórnych, zlokalizowane głównie na przedramionach – charyzmaty doświadczonego narkomana – którym w innych okolicach towarzyszą także bardziej masywne, zabliźnione szramy – te będące z kolei pamiątkami po licznych pojedynkach i innych nielegalnych ekscesach. Lekko drżące dłonie, zwykle przyobleczone są w pierścienie pokryte tajemniczymi runami. Zawsze elegancko ubrany, nosi tylko czerń i biel. Najczęściej sprawia wrażenie lekko znudzonego, a jego sposób bycia cechuje arogancka nonszalancja jasnowidza.

Alexander Mulciber

#190

01.10.2025, 22:36 ✶

List nadszedł 12 września 1972 roku, w godzinach rannych. Właściwie nie list, lecz notatka, skreślona bardziej niż zwykle drżącą dłonią Alexandra, który zabezpieczył przesyłkę zaklęciem.

Czy nie mylę się, że zakresie kompetencji rodu, z jakiego wywodziła się Twoja świętej pamięci matka, leży wykonywanie preparatów z ludzkich głów. Głów, które patrzą. Czy i Ty zdążyłeś posiąść arkana tejże sztuki? Czy zdołałbyś spreparować takowe urządzenia wizyjne z ludzkiej tkanki? Głowy, które patrzą. Powiedz mi, czy po śmierci wciąż patrzą oczami. Czy gdyby im je wyłupić wciąż mogłyby przejrzeć. Jak daleko sięga ich wzrok. Głów, które patrzą. Jak wiele głów. Jak wiele łbów może mieć hydra, zastanawiam się. Jak wiele należy uciąć.

W środku, Stanley mógł znaleźć wyrwaną z kartkę z wizerunkiem hydry, jak na kartach swej Mitologii opisywał ją Fredrich Starszy.

Kiedy tańczę, niebo tańczy razem ze mną
Kiedy gwiżdżę, gwiżdże ze mną wiatr
Kiedy milknę, milczy świat