05.10.2025, 20:31 ✶
(Ten post był ostatnio modyfikowany: 05.10.2025, 20:35 przez Millie Moody.)
– Oj już się nie zesraj, nie mam okrwawionego noża w dłoni i szaleństwa w oczach, żeby Cię tu golić na łyso – Wspomnienie gdy kto inny zrobił to jej na krótki moment zalśniły w złotych źrenicach i zgasły równie prędko. Inny czas. Zdecydowanie inny czas. Wykurwiście inny.
Potem jednak całą swoją uwagę przekierowała na Bardzo Zmęczoną stronę Czarownicy i nie mogła nie parsknąć. Znaczy oczywiście nie chciała parskać bo oto jej bardzo poważny kuzyn, pokazywał jej jak szmatławiec którym powinno się raczej podcierać dupę aniżeli wczytywać w złote porady, był jego profesjonalnym źródłem wiedzy. Było w tym coś szalenie uroczego i mimo szyderczego chichotu, Miles epatowała miłością do swojego chłopca. Zdrową dla odmiany, jak zdrowa była jej cera i ogólna... Milsowatość. Przypominała bardziej w tym wszystkim nastolatkę, która jeszcze myślała, że życie stoi przed nią otworem, a kariera policyjna jest jej pisana w gwiazdach. Dopiero z czasem dowiedziała się, że ten otwór to odbyt i to nie w tym rozrywkowym sensie. Zdecydowanie nie rozrywkowym.
Pytanie o powód zainteresowania przepisem na piękne loki był całkiem zabawny, szczególnie, że zdążyła zapytać, czy może to zapisać, bo z pewnością zapomni. Zdążyła też jak debil rozglądać się po łazience w poszukiwaniu czegoś do pisania i nawet zdziwić się, że niczego w niej porządnego nie ma.
Obiecuje, że nie zepsuje Ci tego starożytnego artefaktu pełnego mitycznej wiedzy o istocie skręta! – wygłosiła uroczyście, a potem jednak speszyła się mocno, gdy zapytał czemu ją to tak interesuje.
– Być może...– zaczęła powoli odnajdując nagle płytki na ścianie (to są płytki w ogóle? A może jednak farba? Albo coś udającego płytki? Nigdy tak ta ściana nie była interesująca w takim stopniu jak teraz!). – Być może kto inny ma ee... podobne włosy do Ciebie i być może chciałabym, no nie wiem, jakoś im sprawić przyjemność – blada twarz zalała się rumieńcem wyglądając całkiem zabawnie, gdyby nie zbolała mina. Miles toczyła w sobie wewnętrzną bitwę i kurwa no... była tu w zupełnie innym celu. Była tu po to, żeby szpiegować Peregrinusa jej ulubionego kuzyna w dupę jebanego (spokojna spokojna, to tylko figura retoryczna, nie rozwalanie szafy siekierą) bo Prawa Czasu jakoś za mało ucierpiały, a jednak Dolohovowie palili się jak ziemniaki zakopane w popiele w innych częściach miasta i życie było kurwa bardzo skomplikowane, ale czuła ze wszechmiar, że zupełnie inne sekrety wywołują jej ból głowy taki, że zaraz mózg i czaszkę trzeba będzie zbierać po tej pięknej łazienkowej ścianie.
Czy jeszcze miesiąc temu nie skamlała mu że potrzebuje miłości?
Czy teraz nie otrzymywała jej za dużo.
Stanowczo za dużo.
Wzięła wdech i zaczęła całkiem spokojnie, ale w okolicach pierwszego przekleństwa mała śniegowa kulka urosła do wykurwistej lawiny:
– Jest dwóch typów obaj mają loki takie jak Ty i chce im kupić coś miłego bo zaraz będzie kurwa ślub u Ger i wszyscy robią o to wielkie halo i Tomuś się stresuje w chuj bo Stonks mu nadepnęła na odcisk a Liszek obiecał że ze mną pójdzie chociaż siara w chuj bo jednak jest czystokrwisty co nie a ja to śmieć z rynsztoka i na prawdę nie wiem czemu powiedział że weźmie ze mną ślub za dziesięć lat skoro myślałam że jest pedałem ale chyba nie jest chyba że jestem płaska jak deska i mu się pojebało nie mam pojęcia a przecież wyjebało mi podczas spalonej szybą w ryj i Figg wziął i się rzucił złamas gotowy za mnie umrzeć i jeszcze cały czas powtarza że mnie kocha ja na prawdę nie wiem co ja mam robić no przecież nie mogę im powiedzieć elo bądźmy razem bo nie mogę przestać myśleć o tym jakby było zajekurwabiście gdybym nie musiała wybierać to takie kurwa samolubne więc no chcę im kupić coś ładnego rozumiesz żeby nie wyszło że jestem największym chujem w okolicy bo nie umiem kurwa mówić o swoich uczuciach – jak to się stało, że znów tutaj ryczała? Jak się stało, że ostatnie słowa niemalże wykrzyczała kuzynowi w cycki domagając się przytulania, chociaż to ona była tym złamasem, który powinien powiedzieć jednemu typowi dobra idźmy w to, a drugiemu kumplujmy się?
