Secrets of the Quill 2025

Your browser has JavaScript disabled. If you would like to use all features of this site, it is mandatory to enable JavaScript.

Prorok Niecodzienny

Everyone is a monster to someone.
Since you are so convinced that I am yours, I will be it.

wiek

sława

krew

czysta

genetyka

jasnowidz

zawód

Niewymowny (Komnata Przepowiedni)

Na ten moment dłuższe, ciemnobrązowe włosy, które zaczynają się coraz bardziej niesfornie kręcić. Przeraźliwie niebieskie oczy, które patrzą przez ciebie i poza ciebie – raz nieobecne, zmętniałe, przerażająco puste, raz zadziwiająco klarowne, ostre, i tak boleśnie intensywne, że niemalże przewiercają rozmówcę na wylot – zawsze zaś tchną zimną obojętnością. Sprawiają wrażenie przekrwionych, bo Alexander coraz częściej zapomina o regularnym mruganiu. Wysoki wzrost (1,91 m). Zwykle mocno się garbi, więc wydaje się niższy. Dosyć chudy, ale już nie wychudzony, twarzy nie ma tak wymizerowanej, jak jeszcze kilka miesięcy temu. Nieco ciemniejsza karnacja, jako że w jego żyłach płynie cygańska krew: w jasnym świetle doskonale widać jednak, jak niezdrowo wygląda skóra mężczyzny, to, że jego cera kolorytem wpada w odcienie szarości i zieleni. Potężne cienie pod oczami sugerują problemy ze snem. Raczej małomówny, ma melodyjny, nieco chrapliwy głos. Pod ubraniem, Alexander skrywa liczne ślady po wkłuciach w formie starych, zanikających blizn i przebarwień skórnych, zlokalizowane głównie na przedramionach – charyzmaty doświadczonego narkomana – którym w innych okolicach towarzyszą także bardziej masywne, zabliźnione szramy – te będące z kolei pamiątkami po licznych pojedynkach i innych nielegalnych ekscesach. Lekko drżące dłonie, zwykle przyobleczone są w pierścienie pokryte tajemniczymi runami. Zawsze elegancko ubrany, nosi tylko czerń i biel. Najczęściej sprawia wrażenie lekko znudzonego, a jego sposób bycia cechuje arogancka nonszalancja jasnowidza.

Alexander Mulciber

#12

06.10.2025, 09:29 ✶ (Ten post był ostatnio modyfikowany: 09.10.2025, 18:10 przez Eutierria.)

Druga praca - od 6.10 do 12.10
Prompt: NO GRAVE CAN HOLD MY BODY DOWN

Lorien Mulciber napisał(a):– Gdy miałam szesnaście lat, moja matka zabrała mnie na wybranie pomnika. Byłam pewna, że zmarła jakaś daleka ciotka, o której istnieniu nie miałam pojęcia, ale… nie. Pomnik był dla mnie. Uznała, że w ten sposób sprawi mi przyjemność - moja choroba odbiera urodę prędzej niż życie, a dla Adeline Prewett nie ma grzechów gorszych niż brzydota i bieda.
[...] W jednym Adeline Prewett się nie pomyliła - rzeźba cmentarna jej córki była przepiękna. Szkoda tylko, że z jakiegoś powodu od lat stała porzucona w najbardziej zapuszczonej części Mulciberowego cmentarza, porośnięta dzikim wrzosem i bluszczem.
I dziś, chyba tylko Alexander pamiętał, że w ogóle tam stoi.

[Obrazek: 42eea60f7b307ee01926f276451297538c1c1ef1.jpg]

Alex wsparł plecami o pomnik wzniesiony nad pustym grobem siostry. Nigdy mu się nie podobała wykonana na zamówienie rzeźba, która wieńczyła jego cokół. Nie mógł odmówić jej podobieństwa, a jednak, wcale mu nie przypominała Lorien. Nie była wystarczająco... Ludzka? A może wystarczająco ptasia. Żałował, że inni nie mogą zobaczyć jej jego oczami.

[Obrazek: d10f40d095ab586dde9bbf7d01a1370edc755def.pnj]