11.10.2025, 14:22 ✶
Porcelanowa ośmiornica.
Szło im tak dobrze, założyły że nie będzie już więcej pułapek, że będą mogły po prostu przechwycić to co miały i mieć już oficjalnie sposób.
Ale nie.
Plany pokrzyżowała im porcelanowa ośmiornica.
Lucy syknęła zirytowana. Porcelanowa ośmiornica jawiła się obecnie niczego nieświadomej wampirzycy, jako najbardziej irytującarzecz w tym tygodniu i Rosewood nie mogła mieć pojęcia że już wkrótce zupełnie o niej zapomni, na rzecz kogoś kto również nie tłukł się z łatwością o podłogę nawet jeśli próbował.
Keyleth próbowała coś zrobić, ale niestety z nie do końca udanym skutkiem, bo kostium fretki na nowo postanowił przemienić się w zbroję. W odpowiedzi na zaczepkę Ceolsige Lucy posłała czarownicy jedynie bardzo przeciągłe spojrzenie, wyraźnie nie rozbawiona faktem, że i ona musiała wpaść w pułapkę. Jednak po tylu dekadach pracy i tylu problemów w jednym gabinecie oczekiwała po sobie zdecydowanie więcej profesjonalizmu. A ośmiornica nawet nie była urocza.
Niestety zaklęcie Burke nie zadziałało.
– Rozumiem – powiedziała Lucy – Jest zbyt urocza aby ją odganiać.
Wypowiadając te słowa w oczach wampirzycy pojawił się błysk złośliwej satysfakcji, który jednak zaraz potem zniknął bo... Bo macki dalej oplatały jej ręcę i najwyraźnej nie zamierzały odpuścić, a Rosewood powoli żałowała, że w jej repertuarze umiejętności nie było całkowitej regeneracji tak by w momencie frustracji, móc sobie po prostu na spokojnie odrąbać nadgarstki i nie mieć wobec tego czynu żadnych sentymentów.
Podobno jaszczurki potrafiły wyhodować sobie nowe ogony. Niestety wampiry były od jaszczurek tak daleko jak to tylko możliwe, zaczynając od tego małego faktu, że jaszczurki były ciepłolubne.
Macki powoli zaczynały oplatać również ręcę Ceolsige. Lucy ponownie szarpnęła za więzy, ale ponownie nic to nie dało i wampirzyca już na poważnie rozważała, czy nie spróbować wbić się w nie kłami (bo używać własnej krwi jako czegoś do poślizgu używać nie chciała ze względu na Keyleth) kiedy na całe szczęście kolejne zaklęcie Burke zadziałało. Wstążki polużniły uchwyt i blade dłonie pani detektyw wysunęły się z pułapki. Pułapki która, najwyraźniej uznała że jej praca jest tu już skończona, bo porcelanowa ośmiornica po prostu się rozbarła zostawiając szkatułkę w spokoju.
Lucy posłała ostatnie, pogardliwe spojrzenie szczątką porcelanowego owoca morza, upewniła się że szkatulka jak i jej zawartość nie jest juz problematyczna, a potem spojrzała na swoje towarzyszki.
Mogła prychnąć na Ceolsige, ale doskonale wiedziała jak świetne umiejetności czarownica sobą reprezentowała. Keyleth natomiast była dalej w zbroi i była bardzo młoda. A jednocześnie już umiała się włamywać i najwyraźniej w tym wszystkim i tak miała głowę na karku.
No i Lucy w jej wieku była zdecydowanie durniejsza.
– No dobrze. Dobra robota. Mamy to po co przyszłyśmy. Keyleth, zaradźmy coś na tę zbroję a potem możemy iść... Stąd i na ciastka. Ale do mnie. – powiedziała i jeszcze bardzo szybko zgarnął z półki Historię Kostiumów. Tak na złość mężczyźnie którego którego domu dzisiaj sie włamała.
Szło im tak dobrze, założyły że nie będzie już więcej pułapek, że będą mogły po prostu przechwycić to co miały i mieć już oficjalnie sposób.
Ale nie.
Plany pokrzyżowała im porcelanowa ośmiornica.
Lucy syknęła zirytowana. Porcelanowa ośmiornica jawiła się obecnie niczego nieświadomej wampirzycy, jako najbardziej irytującarzecz w tym tygodniu i Rosewood nie mogła mieć pojęcia że już wkrótce zupełnie o niej zapomni, na rzecz kogoś kto również nie tłukł się z łatwością o podłogę nawet jeśli próbował.
Keyleth próbowała coś zrobić, ale niestety z nie do końca udanym skutkiem, bo kostium fretki na nowo postanowił przemienić się w zbroję. W odpowiedzi na zaczepkę Ceolsige Lucy posłała czarownicy jedynie bardzo przeciągłe spojrzenie, wyraźnie nie rozbawiona faktem, że i ona musiała wpaść w pułapkę. Jednak po tylu dekadach pracy i tylu problemów w jednym gabinecie oczekiwała po sobie zdecydowanie więcej profesjonalizmu. A ośmiornica nawet nie była urocza.
Niestety zaklęcie Burke nie zadziałało.
– Rozumiem – powiedziała Lucy – Jest zbyt urocza aby ją odganiać.
Wypowiadając te słowa w oczach wampirzycy pojawił się błysk złośliwej satysfakcji, który jednak zaraz potem zniknął bo... Bo macki dalej oplatały jej ręcę i najwyraźnej nie zamierzały odpuścić, a Rosewood powoli żałowała, że w jej repertuarze umiejętności nie było całkowitej regeneracji tak by w momencie frustracji, móc sobie po prostu na spokojnie odrąbać nadgarstki i nie mieć wobec tego czynu żadnych sentymentów.
Podobno jaszczurki potrafiły wyhodować sobie nowe ogony. Niestety wampiry były od jaszczurek tak daleko jak to tylko możliwe, zaczynając od tego małego faktu, że jaszczurki były ciepłolubne.
Macki powoli zaczynały oplatać również ręcę Ceolsige. Lucy ponownie szarpnęła za więzy, ale ponownie nic to nie dało i wampirzyca już na poważnie rozważała, czy nie spróbować wbić się w nie kłami (bo używać własnej krwi jako czegoś do poślizgu używać nie chciała ze względu na Keyleth) kiedy na całe szczęście kolejne zaklęcie Burke zadziałało. Wstążki polużniły uchwyt i blade dłonie pani detektyw wysunęły się z pułapki. Pułapki która, najwyraźniej uznała że jej praca jest tu już skończona, bo porcelanowa ośmiornica po prostu się rozbarła zostawiając szkatułkę w spokoju.
Lucy posłała ostatnie, pogardliwe spojrzenie szczątką porcelanowego owoca morza, upewniła się że szkatulka jak i jej zawartość nie jest juz problematyczna, a potem spojrzała na swoje towarzyszki.
Mogła prychnąć na Ceolsige, ale doskonale wiedziała jak świetne umiejetności czarownica sobą reprezentowała. Keyleth natomiast była dalej w zbroi i była bardzo młoda. A jednocześnie już umiała się włamywać i najwyraźniej w tym wszystkim i tak miała głowę na karku.
No i Lucy w jej wieku była zdecydowanie durniejsza.
– No dobrze. Dobra robota. Mamy to po co przyszłyśmy. Keyleth, zaradźmy coś na tę zbroję a potem możemy iść... Stąd i na ciastka. Ale do mnie. – powiedziała i jeszcze bardzo szybko zgarnął z półki Historię Kostiumów. Tak na złość mężczyźnie którego którego domu dzisiaj sie włamała.
Koniec sesji