Potem jednak całą swoją uwagę przekierowała na Bardzo Zmęczoną stronę Czarownicy i nie mogła nie parsknąć. Znaczy oczywiście nie chciała parskać bo oto jej bardzo poważny kuzyn, pokazywał jej jak szmatławiec którym powinno się raczej podcierać dupę aniżeli wczytywać w złote porady, był jego profesjonalnym źródłem wiedzy. Było w tym coś szalenie uroczego i mimo szyderczego chichotu, Miles epatowała miłością do swojego chłopca. Zdrową dla odmiany, jak zdrowa była jej cera i ogólna... Milsowatość. Przypominała bardziej w tym wszystkim nastolatkę, która jeszcze myślała, że życie stoi przed nią otworem, a kariera policyjna jest jej pisana w gwiazdach. Dopiero z czasem dowiedziała się, że ten otwór to odbyt i to nie w tym rozrywkowym sensie. Zdecydowanie nie rozrywkowym.
Pytanie o powód zainteresowania przepisem na piękne loki był całkiem zabawny, szczególnie, że zdążyła zapytać, czy może to zapisać, bo z pewnością zapomni. Zdążyła też jak debil rozglądać się po łazience w poszukiwaniu czegoś do pisania i nawet zdziwić się, że niczego w niej porządnego nie ma.
Obiecuje, że nie zepsuje Ci tego starożytnego artefaktu pełnego mitycznej wiedzy o istocie skręta! – wygłosiła uroczyście, a potem jednak speszyła się mocno, gdy zapytał czemu ją to tak interesuje.
– Być może...– zaczęła powoli odnajdując nagle płytki na ścianie (to są płytki w ogóle? A może jednak farba? Albo coś udającego płytki? Nigdy tak ta ściana nie była interesująca w takim stopniu jak teraz!). – Być może kto inny ma ee... podobne włosy do Ciebie i być może chciałabym, no nie wiem, jakoś im sprawić przyjemność – blada twarz zalała się rumieńcem wyglądając całkiem zabawnie, gdyby nie zbolała mina. Miles toczyła w sobie wewnętrzną bitwę i kurwa no... była tu w zupełnie innym celu. Była tu po to, żeby szpiegować Peregrinusa jej ulubionego kuzyna w dupę jebanego (spokojna spokojna, to tylko figura retoryczna, nie rozwalanie szafy siekierą) bo Prawa Czasu jakoś za mało ucierpiały, a jednak Dolohovowie palili się jak ziemniaki zakopane w popiele w innych częściach miasta i życie było kurwa bardzo skomplikowane, ale czuła ze wszechmiar, że zupełnie inne sekrety wywołują jej ból głowy taki, że zaraz mózg i czaszkę trzeba będzie zbierać po tej pięknej łazienkowej ścianie.
Czy jeszcze miesiąc temu nie skamlała mu że potrzebuje miłości?
Czy teraz nie otrzymywała jej za dużo.
Stanowczo za dużo.
Wzięła wdech i zaczęła całkiem spokojnie, ale w okolicach pierwszego przekleństwa mała śniegowa kulka urosła do wykurwistej lawiny:
– Jest dwóch typów obaj mają loki takie jak Ty i chce im kupić coś miłego bo zaraz będzie kurwa ślub u Ger i wszyscy robią o to wielkie halo i Tomuś się stresuje w chuj bo Stonks mu nadepnęła na odcisk a Liszek obiecał że ze mną pójdzie chociaż siara w chuj bo jednak jest czystokrwisty co nie a ja to śmieć z rynsztoka i na prawdę nie wiem czemu powiedział że weźmie ze mną ślub za dziesięć lat skoro myślałam że jest pedałem ale chyba nie jest chyba że jestem płaska jak deska i mu się pojebało nie mam pojęcia a przecież wyjebało mi podczas spalonej szybą w ryj i Figg wziął i się rzucił złamas gotowy za mnie umrzeć i jeszcze cały czas powtarza że mnie kocha ja na prawdę nie wiem co ja mam robić no przecież nie mogę im powiedzieć elo bądźmy razem bo nie mogę przestać myśleć o tym jakby było zajekurwabiście gdybym nie musiała wybierać to takie kurwa samolubne więc no chcę im kupić coś ładnego rozumiesz żeby nie wyszło że jestem największym chujem w okolicy bo nie umiem kurwa mówić o swoich uczuciach – jak to się stało, że znów tutaj ryczała? Jak się stało, że ostatnie słowa niemalże wykrzyczała kuzynowi w cycki domagając się przytulania, chociaż to ona była tym złamasem, który powinien powiedzieć jednemu typowi dobra idźmy w to, a drugiemu kumplujmy się?