Pierwsza praca - od 29.09 do 5.10
Prompt nr 5: Quivering | Dream Journal | Phobia
Umilkł na moment. Bezchmurne nocne niebo zaczęło zaciągać się długim cieniem, gasząc blask gwiazd jedna po drugiej. Zawahał się, czy mówić dalej, ale przecież nie miał nic już do stracenia, zostało tak niewiele piasku w jego klepsydrze. Zatopiony w czarnym skrzydle, zatopiony w myślach, we wspomnieniu o tyle dobrym, że pozbawionym współczesnego skażenia.
– Kiedy… ja… czasem wracałem do tego momentu, kiedy tańczyliśmy razem pawanę. Oni. Oni trzymali mnie długo, żeby mieć pewność, że nikt z ludzi nie będzie pamiętał. I wszystko zlewało się w jedno, w szarość murów, w smród szczurzego futra, w chłód wilgotnego kamienia mojego grobowca. Ale gdy było bardzo, bardzo źle, to myślałem o naszej melodii. O tym, że dobrze się stało, że otworzyłaś tamte drzwi. I myślałem o tej pawanie, o spokojnej melodii, o niewymuszonym kroku razem. Pomagało mi to zasnąć. Pomagało mi to nie oszaleć do reszty.
![[Obrazek: 0ko0qbx.jpeg]](https://secretsoflondon.pl/imgproxy.php?id=0ko0qbx.jpeg)
Prompt nr 5: Quivering | Dream Journal | Phobia
Umilkł na moment. Bezchmurne nocne niebo zaczęło zaciągać się długim cieniem, gasząc blask gwiazd jedna po drugiej. Zawahał się, czy mówić dalej, ale przecież nie miał nic już do stracenia, zostało tak niewiele piasku w jego klepsydrze. Zatopiony w czarnym skrzydle, zatopiony w myślach, we wspomnieniu o tyle dobrym, że pozbawionym współczesnego skażenia.
– Kiedy… ja… czasem wracałem do tego momentu, kiedy tańczyliśmy razem pawanę. Oni. Oni trzymali mnie długo, żeby mieć pewność, że nikt z ludzi nie będzie pamiętał. I wszystko zlewało się w jedno, w szarość murów, w smród szczurzego futra, w chłód wilgotnego kamienia mojego grobowca. Ale gdy było bardzo, bardzo źle, to myślałem o naszej melodii. O tym, że dobrze się stało, że otworzyłaś tamte drzwi. I myślałem o tej pawanie, o spokojnej melodii, o niewymuszonym kroku razem. Pomagało mi to zasnąć. Pomagało mi to nie oszaleć do reszty.
adnotacja moderatora
Tydzień 1 zaliczony. @Gabriel Montbel 